Gdańsk

Formy ochrony przyrody

Park Narodowy – brak

 

Rezerwat przyrody

  • Rezerwat przyrody Źródliska Ewy utworzony w 1983 roku zarządzeniem ministra (Monitor Polski nr 16 poz. 91 z 1983 ).
  • Rezerwat leśny utworzony celem ochrony naturalnych zbiorowisk łęgowych i ziołoroślowo-szuwarowych. Rezerwat obejmuje fragment kompleksu leśnego Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego (na wysokości Oliwy) o powierzchni 12,04 ha.
  • W granicach rezerwatu znajduje się kompleks leśny i zbiorowiska źródliskowe występujące na stromych, wysokich (30 – 40 m) stokach, w dnie oraz w cyrkach źródliskowych jednego z rozcięć erozyjnych strefy krawędziowej, prowadzącego swym dnem wody Potoku Prochowego. Występują tu zbiorowiska roślinne i flora charakterystyczne zarówno dla regionu, jak i obszarów podgórsko-górskich. We florze rezerwatu występuje kilka gatunków chronionych: wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum), bluszcz pospolity (Hedera helix), listera jajowata (Listera ovata), marzanka wonna (Asperula odorata), konwalia majowa (Convallaria majalis). O walorach rezerwatu decyduje również obecność we florze szeregu gatunków o charakterze podgórsko-górskim, takich jak: dąbrówka kosmata (Ajuga genevensis), dzwonek pokrzywolistny (Campanula trachelium), wierzbownica bladoróżowa (Epilobium roseum), manna gajowa (Glyceria nemoralis), tojeść gajowa (Lysimachia nemorum), fiołek przedziwny (Viola mirabilis), olsza szara (Alnus incana), kozłek bzowy (Valeriana sambucifolia), przetacznik górski (Veronica montana).

 

  • Rezerwat przyrody Ptasi Raj utworzony w 1959 roku rozporządzeniem ministra (Monitor Polski nr 100 poz. 535 z 1959 r.).
  • Rezerwat faunistyczny utworzony celem ochrony ostoi ptactwa wodnego i błotnego. Rezerwat Ptasi Raj położony jest u ujścia Wisły Śmiałej (po jej stronie prawobrzeżnej), na terenie Wyspy Sobieszewskiej. Powierzchnia rezerwatu wynosi 198,07 ha. Roślinność rezerwatu ma charakter nieleśno-leśny. Główny charakter roślinności bezpośredniego otoczenia jezior nadają szuwary trzcinowe. Miejscami występują szuwary turzycowe. W części południowej rezerwatu występują kultury sosny i olszy czarnej. Na terenie mierzei występują pozostałości nieleśnej napiaskowej roślinności wydmowej – zbiorowiska wydmy białej i szarej. Ze względu na walory awifaunistyczne rezerwat ma znaczenie o randze międzynarodowej. Stożek ujściowy Wisły Śmiałej znajduje się na trasie wędrówek ptaków wodno-błotnych szlakiem południowobałtyckim. Ptaki znajdują tu dogodne siedliska dla wypoczynku oraz żerowania. Jest to także ważne zimowisko ptaków wodnych i miejsce lęgowe niektórych rzadkich gatunków. Ptaki wykorzystują przede wszystkim lustro jeziora oraz tereny mierzei. Najliczniejszą grupą ptaków występujących na jeziorze w okresie przelotów są różne gatunki kaczek właściwych i nurkujących oraz łabędzie i gęsi białoczelne. Mierzeja jest siedliskiem przede wszystkim różnych gatunków mew, rybitw i siewkowców (m.in. nielęgowego biegusa zmiennego), także kormoranów, kaczek, gęsi i łabędzi. Na terenie rezerwatu gniazdują ostrygojady i sieweczki.

 

  • Rezerwat przyrody Mewia Łacha utworzony w 1991 roku zarządzeniem ministra (Monitor Polski nr 38, poz. 273 z 1991 r.).
  • Rezerwat faunistyczny (awifaunistyczny) utworzony w celu ochrony koloni lęgowych rybitw oraz miejsc bytowania ptaków siewkowatych, blaszkodziobych i rybitw w okresach ich wędrówek.  Zasięgiem swym obejmuje stożek ujściowy Przekopu Wisły po obu stronach rzeki. Na obszarze administracyjnym Gdańska znajduje się część lewobrzeżna rezerwatu, położona na terenie Wyspy Sobieszewskiej. Jego powierzchnia wynosi 18,91 ha. Część prawobrzeżna rezerwatu położona jest na terenie województwa warmińsko-mazurskiego, w otulinie Parku Krajobrazowego Mierzei Wiślanej. Rezerwat po stronie gdańskiej obejmuje najmłodszy fragment stożka ujściowego Przekopu Wisły. Część centralną zajmują płaskie obniżenia okresowo zalewane wodą. W części południowej występuje niewielkie jezioro deltowe. Stożek ujściowy Przekopu Wisły jest jednym z nielicznych odcinków polskiego wybrzeża, gdzie współcześnie zachodzi ciągły proces akumulacji rzecznej, morskiej, eolicznej i organicznej. W związku z tym na bardzo niewielkim obszarze wykształciła się mozaika siedlisk warunkująca rozwój zróżnicowanej roślinności i flory.
  • Flora gdańskiej części rezerwatu liczy blisko 300 gatunków. Kilka z nich podlega ochronie prawnej. Są to: rokitnik zwyczajny (Hippophae rhamnoides), mikołajek nadmorski (Eryngium maritimum), kruszczyk szerokolistny (Epipactis latifolia), kruszczyk krwawoczerwony (Epipactis atropurpurea), kocanki piaskowe (Helichrysum arenarium), turzyca piaskowa (Carex arenaria). Interesującą grupę tworzą rośliny solniskowe. Są to: arcydzięgiel nadbrzeżny (Archangelica litoralis), aster solny (Aster tripolium), sitowiec nadmorski (Bulboschoenus maritimus), mannica odstająca (Puccinella distans), oczeret Tabernaemontana (Schoenoplectus tabernaemontani), muchotrzew solniskowy (Spergularia salina).
  • Ujście Wisły jest bardzo ważnym miejscem w grupie terenów istotnych dla ptaków (jako miejsce odpoczynku i żerowania) w okresach ich wędrówek w tej części Europy.
  • Z tych względów jest to obszar o randze europejskiej i krajowej. Jest to jeden
    z najcenniejszych przyrodniczo obszarów w polskiej strefie przybrzeżnej.
  • Na terenie rezerwatu stwierdzono występowanie blisko 100 gatunków ptaków wodnych
    i błotnych. 20 z nich to gatunki lęgowe, pozostałe przebywają tu w okresach wędrówek szlakiem południowobałtyckim bądź zimują. Najliczniejszą grupą ptaków są blaszkodziobe i siewkowate. Wśród nich na szczególną uwagę zasługuje biegus ziemny, który tworzy kolonie sięgające 600 sztuk. Gniazdują tu bogate populacje wielu gatunków związanych z terenami otwartymi, co jest rzadkością na polskim wybrzeżu.
  • Ujście Wisły jest jednym w Polsce stanowiskiem lęgowym rybitwy czubatej i rybitwy popielatej oraz jedynym tak dużym w Polsce stanowiskiem mew małych.

 

  • Rezerwat przyrody „Wąwóz Huzarów” o powierzchni 2,8 ha utworzony w 2005 r. w celu ochrony roślin rzadkich i chronionych. Obejmuje położenie w strefie krawędziowej Pojezierza Kaszubskiego. W rezerwacie stwierdzono 117 gatunków roślin naczyniowych, w tym 3 gatunki podlegające ochronie ścisłej (bluszcz pospolity, podrzeń żebrowiec i widłak jałowcowaty) oraz cztery gatunki podlegające ochronie częściowej.

 

Park krajobrazowy

 

  • Trójmiejski Park Krajobrazowy o powierzchni 19 930 ha a otulina 15 208 ha utworzony w 1979 roku jako drugi w województwie gdańskim i jeden z pierwszych w Polsce parków krajobrazowych. Przedmiotem ochrony jest specyficzna rzeźba terenu oraz szata roślinna. Powierzchnia TPK w granicach Miasta Gdańska wynosi 2.450 ha, otulina wynosi 903 ha.
  • Rozporządzenie Wojewody Gdańskiego z 8 listopada 1994 r. (Dz.Urz.Woj.Gdańskiego nr 27, poz. 139 z 1994 r.) szczegółowo określa przebieg granic parku i otuliny (wprowadzając korekty) oraz wprowadza nowe zakazy, ograniczenia i obowiązki na terenie parku zgodnie z ustawą o ochronie przyrody. Plan ochrony TPK wyznacza kierunki działania na jego terenie.

Więcej informacji można znaleźć na stronie www.tpkgdansk.pl

 

Obszary chronionego krajobrazu

 

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Wyspy Sobieszewskiej /pow. 1.228 ha/ obejmuje fragment Mierzei Wiślanej na całej jej szerokości. Najcenniejsze fragmenty objęte są ochroną rezerwatową (rezerwaty Ptasi Raj i Mewia Łacha).
  • Obszar ten stanowi fragment ważnego przymorskiego ciągu zieleni Gdańska oraz regionalnego systemu przyrodniczego strefy nadmorskiej rejonu Zatoki Gdańskiej.
  • Od strony wschodniej - przez Przekop Wisły - graniczy z otuliną Parku Krajobrazowego Mierzeja Wiślana (województwo warmińsko-mazurskie) i położoną na jej terenie elbląską częścią rezerwatu Mewia Łacha, natomiast od strony południowej obszar graniczy bezpośrednio z Obszarem Chronionego Krajobrazu Żuław Gdańskich.

 

  • Otomiński Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje tereny położone w granicach miasta Gdańska /pow. 1.762 ha/ i gminy Kolbudy. Obszar ten został wydzielony pod ochronę ze względu na zwarty kompleks leśny, który wraz z jeziorem Otomińskim jest miejscem intensywnej turystyki i rekreacji.
  • W granicach administracyjnie należących do Gdańska znajduje się północno-zachodnia część tego obszaru. Obejmuje on kompleks tzw. lasów smęgorzyńskich położonych pomiędzy terenami rolniczymi i zabudową osad (osiedli) Kiełpino Górne i Smęgorzyno (na północy) oraz Sulmin i Niestępowo (na południu). Najcenniejszy fragment Otomińskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu - wytopiskowe Jezioro Otomińskie wraz z otaczającymi je interesującymi zbiorowiskami buczyn i torfowiskami - znajduje się już poza granicami miasta Gdańska  /gmina Kolbudy/.

 

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Żuław Gdańskich obejmuje całe Żuławy Gdańskie
    z wyjątkiem ich północno-zachodniego fragmentu zajętego przez tereny przemysłowo-składowe i zabudowę mieszkaniową Gdańska. W granicach miasta Gdańska znajdują się północne fragmenty tego obszaru o pow.1.051 ha.
  • Ochronie podlega charakterystyczny krajobraz kulturowy Żuław.
  • Niski płaski krajobraz deltowego odcinka doliny Wisły, kształtowany był w holocenie przez wody Wisły, a od XIII wieku również przy dużym udziale człowieka.
  • Cechą charakterystyczną obszaru jest obecność wielu cieków i bogatej sieci rowów melioracyjnych oraz związany z tym układ polderowy, jak również unikatowe w Polsce powierzchnie budowane przez namuły Wisły. Unikalne wartości gleb sprawiły, że Żuławy są użytkowane głównie rolniczo.
  • Teren jest bezleśny. Do cennych elementów przyrodniczych należą: względnie naturalne i półnaturalne zbiorowiska łąkowe i szuwarowe, które zachowały się lokalnie wzdłuż cieków, rowów melioracyjnych i w starorzeczach oraz wszelkiego rodzaju zakrzewienia i zadrzewienia śródpolne. W kulturowym krajobrazie Żuław mają one ważne znaczenie biocenotyczne i fitomelioracyjne.

 

Pomniki przyrody – ilość z uwzględnieniem rodzaju

 

  • Według ustawy o ochronie przyrody pomnikami przyrody są pojedyncze twory przyrody żywej i nieożywionej lub ich skupienia o szczególnej wartości naukowej, kulturowej, historyczno-pamiątkowej i krajobrazowej oraz odznaczające się indywidualnymi cechami, wyróżniającymi je wśród innych tworów, a w szczególności sędziwe i okazałych rozmiarów drzewa i krzewy gatunków rodzimych i obcych, źródła, wodospady, wywierzyska, skałki, jary, głazy narzutowe, jaskinie.

 

  • Na terenie administracyjnym Gdańska występuje 150 pomników przyrody: 112 sztuk pojedynczych drzew, 26 grup drzew, 1 aleję i 9 głazów narzutowych, 2 pomniki powierzchniowe. Wśród drzew pomnikowych najczęściej spotykane są buki i dęby.

 

  • Na terenie Gdańska można wyróżnić kilka większych skupień pomników przyrody - rejon starego Wrzeszcza, rejon Alei Zwycięstwa w sąsiedztwie Politechniki Gdańskiej oraz rejon starej Oliwy.

 

  • Lita pomników pod adresem :
  • Więcej http://www.gdansk.pl/article.php?category=99&article=833&history=

 

 

Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

 

  • Zespół przyrodniczno-krajobrazowy Dolina Potoku Oruńskiego powołany w 1999 roku Uchwałą Rady Miasta Gdańska IX/321/99 z dnia 29 kwietnia 1999 roku, zlokalizowany na pow. 82,83 ha Doliny Potoku Oruńskiego w Gdańsku. Utworzony w celu zachowania unikatowego charakteru przyrodniczo –  krajobrazowego doliny erozyjnej w strefie krawędziowej Wysoczyzny Gdańskiej, a zwłaszcza zachowania
    w niezmienionej formie takich jej elementów, jak ciek, sterasowane zbocza po dawnej uprawie rolniczej i specyficzna szata roślinna.

 

  • Zespół przyrodniczno-krajobrazowy Dolina Strzyży powołany w 2001 roku Uchwałą Rady Miasta Gdańska XXXIII/1024/2001 z dnia 29 marca 2001 r. Zlokalizowany na pow. 381 ha Doliny Strzyży w Gdańsku, w otulinie Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego. Utworzony w celu zachowania wyjątkowych walorów krajobrazowych terenu oraz bogatej szaty roślinnej przy jednoczesnym wdrażaniu zasady budowania ciągłości struktur przyrodniczych.

 

Użytki ekologiczne

 

  • Użytek ekologiczny „Fort Nocek” o powierzchni 0,11 ha zlokalizowany na terenie Fortów Napoleońskich przy ul. 3 Maja, nad Dworcem PKS, utworzony w 1996 r., w celu zabezpieczenia stanowiska hibernacji nietoperzy.

 

  • Użytek ekologiczny „Murawy kserotermiczne” w Dolinie Potoku Oruńskiego” o powierzchni 2,88 ha, utworzony w 1999 r., znajduje się na terenie fragmentu doliny Potoku Oruńskiego, jest wyniesiony do 49 m n.p.m. Użytek powołano w celu zabezpieczenia muraw kserotermicznych wraz z bogactwem ich flory i fauny. Z dwóch stron ograniczają go erozyjne rozcięcia z drogami gruntowymi i zaroślami. Zbocza osiągają nachylenie do 40 stopni. Na terenie muraw stwierdzono występowanie dobrze wykształconych płatów muraw kserotermicznych, 232 gatunków roślin naczyniowych, w tym liczną grupę roślin ciepłolubnych nie występujących na innych terenach naszego regionu.

 

  • Użytek ekologiczny „Oliwskie Nocki” o powierzchni 0,07 ha zlokalizowany przy ul. Podhalańskiej 13 w Oliwie, utworzony w 2001 r., w celu zabezpieczenia stanowiska hibernacji nietoperzy. Stanowi on największe zimowisko nietoperzy w Gdańsku. Co roku hibernuje tu ok. 70-80 skrzydlatych ssaków - głównie nocków rudych (Myotis daubentonii) i nocków Natterera (Myotis nattereri), jak również kilkanaście nocków dużych (Myotis myotis) i kilka gacków brunatnych.

 

 

  • Użytek ekologiczny „Luneta z Pasikonikiem” o powierzchni 0,81, zlokalizowany na terenie Fortów Napoleońskich. Obejmuje fragment XVIII-wiecznych umocnień ziemnych Gdańska, tzw. Lunetę Senarmonta. Na terenie użytku występują cenne gatunki flory i fauny: nawłoć (Solidago canadensis) oraz zdziczałe drzewa owocowe, głównie śliwy (Prunus spp.) i jabłonie (Mallus domestica), mysz leśna (Apodemus flavicollis). Prawdziwym skarbem Lunety Senarmonta są owady, np.: liczna populacja niewielkiego pasikonika - wątlika punktowanego (Leptophyes punctatissima).

 

  • Użytek ekologiczny „Prochownia pod Kasztanami” o pow. 0,53 ha, zlokalizowany na terenie Fortów Napoleońskich, utworzony w celu zabezpieczenia płatu nie użytkowanej roślinności ze stanowiskami rzadkich i chronionych gatunków roślin i zwierząt. Użytek stanowi zagłębienie terenu z kilkoma starymi kasztanowcami (Aesculus hippocastanum) i fragment starych, ceglanych fortyfikacji tzw. Prochownia Wojenna. Jest to zimowisko trzech gatunków nietoperzy - nocka Natterera (Myotis nattereri), nocka rudego (M. daubentonii) i nocka dużego (M. myotis). Na ściętym pniu starego kasztanowca odłowiono tu bardzo rzadkiego owada - błonkówkę z rodziny grzebaczowanych (Sphecidae), zakładającą dla swych larw gniazda w spróchniałym drewnie. Gatunek Crossocerus styrius został umieszczony na Polskiej Czerwonej Liście Zwierząt Ginących i Zagrożonych.

 

  • Użytek ekologiczny „Migowska Bielawa” o powierzchni 0,51 ha, utworzony w 2006 r. zlokalizowany pomiędzy ul. Myśliwską i osiedlem Jasień. Celem powołania użytku jest ochrona torfowiska przejściowego z masową obecnością torfowców i wełnianek. Miąższość złoża torfu wynosi ok. 4m, co pozwala określić wiek obiektu na ok. 2 – 3 tys. lat. Na obszarze użytku stwierdzono występowanie następujących gatunków chronionych: rosiczki okrągłolistnej Drosera rotundiofolia oraz brzoza karłowata Betula nana oraz kilku zagrożonych w tym w szczególności turzycę bagienną Carex limosa, której obecność we florze Gdańska jest cenną wartością.

 

  • Użytek ekologiczny „Dolina Czystej Wody” o powierzchni 2,73 ha, utworzony w 2006 r. zlokalizowany na terenie Doliny Czystej Wody w Trójmiejskim Parku Krajobrazowym. Celem ochrony jest zabezpieczenie istnienia stanowisk chronionych oraz wzmożona ochrona siedlisk hydrogenicznych i związanych z nimi zbiorowisk roślinnych związanych z ciekiem strefy krawędziowej wysoczyzny morenowej oraz w szczególności ochrona stanowiska situ tępokwiatowego Juncus subnodulosus – najdalej na wschód położonego stanowiska tego gatunku w Polsce.

 

·         Użytek ekologiczny „Łozy w Kiełpinie” o powierzchni 6,29 ha, utworzony w 2006 r. zlokalizowany w okolicy Kiełpina Górnego. Celem ustanowienia użytku jest wzmożona ochrona siedlisk hydrogenicznych i związanych z nimi zbiorowisk roślinnych, a w szczególności zabezpieczenie istnienia stanowisk wierzby szarej – rozległych zarośli łozy wraz z szuwarami, położonych we wschodniej części wysoczyzny morenowej na południowy zachód od Kiełpina Górnego.

 

Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000

PLB220004  UJŚCIE WISŁY
Typ Ostoi   J
Powierzchnia  1748.116 ha

Obszar obejmuje znaczny fragment zewnętrznej delty Wisły, od nieczynnego obecnie ujścia Wisły Śmiałej na zachodzie, po aktualne ujście Wisły Przekopu i jego okolice - tak lądowe, jak i morskie, na wschodzie. Do obszaru włączono 12-kilometrowy pas wybrzeża Wyspy Sobieszewskiej, łączący oba ujścia oraz przyujściowy odcinek głównego koryta Wisły, tzw. Wisłę Przekop, wraz z jej międzywalem, o długości ok. 6 km, rozciągający się od morza, na północy, do miejscowości Przegalina, na południu. Zachodni kraniec obszaru stanowi rezerwat Ptasi Raj, wschodni - rezerwat Mewia Łacha. Obszar należy do mezoregionu Mierzeja Wiślana i tylko jego południowy kraniec wchodzi na teren mezoregionu Żuław Wiślanych. W obu rezerwatach występuje mozaika siedlisk, obejmująca przymorskie, płytkie, słodkowodne jeziora, rozległe płaty szuwaru trzcinowego, występującego w przybrzeżnej strefie jezior oraz na dawnych łąkach słonoroślowych (Ptasi Raj), oraz piaszczyste mierzeje, odcinające jeziora od Bałtyku. Znaczne fragmenty terenu zajmują wydmy, pokryte typową roślinnością wydmy białej lub szarej, w wielu miejscach porośniętej różnowiekowymi uprawami sosnowymi, ze znaczną domieszką drzew liściastych. Znaczną część rezerwatu Mewia Łacha zajmuje wysokopienny las mieszany, zaś rezerwatu Ptasi Raj uprawa olchy, założona na dawnych łąkach słonoroślowych, obecnie zanikająca i przechodząca w zbiorowiska krzewiasto-szuwarowe. Międzywale Wisły Przekopu zajęte jest przez otwarte pastwiska. Na przedpolu czynnego ujścia Wisły istnieje aktywny stożek ujściowy, z czym związane jest pojawianie się i zanikanie piaszczystych wysp i półwyspów, wchodzących coraz głębiej w morze. W wielu miejscach wydmy białe i szare zostały utrwalone nasadzeniami róży pomarszczonej Rosa rugosa lub wierzby warzynkowej Salix daphnoides, co spowodowało w tych miejscach niemal całkowity zanik roślinności naturalnej.

Występują następujące formy ochrony: Rezerwat Przyrody: Mewia Łacha (150,0 ha) Ptasi Raj (188,0 ha) Obszar Chronionego Krajobrazu: Żuław Gdańskich (3092,0 ha) Wyspy Sobieszewskiej (1228,0 ha) Środkowożuławski (2313,0 ha)

 PLB040003  DOLINA DOLNEJ WISŁY Obszar graniczny miasta Gdańska i powiatu nowodworskiego
Typ Ostoi   J Powierzchnia  33559.04 ha

Ogólna charakterystyka obszaru

Status ochrony

Odcinek doliny Wisły w jej dolnym biegu, od Włocławka do Przegaliny, zachowujący naturalny charakter i dynamikę rzeki swobodnie płynącej. Rzeka płynie w dużym stopniu naturalnym korytem, z namuliskami, łachami piaszczystymi i wysepkami, w dolinie zachowane są starorzecza i niewielkie torfowiska niskie; brzegi pokryte są mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami dolinę Wisły ograniczają wysokie skarpy, na których utrzymują się murawy kserotermiczne i grądy zboczowe. Wisła przepływa w granicach obszaru przez kilka dużych miast, jak: Toruń, Bydgoszcz, Grudziądz, Tczew. Planowana jest budowa nowej zapory - stopień wodny w Nieszawie.

Występują następujące formy ochrony: Rezerwat Przyrody: Las łęgowy nad Nogatem (33,0 ha) Łęgi na Ostrowiu Panieńskim (34,4 ha) Las Mątawski (231,8 ha) Wielka Kępa (Ostromecka) (27,8 ha) Wiosło Małe (21,9 ha) Kępa Bazarowa (32,4 ha) Rzeka Drwęca (18888, ha) Park Krajobrazowy: Dolina Dolnej Wisły (55643,0 ha) Obszar Chronionego Krajobrazu: Białej Góry (3841,0 ha) Doliny Kwidzyńskiej (1977,0 ha) Gniewski (2336,0 ha) Nadwiślański Ujścia Nogatu Środkowożuławski (2870,0 ha) Doliny Drwęcy Doliny Osy i Gardęgi Na Południe od Torunia Nizina Ciechocińska Rzeki Szkarpawy Żuław Gdańskich Strefy Krawędziowej Doliny Wisły Wydm Śródlądowych na Południe od Torunia Użytek Ekologiczny: Mopkowy Most (0,2 ha) Parowa (4,0 ha) Projektowane 4 rezerwaty.

PLB220005 typ J Zatoka Pucka
PLH220030  Twierdza Wisłoujście
Typ Ostoi   B
Powierzchnia  16.17299 ha

Ogólna charakterystyka obszaru

Status ochrony

Kompleks ceglanych i ziemnych fortyfikacji z XVII i XVIII wieku, wraz z otaczającymi je starymi zadrzewieniami oraz fosami wypełnionymi wodą. Podziemia twierdzy stanowią zimowisko nietoperzy.

Obszar nie jest chroniony.

PLH220055  Bunkier w Oliwie
Typ Ostoi   B
Powierzchnia  0.1304618 ha

Ogólna charakterystyka obszaru

Status ochrony

Bunkier betonowy (przeciwlotniczy) z II poł. XX w, na terenie miejskiej zabudowy willowej, 50 metrów od granic kompleksu leśnego Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego. Bunkier ten stanowi zimowisko nietoperzy.

PL 05 Użytek ekologiczny

Miasto Gdańsk  - OSO –  Obszary Specjalnej Ochrony  wg Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody

Nazwa obszaru

Kod obszaru

Typ obszaru

Dolina Dolnej Wisły

PLB040003

J

Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody.  
ok. 9649,25 ha dodatkowo na terenie administracyjnym Gdańska występuje 150 pomników przyrody: 112 sztuk pojedynczych drzew, 26 grup drzew, 1 aleję i 9 głazów narzutowych, 2 pomniki powierzchniowe. Wśród drzew pomnikowych najczęściej spotykane są buki i dęby
 

Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody

Nazwa

Długość

Podstawowa tematyka

Ścieżka dydaktyczna Górki Wschodnie

 

Ścieżka dydaktyczna przede wszystkim o tematyce ornitologicznej, położona na terenie Wyspy Sobieszewskiej. Duże platformy  widokowe  umożliwiają  obserwację  wielu gatunków ptaków, żyjących na terenie rezerwatu. Obiekt nie wymaga rezerwacji.

Ścieżka dydaktyczna Fortu Grodzisko

Na obszarze 22 ha

ścieżka edukacyjno - przyrodnicza, na którą składa się 18 przepięknie ilustrowanych tablic. Przedstawiają one gatunki roślin i zwierząt występujących w Parku, zwłaszcza te rzadkie i chronione, zawierają opisy użytków ekologicznych i form ochrony przyrody. Kolejne grupy tablic przedstawiają rośliny zielne (w tym gatunki chronione) bluszcze pospolite, trawy, drzewa, krzewy, owady (gatunki rzadkie oraz motyle), zwierzęta (między innymi ptaki i nietoperze), użytki ekologiczne („Fort Nocek" i „Prochownia" pod Kasztanami), skrzynki dla ptaków i nietoperzy, dokarmianie ptaków oraz ogólne zasady zachowania się w Parku. Ścieżkę uzupełniają dwa karmniki, ustawione specjalnie z myślą o miłośnikach ptaków.

http://www.grodzisko.pl/index.php?n=54

 

Ścieżka przyrodnicza „Dolina Samborowo TPK

5 kilometrów (czas przejścia około 3 godziny)

poszczególne stacje ścieżki znakowane są słupkami z numerem stacji. Przed doliną znajduje się tablica z mapą i opisem poszczególnych przystanków ścieżki. W siedzibie Zarządu TPK oraz na stronie internetowej www.tpkgdansk.pl dostępny jest opis ścieżki

Ścieżka przyrodnicza w Dolinie Radości TPK

około 6 kilometrów (czas przejścia około 3,5 godziny)

Zarządzie TPK dostępne jest opracowanie przedstawiające szeroko walory ścieżki.

 

Opracowana jest również wędrówka przyrodnicza prowadząca z Doliny Radości do Doliny Samborowo z dwoma wariantami ścieżki: dłuższym (czas przejścia 4 godziny) i krótszym (czas przejścia 3 godziny). Trasa nie jest wyznakowana. W siedzibie Zarządu dostępna jest literatura przedstawiająca walory ścieżki.

Ścieżki rozpoczynają się w lasach komunalnych Gdańska i przechodzą w lasy państwowe Nadleśnictwa Gdańsk.

Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych

brak danych

Gdynia

Formy ochrony przyrody

Park Narodowy:

  • nie występuje

Rezerwaty przyrody:

  • Nazwa: Rezerwat krajobrazowy - Kępa Redłowska
    • Lokalizacja: położony pomiędzy Orłowem a Kamienną Górą
    • Wielkość 121,9 ha
    • Główne walory przyrodnicze
      Jest jednym z najstarszych rezerwatów w Polsce i zarazem jednym z najpiękniejszych zakątków wybrzeża Zatoki Gdańskiej. Rezerwat ten jest również jednym z nielicznych miejsc w Polsce, gdzie można obserwować naturalne procesy geofizyczne zachodzące na styku lądu i morza. Najbardziej charakterystycznym elementem jego krajobrazu jest aktywny klif w Orłowie o wysokości dochodzącej do 60 metrów, który w wyniku działalności morza nieustannie cofa się w głąb lądu. Fale rozbijając się o krawędzie klifu podmywają je i powodują ich obsuwanie, a następnie zabierają z brzegu lżejsze elementy budulca klifu, pozostawiając tam większe kamienie oraz głazy.
      Oprócz klifu ścisła ochrona w rezerwacie ma również na celu zachowanie bogatego w różne gatunki drzew lasu (buk, dąb, sosna, modrzew, klon, lipa, świerk i grab) oraz stanowisk rokitnika zwyczajnego i jarząba szwedzkiego. Ten ostatni występuje tutaj w naturalnym środowisku i jako relikt epoki lodowcowej jest osobliwością florystyczną rezerwatu.
      Bardzo interesujące przyrodniczo są także wody Zatoki Gdańskiej przylegające do rezerwatu. Akwen ten charakteryzuje się urozmaiconą budową geologiczną bogatą w oryginalne formy przyrody nieożywionej i pod tym względem należy do unikalnych obszarów na Południowym Bałtyku. Kamieniste dno porośnięte jest organizmami roślinnymi w tym zagrożonym wyginięciem widlikiem. Lokalnie na podłożu piaszczystym, występują podwodne łąki złożone przede wszystkim z trawy morskiej. Ryby występujące w tym rejonie to groźnie wyglądający kur diabeł, jedyna ryba żyworodna w Zatoce Gdańskiej - węgorzyca, kryjąca się w piasku płastuga, kilka rodzajów małych babek oraz liczne ławice cierników. Tutaj też można zaobserwować pływający cud natury, jakim jest chełbia modra - jej organizm w 98 procentach składa się z wody.
  • Nazwa: Rezerwat leśno-florystyczny Kacze Łęgi
    • Lokalizacja: dolina rzeki Kaczej
    • Wielkość 8,97 ha
    • Główne walory przyrodnicze
      Obejmuje odcinek potoku z niewielkim dopływem oraz dobrze zachowany fragment lasu łęgowego z okazałym drzewostanem w tym wieloma drzewami pomnikowymi oraz bogatym runem. Rezerwat chroni pozostałości dawnej szaty roślinnej dolin rzecznych (łęg wiązowy w formie typowej dla roślinności dna dolin niewielkich rzek). Oprócz występujących tutaj wielu gatunków roślin górsko-podgórskich wartość rezerwatu podkreśla obecność czterech gatunków roślin znajdujących się na liście ginących i zagrożonych roślin Pomorza Zachodniego. Są to: kozłek bzowy, przetacznik górski, szczaw gajowy i wiechlina odległokłosa. Kacza w granicach rezerwatu jest ciekiem mocno meandrującym i stanowi urokliwy akcent w krajobrazie doliny. Walory rezerwatu, które można podziwiać z położonych wyżej dróg leśnych, najpiękniej prezentują się wiosną.
  • Nazwa: Rezerwat leśny Cisowa
    • Lokalizacja: dolina potoku Cisówka
    • Wielkość: 24,76 ha
    • Główne walory przyrodnicze
      Utworzony został w 1983 r w celu ochrony naturalnej rzeźby terenu oraz zachowania zbiorowisk roślinnych takich jak: buczyna pomorska, łęg jesionowo-olszowy oraz roślinność źródliskową. Spośród prawie dwustu gatunków roślin chronionych występujących w rezerwacie, do najcenniejszych należą konwalia majowa, kruszyna pospolita, marzanka wonna i paprotka zwyczajna.

 

Park krajobrazowy:

  • Nazwa: Trójmiejski Park Krajobrazowy
    • Wielkość 19 930 ha z otuliną 40 430 ha (4 200 ha w granicach Gdyni)
    • Główne walory przyrodnicze
      Specyfiką tego największego w rejonie Trójmiasta kompleksu leśnego jest urozmaicona rzeźba terenu, zwłaszcza występujące tu licznie rozcięcia erozyjne z bardzo atrakcyjnymi geomorfologicznie i krajobrazowo dolinami o głębokości dochodzącej nawet do 100 m. Dominującymi zbiorowiskami roślinności są lasy bukowe i bukowo-dębowe, natomiast w dnach dolin i rozcięć spotyka się lasy łęgowe, olszowo-jesionowe. Położenie parku i znajdująca się w nim duża liczba różnorodnych cennych obiektów przyrodniczych (w granicach Gdyni są to: 2 rezerwaty oraz kilkanaście pomników przyrody) czynią go bardzo interesującym terenem zarówno dla rozwoju turystyki i rekreacji jak i badań przyrodniczych.

 

Obszary chronionego krajobrazu:

  • brak

Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju
W granicach administracyjnych Gdyni znajduje się 55 pomników przyrody, w tym:

  • 42 drzewa i 3 grupy drzew
  • 6 głazów narzutowych i 2 grupy głazów narzutowych
  • 2 pnącza
  • Szczegółowa inwentaryzacja gdyńskich pomników przyrody znajduje się w Wydziale Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miasta Gdyni. Zawiera ona opis każdego obiektu, dokumentację fotograficzną i mapy z opisem trasy prowadzącej do danego pomnika przyrody.

Zespoły przyrodniczo - krajobrazowe: brak

Użytki ekologiczne:
Użytki ekologiczne obejmują głównie tereny torfowiskowe, szuwarowe, naturalne, małe zbiorniki wodne oraz łąki i pastwiska. Największe i najbardziej wartościowe z nich występują na niezalesionych obszarach w zachodniej części miasta. Siedem użytków ekologicznych ustanowionych zostało w dzielnicy Dąbrowa w rejonie ulic: Miętowej, Turkusowej i Warzywnej.

Obszary objęte ochroną w ramach sieci Natura 2000 (istniejące i projektowane) – krótka charakterystyka  
m.Gdynia - SOO – Specjalny  Obszar Ochrony  
m.Gdynia - OSO – Obszar Specjalnej  Ochrony 

Nazwa obszaru

Kod obszaru

Typ obszaru

Zatoka Pucka i Półwysep Hel

PLH220032

K

Zatoka Pucka

PLB220005

J

 

 

 

Zatoka Pucka
Powierzchnia całkowita : 62045.5 ha
Kod obszaru : PLB220005
Forma ochrony w ramach sieci Natura 2000:
obszar specjalnej ochrony ptaków (Dyrektywa Ptasia)
Status obszaru :
obszar wyznaczony [Rozporządzeniem Ministra Środowiska]
Opis :
Obszar Zatoka Pucka obejmuje wody zachodniej części Zatoki Gdańskiej (98% pow. obszaru to obszary morskie), pomiędzy wybrzeżem Półwyspu Hel na północy, wybrzeżem od Władysławowa do ujścia Wisły Śmiałej na zachodzie i południu i linią pomiędzy ujściem Wisły Śmiałej a końcem Helu od strony wschodniej. Zawiera zatem samą Zatokę Pucką (10 400ha, śr. głęb. 3m) i część głębszych wód Zatoki Gdańskiej rozpościerających się na wschód od niej obejmuje również łąki nadmorskie koło Osłonina i Rewy. Obszar ten jest ostoją ptasią o randze europejskiej, występują tu 23 gatunki ptaków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, 7 gatunków z Polskiej Czerwonej Księgi (PCK) min. biegus zimny, siweczka obrożna, do niedawna gnieździł się tu batalion.
Interpretacja turystyczna :
Zatoka rozciąga się między Puckiem, Wejherowem, Rumią a Kosakowem. Najlepiej więc dostać się do tych miejscowości autobusem PKS z Gdyni. Noclegi i bazę turystyczno-gastronomiczną znajdziemy z łatwością w Pucku czy Wejherowie. Poza oczywistymi dla krajobrazu morskiego atrakcjami turystycznymi jak sprzęt wodny, plaże i kąpieliska, Zatoka Pucka jest atrakcyjna sportowo również zimą, kiedy to można uprawiać tam icesurfing czyli surfing na lodzie, na zamarzniętej wodzie, na łyżwach i z żaglem. Z Zatoki blisko już do Półwyspu Helskiego. Szczególnie godne polecenia w obrębie Zatoki jest Wejherowo, nazywane ze względu na ośrodek kultu maryjnego - Kalwarią Wejherowską. To miasto o bogatej tradycji z licznymi atrakcjami kulturalnymi. Turyści pragnący zasięgnąć informacji turystycznej powinni szukać przede wszystkim w Gdyni.
formy ochrony przyrody

  • Beka [ rezerwat przyrody ],
  • Słone Łąki [ rezerwat przyrody ],
  • Nadmorski Park Krajobrazowy [ park krajobrazowy ],

Zagrozenia :
Głównymi zagrożeniami obszaru są: - zrzuty oczyszczonych ścieków komunalnych z oczyszczalni Dębogóra i Swarzewo, niosące duży ładunek biogenów, - prace czerpalne - związane z przerzutami piasku z Zatoki na odmorski stok Półwyspu Helskiego, niszczące florę i faunę dna, - masowa rekreacja na wybrzeżach Zatoki, intensywny niekontrolowany rozwój sportów wodnych na jej wodach, - pewne formy rybołówstwa - sieci stawne.
Ważne dla Europy gatunki zwierząt (z Zał. II Dyr. siedliskowej i z Zał. I Dyr. Ptasiej, w tym gatunki priorytetowe):

  • batalion      [ptak ]
  • biegus zmienny     [ptak ]
  • bocian biały      [ptak ]
  • dubelt     [ptak ]
  • kropiatka     [ptak ]
  • łabędź czarnodzioby (mały)     [ptak ]
  • łabędź krzykliwy      [ptak ]
  • mewa czarnogłowa     [ptak ]
  • mewa mała     [ptak ]
  • perkoz rogaty      [ptak ]
  • rybitwa białoczelna     [ptak ]
  • rybitwa zwyczajna (rzeczna)     [ptak ]
  • sieweczka morska     [ptak ]
  • szabłodziób     [ptak ]
  • zielonka     [ptak ]

Instytucje, w których można uzyskać informacje o obszarze::
Wojewódzki konserwator przyrody województwa pomorskiego
Pomorski Urząd Wojewódzki
Gdańsk

Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody.   
4355,63 ha bez użytków ekologicznych i obszaru Natura 2000- Zatoka Pucka.   

Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000
Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody
  • Ścieżki na terenach leśnych
    • WIELKI KACK (ul. Sopocka ) - OSOWA 4,4 km
    • WIELKI KACK (ul. Wielkopolska / Żniwna ) - WITOMINO LEŚNICZÓWKA 3,1 km
    • WITOMINO (Wielkokacka) - CHWARZNO (Chwarznieńska) 3,7 km
    • DĄBROWA (Nowowiczlińska /rzeka Kacza) - CHWARZNO (Apollina) 2,9 km
    • DEMPTOWO (ul. Sakowicza / Skarbka)- Chwarzno (ul. Apollina / Ateny) 3,1 km
    • WITOMINO (ul. Sosnowa - szpital) - DEMPTOWO (ul. Demptowska / Sakowicza) 3,6 km
    • CHWARZNO (ul. Okrężna) - DZIAŁKI LEŚNE (ul. Elbląska) 3,4 km
    • PUSTKI CISOWSKIE(ul. Chabrowa) - CISOWA (ul. Owsiana) - do granicy z RUMIĄ JANOWEM 4,4 km
    • OSOWA (ul. Juraty) - ŻRÓDŁO MARII 4,4 km
    • WIELKI KACK (wiadukt - ul. Górnicza) - DĄBROWA (ul. Koperkowa) 8,7 km
    • Leśniczówka GOŁĘBIEWO - plaża na granicy GDYNI I SOPOTU 5,6 km
    • OSIEDLE BERNARDOWO (ul. Sopocka) - ORŁOWO (ul. Orłowska - molo) 4,5 km
    • POLANKA REDŁOWSKA (ul. Ejsmonda) - ORŁOWO (ul. Orłowska - molo) 3,4 km
    • OSIEDLE BERNARDOWO (ul. Racławicka) - MAŁY KACK (polanka) 4,8 km
    • KARWINY (ul. Nałkowskiej) - Obwodowa TRÓJMIASTA 4,2 km
    • WICZLINO (ul. Wiczlińska - ogródki działkowe) - CHWARZNO (ul. Apollina) 2,6 km
    • CHYLONIA (ul. Morska) - skrzyżowanie leśnych tras 6 i 7 3,6 km
    • Trasy rekreacyjne przebiegają istniejącymi drogami leśnymi. Trasy są dwukierunkowe. Na trasach obowiązuje ruch prawostronny. Pierwszeństwo mają piesi. Na trasach należy zachować szczególną ostrożność z uwagi na możliwość pojawienia się pojazdów służb leśnych i ciężkiego sprzętu.
  • Ścieżki  komunikacyjne:
    • ul. Zielona (od ul. Płk. Dąbka do ul. Rybaków) - 2600 m
    • ul. Wielkopolska - ul. Chwaszczyńska (od ul. Łowickiej do ul. Nowowiczlińskiej) - 3800 m
    • ul. Morska (od Warszawskiej do granic miasta z Rumią) - 8800 m
    • ul. Kielecka (od Drogi Gdyńskiej do ul. Konwaliowej) - 1600 m
    • Aleja Zwycięstwa (od Sopotu do ul. Stryjskiej) - 3600 m
    • ul. Władysława IV (od ul. Armii Krajowej do Alei Piłsudskiego)- 900 m
    • Al. Piłsudskiego (od ul. Bema do ul. Krasickiego) - 600 m
    • Bulwar Nadmorski (od Polanki Redłowskiej do ul. Zawiszy Czarnego) - 1500 m
    • ul. Dickmana (od ul. Płk. Dąbka do Instytutu Techniki Morskiej) - 1600 m
    • ul. Chwarznieńska (od ul. Amona do ul. Jowisza) - 380 m
    • ul. Wiczlińska (od ul. Chwarznieńskiej do szkoły) - 500 m
    • ul. Śląska (od Drogi Gdyńskiej do ul. Sportowej) - 1300 m
  • W mieście jest 100 miejsc do parkowania rowerów (stojaki):
    • Bulwar Nadmorski/ Riviera,
    • Bulwar Nadmorski/Piłsudskiego,
    • Orłowo/Molo,
    • Kamienna Góra,
    • Plac Grunwaldzki,
    • Skwer Plymouth/Urząd Miasta,
    • Al. Jana Pawła II/Akwarium Gdyńskie,
    • Władysława IV/Liceum Sportowe.
  • Szlaki turystyczne
    • Trójmiejski (pieszy)
      • Szlak zaczyna się w Gdańsku, a kończy się w Gdyni.
      • Długość całkowita 44,5 km, na terenie Gdyni - 19 km
      • Przebieg szlaku: Stacja PKP - Gdynia Główna, Cmentarz Witomiński, Potok Kacza - węzeł szlaków, Polanka Krykulec, Potok Kacza - węzeł szlaków, Donas - wzgórze widokowe, Gdynia Wlk. Kack, Kolonia, Gdynia Kacze Buki, Gdynia Źródło Marii, Leśniczówka Gołębiewo, dalej do Gdańska.
    •  Wejherowski (pieszy)
      • Szlak o długości 50 km - od Sopotu do Wejherowa, na terenie Gdyni - 18,4 km
      • Przebieg szlaku: z Sopotu Kam. Potok - PTTK, Gdynia Bernadowo, Gdynia Karwiny, Potok Mariański - węzeł szlaków, Potok Kacza - węzeł szlaków, Gdynia Chwarzno, Łężyce.
    •  Zagórskiej Strugi (pieszy)
      • Szlak od Gdyni do Wejherowa, Długość całkowita 51,9 km., w Gdyni 15,1 km.
      • Przebieg szlaku: Gdynia Dworzec PKP - Wzgórze Św. Maksymiliana, Gdynia Witomino, Gdynia Zawada, Rezerwat "Kacze Łęgi", Potok Mariański - węzeł szlaków, Gdynia Dąbrowa, Potok Kacza - węzeł szlaków, Góra Krzyżowa, Gdynia Wiczlino, Gdynia Zielenisz, Gdynia Dębowa Góra, Gdynia Niemotowo, Gdynia Wiczlino.
      • Na trasie rezerwat o pow. 9 ha - ochrona jesionu wyniosłego i świerka oraz runa leśnego.
    •  Żródło Marii (pieszy)
      • Szlak od Osowej w Gdańsku do Wielkiego kacka w Gdyni, Długość całkowita 10,5 km., w Gdyni 6 km.
      • Przebieg szlaku: stacja kolejowa w Osowej, Czarne Błoto, Jezioro Wysockie, Górę Studencką, Końskie Łąki, torowisko przy ul. Źródło Marii, kapliczkę Źródło Marii, aleję daglezjową, przecina Obwodnicę Trójmiasta i kończy się przy ul. Chwaszczyńskiej w Gdyni.
      • Dodatkowe informacje: Cała trasa wiedzie przez urocze tereny leśne położone na wzgórzach i pagórkach. Na szlaku są trzy drzewa - pomniki przyrody: dąb, buk i daglezja, bogate sanktuarium przyrody na Końskich Łąkach i kapliczka z pomnikiem NMP w Źródle Marii, postawiona w podzięce za cud - uratowanie od śmierci uczestników wypadku kolejowego.
  • Wycieczki z przewodnikiem -  brak
  • Prelekcje -    brak
  • Wydawnictwa - podać:
    • Przyrodnicze osobowości rezerwatu „Kępa Redłowska”, przewodnik po ścieżce przyrodniczo- dydaktycznej
      • wydanie jednorazowe,  Wydawnictwo Gdańskie Sp. z o.o.
Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych

brak

Powiat Bytowski

Formy ochrony przyrody
Park Narodowy
  • brak

Rezerwat przyrody

 

    • "Jeziora Małe i Duże Sitno" Gmina Czarna Dąbrówka 40,66 ha
      Główne walory przyrodnicze
      Rezerwat wodno-torfowiskowy obejmujący obszar dwóch jezior ze stanowiskami rzadkich roślin torfowiskowych będących ostoją wielu gatunków ptaków.
    • "Gniazda Orła Bielika" Gmina Czarna Dąbrówka 10,04 ha
      Główne walory przyrodnicze
      Rezerwat florystyczno-leśny obejmujący ochroną starodrzew sosnowy na siedlisku boru bagiennego i boru mieszanego, miejsce lęgowe orła bielika.

 

    • "Grodzisko Borzytuchom" Gmina Borzytuchom 27,03 ha
      Główne walory przyrodnicze
      Rezerwat leśny obejmujący ochroną fragment buczyny pomorskiej z licznymi pomnikowymi bukami ( Fagus silvatica ) oraz torfowisko przejściowe z charakterystyczną roślinnością. Na terenie rezerwatu znajdują się pozostałości grodziska słowiańskiego.
    • "Jeziora Chośnickie" Gmina Parchowo 213,59 ha
      Główne walory przyrodnicze
      Rezerwat florystyczno-wodny obejmujący ochroną siedem dystroficznych jezior w różnych stadiach zarastania, otoczonych torfowiskami przejściowymi; dobrze zachowane bory i brzeziny bagienne, stanowiska rzadkich gatunków roślin i zwierząt.
    • "Gołębia Góra" Gmina Bytów 6,95 ha
      Główne walory przyrodnicze
      Rezerwat krajobrazowy obejmujący skraj wysoczyzny morenowej z kwaśną buczyną pomorską. Rosną w nim pomnikowe okazy sosen i buków oraz występują rzadkie i chronione gatunki roślin naczyniowych.
    • "Jezioro Głęboczko" gmina Bytów 24,32 ha
      Główne walory przyrodnicze
      Rezerwat florystyczno-wodny obejmujący ochroną głębokie ( 28 m ) jezioro lobeliowe ze stroiczką wodną ( Lobelia dortmanna ), poryblinem jeziornym ( Isoetes lacustris ) i brzeżycą jednokwiatową ( Littorella uniflora )
    • "Las nad jeziorem Mądrzechowskim" Gmina Bytów 25,34 ha
      Główne walory przyrodnicze
      Rezerwat leśny obejmujący ochroną zbiorowisko naturalnych grądów i łęgów porastających liczne jary i wąwozy oraz stanowisko skrzypu olbrzymiego ( Equisetum maximum ).
    • "Bukowa Góra nad Pysznem" Gmina Bytów 6,18 ha
      Główne walory przyrodnicze
      Rezerwat leśny obejmujący ochroną fragment drzewostanu bukowego ( 140 - 170 lat ) z pomnikowymi drzewami na wzgórzu morenowym.
    • "Jezioro Cechińskie Małe" Gmina Studzienice 49,05 ha
      Główne walory przyrodnicze
      Rezerwat florystyczno-wodny obejmujący ochroną jezioro lobeliowe z dwiema wyspami oraz reliktową roślinnością, otoczone stromymi wzgórzami morenowymi.
    • "Torfowisko Zieliń Miastecki" Gmina Trzebielino 46,50 ha
      Główne walory przyrodnicze
      Rezerwat florystyczno-torfowiskowy obejmujący ochroną torfowisko przejściowe i zarastające oczka dystroficzne z dobrze zachowanymi stadiami sukcesyjnymi formowania się torfowiska oraz stanowisko rzadkich i chronionych roślin wodnych i torfowiskowych
    • "Ostrów Trzebielski" Gmina Lipnica 8,01 ha
      Główne walory przyrodnicze
      Rezerwat ptasi. Wyspa na jeziorze Trzebielskim, obejmujący miejsca lęgowe wielu gatunków ptaków wodnych m. in.: mewy śmieszki, rybitwy zwyczajnej i mewy srebrzystej.
    • "Jezioro Smołowe" Gmina Miastko 36,82 ha
      Główne walory przyrodnicze
      Rezerwat florystyczno-wodny obejmujący ochroną jezioro typu lobeliowego z charakterystyczną roślinnością. Licznie występująca brzeźyca jednokwiatowa.
    • "Jezioro Kamień" Gmina Miastko 49,4 ha
      Główne walory przyrodnicze
      Rezerwat florystyczno-wodny obejmujący ochroną rynnowe jezioro lobeliowe z licznymi populacjami stroiczki wodnej, poryblinu jeziornego i brzeźycy jednokwiatowej.
    • "Jezioro Orle" Gmina Miastko 11,83 ha
      Główne walory przyrodnicze
      Rezerwat florystyczno-wodny obejmujący ochroną płytkie jezioro lobeliowe ze stroiczką wodną, poryblinem jeziornym, grążelem drobnym, elipsą pływającą i lobelią jeziorną.

Park krajobrazowy- Park Krajobrazowy "Dolina Słupi"

  •  Park Krajobrazowy "Dolina Słupi" położony jest na terenie dwóch powiatów: bytowskiego i słupskiego. Obszar ten zaliczany jest czterech jednostek fizyczno-geograficznych: Równiny Słupskiej, Wysoczyzny Polanowskiej, Pojezierza Kaszubskiego i Pojezierza Bytowskiego. Na terenie powiatu bytowskiego PK "Dolina Słupi" znajduje się w granicach czterech gmin: Czarna Dąbrówka, Borzytuchom, Bytów i Kołczygłowy.
  • Park został utworzony w celu ochrony polodowcowego krajobrazu środkowego biegu rzeki Słupi oraz jej dorzecza. Obszar parku ma bardzo urozmaicony krajobraz, ukształtowany przez lądolód skandynawski.
  • W rzeźbie występują typowe elementy form polodowcowych jak np. jeziora rynnowe, jeziora wytopiskowe, równiny sandrowe oraz wzniesienia moren dennych i czołowych dochodzące do 160 m n.p.m.
  • Osią hydrograficzną Parku jest rzeka Słupia, przepływająca przez kilka jezior. Pozostałe odcinki rzeki mocno meandrują i zmieniają kilkakrotnie kierunek biegu. Koryto rzeki ma zmienną głębokość i szerokość, a dno jest kamieniste z wieloma głazami, progami i mieliznami.
  • 72 % powierzchni Parku porastają półnaturalne ekosystemy leśne.
  • Są to głównie bory sosnowe, buczyny, grądy dębowo-grabowe, lasy mieszane sosnowo-dębowe, na torfowiskach olszyny bagienne, a w dolinach strumieni łęgi olszowo-jesionowe. W drzewostanie gatunkiem dominującym jest sosna, a ponadto: buk, świerk, brzoza, dąb i jesion.
  • Na terenie Parku żyje bogata fauna, szczególnie leśna. Do najciekawszych gatunków należą: łoś, daniel, borsuk, kuna, gronostaj i wydra. Wśród awifauny występują gatunki zagrożone wyginięciem: orzeł bielik, orlik krzykliwy, kania rdzawa, puchacz, sowa błotna, żuraw, bocian czarny i derkacz.
  • Park Krajobrazowy "Dolina Słupi" jest największym z 9 parków krajobrazowych istniejących na terenie województwa pomorskiego. Jego powierzchnia wynosi 37 040 ha i wraz z ze swoją otuliną - 83 170 ha, obejmuje obszar środkowego biegu rzeki i jej zlewni od miejscowości Soszyca do drogi Krępa-Łosino. PK"Dolina Słupi" jest parkiem typu dolinnego.
  • Powierzchnia Parku na terenie powiatu bytowskiego wynosi 20 672 ha

Obszary chronionego krajobrazu

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Jezioro Bobęcińskie Wielkie ze Skibską Górą
    • Lokalizacja: Południowo - zachodnia część powiatu bytowskiego, na zachód od Miastka
    • Wielkość: 3 328 ha
    • Główne walory przyrodnicze
      Jezioro Bobęcińskie Wielkie ( 524,5 ha ) wraz ze Skibską Górą ( 227,3 m n.p.m. ) wywierają istotny wpływ na krajobraz tego rejonu. W jeziorze Bobęcińskim występuje polodowcowa roślinność reliktowa reprezentowana przez lobelię jeziorną. Lasy są tu zbliżone wyglądem do naturalnych, z sosną, świerkiem, bukiem, dębem, olszą czarną i brzozą. Zróżnicowanie wiekowe lasów nadaje malowniczości krajobrazowi. W południowej części znajdują się cenne znaleziska archeologiczne.
  • Obszar Chronionego Krajobrazu Źródliskowy Obszar Rzeki Brdy
    • Lokalizacja: Południowo - zachodnia część powiatu bytowskiego, na wschód od Miastka
    • Wielkość: 11 776 ha
    • Główne walory przyrodnicze
      Pagórkowaty krajobraz wznosi się tutaj od około 100 m n.p.m. w północnej części obszaru, przy rzece Wieprzy do około 180 m n.p.m. w części zachodniej i centralnej. Między wzgórzami usytuowane są duże jeziora rynnowe: Skąpe, Bluj, Dolskie, Piasek, Siodło i Świeszyńskie. W części centralnej obszaru znajduje się kompleks trzech śródleśnych jezior lobeliowych: Smołowe, Kamień i Orle, objętych ochroną rezerwatową. Północno - wschodni kraniec obszaru jest terenem źródliskowym rzeki Wieprzy, a południowy ( j. Głębokie ) Brdy. Jest to obszar wododziałowy między zlewnią Przymorza i Wisły. Spotyka się tu lasy mieszane z udziałem sosny, buka i dębu.
  • Obszar Chronionego Krajobrazu Fragment Borów Tucholskich
    • Lokalizacja: Południowa część powiatu bytowskiego w gminie Lipnica - na Równinie Charzykowskiej
    • Wielkość: 16 632 ha
    • Główne walory przyrodnicze
      Charakterystyczna dla krajobrazu tego obszaru jest duża lesistość, zróżnicowana rzeźba i zasobność w wody powierzchniowe. W zachodniej części obszaru usytuowane są duże jeziora rynnowe: Gwieździeniec, Gwiazdy, Lipczyno i Krasne. We wschodniej części równoleżnikowo usytuowane są jeziora: Długie, Księże, Parszczenica, Śluza, Nierzostowo oraz Mały i Wielki Boryń. W północno - wschodniej części obszaru ciągną się równoleżnikowo duże kompleksy łąk otoczone rzekami Osusznicą i Prondzoną. Głównym gatunkiem lasotwórczym jest tutaj sosna.

Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju

  • ogółem: 237
  • w tym:
    • pojedyncze drzewa lub kępy drzew - 213
    • głazy narzutowe - 24

Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe:

  • brak

Użytki ekologiczne


Nazwa

Lokalizacja

Wielkość

Jezioro lobeliowe Płoczyca

Gmina Bytów

6,90 ha

Jezioro lobeliowe Rekowskie

Gmina Bytów

6,60 ha

Jezioro lobeliowe Gubisz

Gmina Bytów

14,60 ha

Jezioro lobeliowe Ząbinowickie

Gmina Bytów

8,70 ha

Jezioro lobeliowe Stary Staw

Gmina Bytów

11,60 ha

Jezioro lobeliowe Jeleń

Gmina Bytów

79,00 ha

Jezioro lobeliowe Boryja Mała

Gmina Bytów

5,20 ha

Torfowisko wysokie w Sierżnie

Gmina Bytów

5,18 ha

Torfowisko wysokie w Płotowie

Gmina Bytów

7,59 ha

Jezioro Leniwe

Gmina Bytów

2,02 ha

Jezioro Wiejskie

Gmina Bytów

14,50 ha

Jezioro Żukowskie

Gmina Parchowo

140,27 ha

Jezioro Bobrzenica

Gmina Parchowo

2,02 ha

Grabowskie Jeziorka

Gmina Parchowo

3,66 ha

Jezioro Księża Brzezina

Gmina Parchowo

0,93 ha

Wyspy na j. Bobęcino Wielkie

Gmina Miastko

 

Wyspy na j. Bobęcino Małe

Gmina Miastko

 

Bagna w leśnictwie Wieczywno

Gmina Lipnica

 

Bagno w leśnictwie Luboń

Gmina Lipnica

 

Karwno oddział 15 C ( torfowiska leśne )

Gmina Czarna Dąbrówka

10,03 ha

Karwno oddział 17 C ( torfowisko )

Gmina Czarna Dąbrówka

3,01 ha

Karwno oddział 67 D ( bagno śródleśne )

Gmina Czarna Dąbrówka

4,11 ha

Karwno oddział 82 F ( torfowisko wysokie)

Gmina Czarna Dąbrówka

3,80 ha

Flisów oddział 213 B ( śródleśne jeziorko )

Gmina Czarna Dąbrówka

2,65 ha

Flisów oddział 214 B ( torfowisko wysokie)

Gmina Czarna Dąbrówka

5,20 ha

Święchowo oddz. 451 B ( śródleśne bagno )

Gmina Czarna Dąbrówka

4,84 ha

Czarna Dąbrówka 394 I ( śródleśne bagno )

Gmina Czarna Dąbrówka

2,26 ha

Czarna Dąbrówka 398 D ( śródleśne bagno)

Gmina Czarna Dąbrówka

5,15 ha

Czarna Dąbrówka 404 B (śródleśne bagno )

Gmina Czarna Dąbrówka

7,94 ha

Czarna Dąbrówka 404 H (śródleśne bagno )

Gmina Czarna Dąbrówka

2,12 ha

Kleszczyniec oddział 413 B ( torfowisko )

Gmina Czarna Dąbrówka

9,75 ha

Nożyno oddział 514 F ( torfowisko )

Gmina Czarna Dąbrówka

2,58 ha

Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000
  • Powiat bytowski - informacje    - SOO – Specjalne  Obszary Ochrony  (siedliskowe)
    • Jeziora Lobeliowe koło Soszycy    PLH220039    I
    • Jeziorka Chośnickie    PLH220012    B
    • Dolina Grabowej    PLH320003    E
    • Bytowskie Jeziora Lobeliowe    PLH220005    B
    • Studzienickie Torfowiska    PLH220028    B
    • Pływające wyspy pod Rekowem    PLH220022    B
    • Jezioro Piasek    PLH220013    B
    • Sandr Brdy    PLH220026    I
    • Dolina Łupawy    PLH220036    E
    • Dolina Wieprzy i Studnicy    PLH220038    B
    • Dolina Stropnej    PLH220037    B
    • Jezioro Bobięcińskie    PLH320040    E
    • Miasteckie Jeziora Lobeliowe    PLH220041    B
  • Powiat bytowski - informacje    -OSO –  Obszary Specjalnej Ochrony  (ptasie)
    • Dolina Słupi    PLB220002    F
    • Wielki Sandr Brdy    PLB220001    F
  • Dolina Słupi PLB 220002: 
    • Lokalizacja - część gm. Bytów, Kołczygłowy, Borzytuchom, Czarna Dąbrówka,  na terenie powiatu bytowskiego obejmuję powierzchnię  22573,10 ha.
    • Wielki Sandr Brdy  PLB 220001:
    • Lokalizacja - część gm, Lipnica Studzienice, na terenie powiatu obejmuje powierzchnię 2100,70 ha.

Dolina Słupi PLB 220002: 
Lokalizacja - część gm. Bytów, Kołczygłowy, Borzytuchom, Czarna Dąbrówka,  na terenie powiatu bytowskiego obejmuję powierzchnię  22573,10 ha.
Wielki Sandr Brdy  PLB 220001:
Lokalizacja - część gm, Lipnica Studzienice, na terenie powiatu obejmuje powierzchnię 2100,70 ha.

Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody

brak danych z powiatu

Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych

brak danych z powiatu

Powiat Chojnicki

Formy ochrony przyrody

Parki Narodowe

  • Park Narodowy "Bory Tucholskie"
    gm. Chojnice, gm. Brusy 4.798 [ha] http://park.borytucholskie.info/

    Główne walory przyrodnicze

    Rzeźba terenu została ukształtowana w czasie ostatniego zlodowacenia bałtyckiego. Dlatego dominują tu równiny sandrowe, urozmaicone poprzez liczne wzniesienia, rynny i wytopiska. Park jest największym skupiskiem wydm śródlądowych w Borach Tucholskich. Spotykamy je na starych pasach przeciwpożarowych. Największa i najładniejsza znajduje się w zachodniej części parku. Bardzo charakterystycznym elementem krajobrazu sandrowego są również rynny polodowcowe o przebiegu południkowym. Jedną z większych rynien, nie tylko w rejonie Borów Tucholskich, ale i na całym niżu - jest Rynna Jeziora Charzykowskiego (wzdłuż zachodniej granicy PNBT), o długości prawie 18 km i szerokości miejscami dochodzącej do 2,5 km. Dodatkową atrakcją krajobrazu są wytopiska, powstałe w skutek wytopienia się brył martwego lodu, o kształcie lejków, kotłów i innych obniżeń często o nieregularnych kształtach. Wody powierzchniowe PNBT zajmują obszar 530,06 ha (czyli 11,05 % ogólnej powierzchni parku). Znajduje się tu 21 jezior. Są one różnej wielkości od kilku do przeszło 200 ha (powierzchnia Jeziora Ostrowitego - największego w parku - wynosi 280,7 ha) i różnej głębokości ( najgłębsze jest również Jezioro Ostrowite bo aż 43 m).
    Osiem z nich łączy się ze sobą tworząc kompleks o powierzchni 435,28 ha zwany Strugą Siedmiu Jezior. Jeziora w Parku reprezentują wszystkie formy troficzne, charakterystyczne dla zbiorników wodnych niżu polskiego. Cztery jeziora - Wielkie i Małe Gacno, Nierybno i Głuche reprezentują jeziora lobeliowe.
    Nie bez znaczenia dla ekosystemów w parku jest oddziaływanie dwóch dużych jezior (w granicach otuliny parku) - Charzykowskiego i Karsińskiego, których łączna powierzchnia wynosi 2 024,8 ha.
    Klimat tego obszaru kształtują dwie główne masy powietrza, a mianowicie polarno- kontynentalne i polarno - morskie. A ze względu na duży udział zbiorników wodnych i lasów, tworzy się tu swoisty mikroklimat, stwarzający dogodne warunki dla rozwoju roślin.
    Park Narodowy "Bory Tucholskie" to przede wszystkim obszar leśny (79,5 % powierzchni parku stanowią lasy) umiejscowiony we wnętrzu ogromnego kompleksu Borów Tucholskich. Dominujący tutaj typ gleb to gleby bielicowe. Skałę macierzystą stanowi piasek sandrowy i lodowcowy, rzadko glina zwałowa, natomiast w pobliżu rzek osady akumulacyjne. Z tego też powodu dominują tu siedliska borowe. Z bardzo charakterystycznym borem suchym i siedliskami bagiennymi.
    Na obszarze parku zachowała się specyficzna flora naczyniowa złożona z wielu gatunków roślin, które w bardziej zagospodarowanych i uprzemysłowionych obszarach już wyginęły. Największą grupę gatunków rzadkich dostosowanych do skrajnych warunków siedliskowych panujących w PNBT, tworzą rośliny siedlisk ubogich - oligotroficznych, a więc te, którym najbardziej zagraża eutrofizacja nasilona przez działalność człowieka. Zatem są to zarówno gatunki borowe i wrzosowiskowe, rośliny torfowisk i czystych jezior położonych na jałowym mineralnym podłożu, z dala od zakładów przemysłowych. We florze parku stwierdzono występowanie wielu gatunków reliktowych z okresu glacjału i pierwszych okresów polodowcowych. Są to np. trzcinnik prosty, turzyca strunowa, skalnica torfowiskowa, gwiazdnica grubolistna, fiołek torfowy, żurawina drobnolistkowa, zimoziół północny, grążel drobny. Z reliktów postglacjalnych na uwagę zasługują: wyblin jednolistny, nasięźrzał pospolity i grzybienie północne. Ich obecność w parku sygnalizuje wysoki stopień naturalności szaty roślinnej. Na pewno podnosi to przyrodniczą rangę tego obszaru.
    Florę parku wzbogacają również gatunki borealno - atlantyckie. Na szczególną uwagę zasługuje grupa roślin spotykanych w czystych jeziorach lobeliowych, a należą tu: lobelia jeziorna, poryblin jeziorny, wywłócznik skrętolistny, elisma wodna. W parku znalazło zabezpieczenie wiele gatunków objętych ochroną, jak chociażby widłaki i rosiczki. Fauna w Parku Narodowym "Bory Tucholskie" jest również bardzo licznie reprezentowana. Do najcenniejszych przedstawicieli kręgowców należą: puchacz, bielik, rzęsorek mniejszy, wydra, bóbr, gągoł, tracz nurogęś, zimorodek. Licznie reprezentowane są również płazy tj. żaba trawna, moczarowa i ropuchy zielona, szara, a także rzekotka drzewna. Spotykamy także traszki: grzebieniastą i zwyczajną.
    Od kilku lat obserwować można coraz liczniejsze występowanie nietoperzy, wśród nich nocka Nattera, karlika mniejszego i większego, mroczka późnego. W czystych jeziorach występują licznie ryby. Nie można zapomnieć o niezliczonej rzeszy świata bezkręgowców, bez których nie można byłoby mówić o funkcjonowaniu całej przyrody.
     
  • Rezerwaty przyrody

10 rezerwatów przyrody , powierzchnia 317,64 ha   


Nazwa Lokalizacja Wielkość
Bagno Stawek gm. Brusy 40, 80 [ha]
Bór Chrobotkowy gm. Brusy 41, 50 [ha]
Cisy nad Czerską Strugą gm. Czersk 17, 19 [ha]
Jez. Laska gm. Brusy 70, 40 [ha]
Kręgi Kamienne gm. Czersk 16,91 [ha]
Małe Łowne gm. Chojnice 37, 83 [ha]
Mętne gm. Czersk 53, 28 [ha]
Nawionek gm. Brusy 10, 67 [ha]
Piecki gm. Brusy 19, 42 [ha]
Ustronie gm. Czersk 9, 64 [ha].
 

  • Główne walory przyrodnicze

    Na terenie Zaborskiego Parku Krajobrazowego znajduje się pięć rezerwatów przyrody - Jezioro Nawionek, Jezioro Laska, Bagno Stawek, Jezioro Małe Łowne, Piecki.

    Jezioro Nawionek - powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 16.09.1974 r. Celem ochrony jest zachowanie jeziora typu lobeliowego, na południowej granicy zasięgu lobelii jeziornej. Jest to zbiornik oligotroficzny, typu lobeliowego o głębokości do 11,0 m i powierzchni 10,76 ha. Dno w pobliżu linii brzegowej porastają łany lobelii jeziornej i poryblinu jeziornego w sąsiedztwie elismy wodnej, grzybieni północnych i kłoci wiechowatej. Przy brzegu zbiornika można spotkać rosiczkę okrąglolistną, bagno zwyczajne. Ze względu na zachowanie cennych wartości
    przyrodniczych tegoż rezerwatu wejście na jego teren jest możliwe tylko za indywidualna zgoda Wojewody.

    Jezioro Laska - powołany zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 21.07.1977 r., obszar jeziora o powierzchni 70,40 ha stanowiący zbiornik wodny, przez który przepływa rzeka Zbrzyca. Jest to jezioro typu eutroficznego o maksymalnej głębokości 3,6 m , o szeroko wykształconej linii szuwarów i roślinności wodnej zanurzonej. Został utworzony w celu trwałego zabezpieczenia i zachowania miejsc lęgowych licznych gatunków ptaków wodnych i błotnych, w szczególności łabędzia niemego. Poza nim występują tu: kaczki krzyżówki, perkozy dwuczube, gągoły, łyski, mewy śmieszki, czaple siwe. Zalatują na ten akwen : orzeł bielik, kormoran, błotniak stawowy czasami rybołów. Ze względu na zachowanie cennych wartości przyrodniczych tegoż rezerwatu wejście na jego teren jest możliwe tylko za indywidualną zgoda Wojewody.

    Bagno Stawek - powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 04.04.1977 r. Rezerwat stanowi zarastające jeziorko, połączone niewielka strugą z jeziorem Płęsno wraz z otaczającym je torfowiskiem o powierzchni 40,80 ha. Ciekawostka rezerwatu jest funkcjonujący lokalny mikrosystem hydrologiczny. Struga jest odprowadzany nadmiar wody pochodzącej z wycieku wód podskórnych ze wzniesień na obrzeżu rezerwatu. W przypadku obniżenia się poziomu wód w rezerwacie następuje napływ wody z jeziora Płęsno. Występuje tu wiele rzadkich, chronionych roślin m. in. jeżogłówka najmniejsza, rosiczka okrągłolistna i pośrednia, widłak jałowcowaty, wyblin jednolistny, lipiennik Loesela, bagno zwyczajne, żurawina drobnolistna, bazyna czarna, kruszczyk błotny, storczyk szerokolistny, skalnica torfowiskowa, listera jajowata. Ze względu na zachowanie cennych wartości przyrodniczych tegoż rezerwatu wejście na jego teren jest możliwe tylko za indywidualna zgoda Wojewody.

    Jezioro Małe Łowne - rezerwat powołany zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 31.12.1993 r. - jest to fragment lasu, bagno i jezioro o łącznej powierzchni 37,83 ha. Celem ochrony jest zachowanie cennych zbiorowisk turzycowo - mszarnych. Szczególna ochrona objęto roślinność torfowisk wysokich i przejściowych w otoczeniu boru bagiennego wraz z roślinnością charakterystyczna dla zbiornika wodnego we wczesnym stadium zarastania płem mszarnym. Unikatowym walorem jest silnie skąpożywny charakter jeziora Małe Łowne. Jest to jezioro o wodzie oligohumusowej. Ze względu na zachowanie cennych wartości przyrodniczych tegoż rezerwatu wejście na jego teren jest możliwe tylko za indywidualna zgoda Wojewody.

    Piecki - powołany 21. 11. 2001 roku Rozporządzeniem Wojewody Pomorskiego (Dz. Urz. Woj. Pomorskiego, Nr 91, poz. 1318), o powierzchni 19,42 ha, otulinie 92,89 ha. Celem powołania jest ochrona rzadkiej i chronionej roślinności wodnej i torfowiskowej, ( przejściowe i wysokie torfowiska ). Rezerwat obejmuje jeziora: Piecki, Piecki Male, Kaczewo oraz torfowiska i bory bagienne. Z cennych gatunków flory występują tutaj: rosiczki - okrągłolistna, pośrednia i długolistna, bazyna czarna, widłak wroniec, widłak goździsty żurawina drobnoowockowa, wyblin jednolistny. Ze względu na zachowanie cennych wartości przyrodniczych tegoż rezerwatu, wejście na jego teren jest możliwe tylko za indywidualna zgoda Wojewody.
     
  • Parki krajobrazowe

Zaborski Park Krajobrazowy gm. Chojnice, gm. Brusy 34 026 [ha] http://www.zaborypark.eco.pl/
Tucholski Park Krajobrazowy gm. Chojnice, gm. Czersk 11 323 [ha] - w woj. pomorskim http://www.tuchpark.tuchola.pl/
Główne
walory przyrodnicze


a) Zaborski Park Krajobrazowy

  • Szata roślinna:


W krajobrazie Parku wśród zbiorowisk leśnych dominują bory sosnowe. Spotyka się suboceaniczny bór świeży, bór chrobotkowy oraz bór wrzosowy. Na obrzeżu jezior dystroficznych potkać można zachowane w stanie naturalnym bory bagienne. W obniżeniach terenowych występuje bór trzęslicowy oraz fragmenty brzeziny bagiennej. Na glebach wytworzonych glin morenowych w południowej, zachodniej i centralnej części Parku zachowały się w naturalnym stanie lasy typu grądowego z bogatym runem.
Lasy na terenie Parku obfitują w liczne gatunki grzybów jadalnych i pozostałych. Wiele gatunków grzybów jest pod ochroną gatunkową: smardzowate ( okrątek czerwony, purchawica olbrzymia). Niektóre gatunki grzybów żyją w symbiozie glonami tworząc plechowate rośliny zwane porostami. Flora porostów na terenie ZPK jest bogata i liczy 259 gatunków. W tej liczbie 65 gatunków podlega ochronie ścisłej, 1 gatunek podlega ochronie częściowej. Dalsza grupa to bardzo rzadkie należące do tzw. "Czerwonej Księgi"- zagrożonych wyginięciem. Do rzadkich i chronionych porostów należą: płucnica islandzka, płucnik granicznik, płucnica niwalna, kilka gatunków brodaczki, odnóżyca jesionowa, tarczownica lipowa, pawężnica, czasznik modrozielony, chrobotek alpejski, włostka kędzierzawa.
Ciekawym elementem flory Parku są zbiorowiska roślinności torfowiskowej. Torfowiska niskie, typu rzeczno - jeziornego są zalewane okresowo przez wodę niosącą żyzny namuł i w warunkach małego dostępu powietrza tworzą się tam osady organiczne zwane torfem oraz roślinność niskotorfowa ze znaczną przewagą turzyc, kosaćców żółtych. Najczęściej spotykanymi zespołami roślinnymi są: szuwar turzycy błotnej, zaostrzonej i prosowatej. W nieckach i zagłębieniach terenu ZPK rozwijają się torfowiska wysokie, na które decydujący wpływ mają wody opadowe. Niekiedy tworzą się tam torfowiska przejściowe, ukształtowane w wyniku oddziaływania wód opadowych jak i niewielkich, dystroficznych zbiorników wodnych. Jeziora te zarastają wokół tzw. płem i turzycami, gdzie często występują rosiczki (okrągłolistna, pośrednia i długolistna). Opodal od lustra wody tworzą się torfowiska wysokie o charakterystycznej budowie kępkowo - dolinkowej, które oprócz torfowców porastają inne rośliny jak: modrzewnica zwyczajna, bagno zwyczajne, bażyna czarna, żurawina błotna i drobnoowockowa. Najczęstszymi zespołami są: mszar kępkowo - dolinkowy, mszar przygiełkowy oraz mszar z turzycą bagienną. Torfowiska te posiadają specyficzny urok i są częstym elementem krajobrazu Parku. W tych miejscach często obserwujemy gatunki reliktowe oraz chronione. Na uwagę zasługuje grupa reliktów polodowcowych, należą do nich; turzyca strunowa, bażyna czarna, skalnica torfowiskowa, fiołek torfowy, żurawina drobnoowockowa, zimoziół północny, oraz reliktowe mszaki (mchy, watrobowce) np. sierpowiec błyszczący - ochrona ścislą. Z roślin chronionych występuje 6 gatunków widłaków: goździsty, jałowcowaty, spłaszczony, cyprysowaty, torfowy i wroniec. Dalsze gatunki chronione w ZPK m.in.: żłobik koralowy, kruszczyk rdzawoczerwony, lipiennik Loesela, listera jajowata (storczyki). Do rzadkich należa rośliny wodne występujące w bardzo czystych jeziorach lobeliowych: stroiczka wodna, poryblin jeziorny, brzeżyca jednokwiatowa, wywłócznik skrętolistny, jeżogłówka pokrewna, elisma wodna. Również spotykamy kolejne cenne gatunki: kłoć wiechowata, turzycę dwupienną, rdestnicę długolistną, grzybienie północne, grążele żółte i drobne, osokę aloesowatą, żabiściek pływający, pływacz pospolity, tojeść bukietowa oraz ponikło błotne.
 

  • Fauna:

Fauna Zaborskiego Parku Krajobrazowego jest reprezentowana przez wiele gatunków zwierząt bezkręgowych i kręgowych. Jednak dokładna liczba gatunków żyjących na terenie Zaborskiego Parku Krajobrazowego nie jest znana. Dlatego przedstawimy z poszczególnych gromad kilka gatunków najbardziej charakterystycznych dla terenu Parku. 
 
  • Jeziora:

Jeziora są bardzo charakterystycznym elementem krajobrazu Zaborskiego Parku Krajobrazowego. Ich geneza związana jest ze zlodowaceniem bałtyckim. Obecnie na Pojezierzu Pomorskim liczba jezior powyżej 1 ha powierzchni wynosi 3 385, zaś ich łączna powierzchnia określona została na 104 219,4 ha, z czego 47 jezior o powierzchni 4 319,27 ha znajduje się w granicach Zaborskiego Parku Krajobrazowego, co stanowi 4,14% powierzchni jezior Pojezierza Pomorskiego.
 
  • Rzeki:

Zaborski Park Krajobrazowy położony jest w dorzeczu Brdy. Granice ZPK nie nawiązują do naturalnych granic systemów hydrologicznych. Chroniony obszar ma charakter otwarty, przez co jest szczególnie narażony na oddziaływanie czynników zewnętrznych (np. dopływ zanieczyszczeń obszarowych). Brda stanowi główną arterię wodną Parku. Przekracza ona granice ZPK poniżej profilu Ciecholewy, odwadniając wcześniej obszar o powierzchni 657 km2. Brda jest tu już rzeką o znacznej szerokości (32,5 m) i głębokości (średnia 1,24 m). Wprowadza też na teren ZPK znaczne ilości wody. I tak, średni jej przepływ w okresie 1961-1970 wynosił 5,66 m3/s , a w latach 1976-1991 - 9,92 m3/s. W obrębie Parku spadek Brdy jest niewielki, a odpływ rzeki jest transformowany przez 7 kolejnych jezior rynnowych. Jej długość na tym odcinku ma 37,3 km. Brda opuszcza granice ZPK w profilu Męcikał, płynąc dalej niemal równolegle do granic Parku. Około 10 km poniżej Brda jest sztucznie podpiętrzona przez zaporę wodną w Mylofie. Do profilu w Męcikale powierzchnia zlewni Brdy przyrasta o 1 113 km2 . Średni przepływ Brdy wypływającej z Parku jest równocześnie znacznie większy niż na wejściu do badanego systemu. I tak, w latach 1961-1970 jego wartość sięgała 17,1 m3/s . Poza Brdą przez teren ZPK przepływa szereg jej dopływów, najczęściej biorących swój początek poza jego granicami. Do największych lewych dopływów należą: Czerwona Struga, Jarcewska Struga, oraz Struga Siedmiu Jezior. Wśród prawych dopływów należy wymienić: Chocinę, Zbrzycę, Orlą Strugę i Czernicki Rów. Sieć drenażu na badanym terenie jest zatem rozbudowana. Większość cieków płynie na południe lub na południowy wschód dawnymi szlakami odpływu wód roztopowych, zgodnie z nachyleniem terenu ukształtowanym w epoce lodowej. W związku ze znacznym nachyleniem sandru, rzeki mają zazwyczaj stosunkowo duży spadek i przypominają swym ustrojem rzeki typu podgórskiego. Sieć rzeczna ZPK w znacznej części zatraciła jednak swój naturalny charakter. Nierzadkim zjawiskiem są rowy melioracyjne, a bieg cieków naturalnych bywa zmieniony.

b) Tucholski Park Krajobrazowy

Teren, na którym jest położony Tucholski Park Krajobrazowy został ukształtowany przez lodowiec skandynawski. Urozmaiceniem tego młodoglacjalnego krajobrazu są tu liczne rozcięcia erozyjne w postaci dolin i rynien, którymi płyną pośród malowniczego krajobrazu rzeki i strumienie. Główny szlak wodny Parku stanowi rzeka Brda płynąca miejscami głęboką doliną otoczoną starodrzewem lasów liściastych. Na szczególną uwagę zasługuje jej odcinek w miejscowości Świt, gdzie skupienie głazów narzutowych i strome brzegi doliny nadaje rzece charakter górski, a flisacy spławiający tędy drewno nazwali je "Piekłem". Kolejnym typowym i malowniczym elementem krajobrazu Parku są jeziora wytopiskowe o nieregularnym zarysie linii brzegowej oraz nieliczne jeziora rynnowe z unikalną florą i fauną. Spotkać też tu można niewielkie jeziorka śródleśne, tzw. "oczka" i "kociołki" naturalnie zarastające specyficzną roślinnością torfowiskową. Zadziwiającą ozdobą tych jeziorek są pływające wyspy utworzone przez oderwane pło mszarne
Ponad 86% powierzchni Parku stanowią lasy, w których gatunkiem panującym jest sosna. Zwarty kompleks borów sosnowych o dużej powierzchni oraz brak ośrodków przemysłowych wpływa na wytworzenie specyficznego klimatu o właściwościach leczniczych.
 
  • Świat roślin:

Obszar Tucholskiego Parku Krajobrazowego, tak jak całych Borów Tucholskich obejmujący w większości jałowe piaski, cechuje się specyficzną florą naczyniową złożoną z wielu rzadkich gatunków. Na tle innych flor Niżu Polskiego przedstawia wyjątkowe wartości, ze względu na występowanie roślin, które w bardziej zagospodarowanych i uprzemysłowionych obszarach już wyginęły lub nigdy nie miały dobrych warunków rozwoju. Na czerwonej liście roślin naczyniowych zagrożonych w Polsce znajduje się około 100 gatunków z obszaru Parku. Z gatunków podlegających ochronie prawnej, stwierdzono na terenie Parku 43 gatunki podlegające ochronie całkowitej i 16 częściowej. Licznie reprezentowana jest tu grupa reliktów glacjalnych (polodowcowych) : trzcinnik prosty, bagno zwyczajne, bażyna czarna, brzoza niska, żurawina drobnolistkowa, fiołek torfowy, gwiazdnica grubolistna, brzoza niska . Z reliktów postglacjalnych na szczególną uwagę zasługuje występowanie na terenie Tucholskiego Parku Krajobrazowego interesujących i rzadko spotykanych storczyków: wyblina jednolistnego, wątlika błotnego oraz grzybieni północnych. Do interesujących gatunków o charakterze atlantyckim spotykanych na terenie Parku należy kłoć wiechowata oraz najrzadsza z naszych rosiczek - rosiczka pośrednia oraz przygiełka brunatna. Natomiast liczba stanowisk tzw. Gatunków stepowych jest stosunkowo mała. Spotyka się je najczęściej na zboczach zwłaszcza Brdy. Do tej grupy należy dzwonek syberyjski, ostrołódka kosmata i wężymord stepowy. Z dużym udziałem gatunków północnych kontrastuje w Tucholskim Parku Krajobrazowym niewielka liczba roślin południowych, w szerokim znaczeniu przyśródziemnomorskich. Najważniejszym przedstawicielem tej grupy jest jarząb brekinia spotykany na dwu stanowiskach nad Brdą w uroczysku "Piekło" i w rezerwacie "Ustronie". Kolejną grupą roślin mających na niżu charakter reliktowy stanowią gatunki górskie, a wśród nich cis pospolity, którego największe skupienie w Polsce znajduje się w rezerwacie cisów w Wierzchlesie, a dość liczne stanowisko w rezerwacie "Cisy nad Czerską Strugą". Obecność reliktów (tzw. gatunków przetrwałych z minionych okresów klimatycznych) na danym terenie świadczy o wysokim stopniu naturalności szaty roślinnej Tucholskiego Parku Krajobrazowego i jednocześnie w dobitny sposób podnosi przyrodniczą rangę tego obszaru. Wyjątkowo bogata jest flora porostów. Na terenie Parku występuje około 300 gatunków porostów. Obok wielu pospolitych i rozpowszechnionych, są także gatunki prawnie chronione, zagrożone - umieszczone na krajowej "Czerwonej Liście Porostów", rzadkie w skali kraju i regionu. Obszar Tucholskiego Parku Krajobrazowego jest w znacznej mierze zalesiony. Szata roślinna mimo pozornej monotonności zachowuje prawie wszystkie zbiorowiska leśne występujące na Niżu Środkowoeuropejskim. Zdecydowanie przeważają tu co prawda bory sosnowe, zróżnicowane na wiele zespołów i wariantów ekologicznych, to jednak zachowały się tu również lasy liściaste : grądy, dąbrowy, łęgi i olsy.
 
  • Świat zwierząt:

Zróżnicowanie siedlisk Tucholskiego Parku Krajobrazowego - od żyznych lasów łęgowych do ubogich, kserotermicznych stoków rynien jeziornych i rzecznych sprawia, że różnorodność występujących tutaj gatunków zwierząt jest znaczna. Jedynym przedstawicielem Agnatha występującym na terenie Parku jest minog strumieniowy. Obecność tego gatunku, znajdującego się na liście Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt stwierdzono w Brdzie w okolicy Rudzkiego Mostu. Zbiorniki wodne TPK zasiedlają pospolite krajowe ryby. Ich liczebność, skład gatunkowy zależy od wielkości i od typu troficznego (żyzności) zbiornika. Skład gatunkowy ryb istotnie wzbogacają gatunki związane z rzekami i strumieniami. Szczególne miejsce zajmują łososiowate - troć , pstrąg potokowy, lipień oraz pochodzący z hodowli pstrąg tęczowy. Wyniki inwentaryzacji płazów i gadów potwierdziły występowanie wszystkich gatunków charakterystycznych dla niżu Polski. Liczebność płazów w ostatnim dwudziestoleciu gwałtownie spadła, takie gatunki jak : kumak nizinny, grzebiuszka ziemna, rzekotka drzewna, ropucha paskówka i śmieszka zagrożone są wyginięciem. Najliczniejszą grupę kręgowców w Parku stanowią ptaki. Stwierdzono lęgi 134 gatunków i regularne pojawianie się na przelotach ponad 20. Do najcenniejszych, spośród których kilka umieszczonych zostało w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt należą: bocian czarny, bąk, bielik, puchacz, żuraw, kropiatka i derkacz. Gatunkami ptaków wodnych lęgnących się na wszystkich jeziorach Parku są: łyska, perkoz dwuczuby, krzyżówka. Drugą grupę tworzą łabędź niemy, czernica i błotniak stawowy, których obecność stwierdza się na większości jezior. Z kolei trzecią grupę gatunków, których występowanie ogranicza się do kilku zbiorników składają się: perkozek, krakwa, cyranka, płaskonos. Pas trzcin i szuwarów jezior Parku zasiedla typowy dla tego środowiska błotniak stawowy i pospolite gatunki drobnych wróblowatych. Poza tymi gatunkami spotkać tu można: czaple siwe, świstuny, głowienki, łabędzie krzykliwe i czarnodziobe, gęsi gęgawy białoczelne oraz mewy.
Dolina Brdy wraz z położonymi w najbliższym sąsiedztwie jeziorem Szpitalnym i mniejszymi zbiornikami bez nazwy w okolicy Rudzkiego Mostu, Kiełpińskiego Mostu i Nowego Młyna to biotop występowania gągoła i tracza nurogęsia. Dolina Brdy jest również ważnym w skali kraju obszarem lęgowym zimorodka. Nie mniej ważną rolę pełni dolina Brdy w okresie zimowym. Niezamarzające odcinki rzeki są bazą żerową dla stad kaczek, łysek, traczy i łabędzi oraz towarzyszącym im ptakom drapieżnym, zwłaszcza bielikom. Natomiast najbardziej różnorodną i najliczniejszą grupą ptaków są gatunki leśne: zięba, trznadel, świergotek drzewny, pierwiosnek, rudzik, sójka, pokrzewki, świstunka, drozd, kos, muchołówka, dzięcioły, puszczyk, szpak, sikory, pleszka, krętogłów, kraska, skowronek borowy, lelek, myszołów, trzmielojad, kruk, wrona siwa, jastrząb, kobuz, krogulec, pustułka, sowy.Inne gatunki ptaków drapieżnych - kanię czarną, orlika krzykliwego, bielika, rybołowa, drzemlika, można spotkać podczas przelotu wiosennego i jesiennego. Typowym gościem zimowym na terenie Parku jest myszołów włochaty. Na obszarze Parku stwierdzono występowanie 49 gatunków ssaków. Z rzędu owadożernych stwierdzono 5 gatunków: jeża wschodniego, kreta, ryjówki oraz rzęsorki. Bogatą w gatunki grupę stanowią nietoperze - stwierdzono występowanie 10 gatunków. Najliczniejszym w gatunki rzędem ssaków są gryzonie - 16 gatunków. Poza tym spotkać tu można m.in.: lisa, borsuka, jenota, kunę leśną i domową, tchórza, gronostaja, łasice łaskę, wydrę, bobra, dziki, sarny, jelenie i rzadziej łosie.
 
  • Obszary chronionego krajobrazu


a) Chojnicko - Tucholski pow. chojnicki 15.000 [ha]
b) Północny część wschodnia pow. chojnicki 3.800 [ha]
c) Północny część zachodnia pow. chojnicki 4.000 [ha]

 

  • Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju
Ogółem: 221, w tym
Pojedyncze drzewa: 114
Grupy drzew: 71
Aleje: 5
Głazy narzutowe: 4
Inne: 27
 
  • Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe: brak

 

  • Użytki ekologiczne - 484.,15 ha

Gm. Brusy -34 użytki
Gm. Chojnice - 109 użytki
Gm. Czersk - 38 użytki

Obszary Natura 2000

Powiat chojnicki   - SOO – Specjalne  Obszary Ochrony  (siedliskowe)

Nazwa obszaru

Kod obszaru

Typ obszaru

Sandr Brdy

PLH220026

I

Lubnia

PLH220015

B

Bór Chrobotkowy

PLH220004

B

Powiat chojnicki   - OSO –  Obszary Specjalnej Ochrony  (ptasie)

Nazwa obszaru

Kod obszaru

Typ obszaru

Dolina Słupi

PLB220002

F

Wielki Sandr Brdy

PLB220001

F

Młosino (Shadow List)

Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody
Ogółem 80256,9 ha

Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000
Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody
  • Ścieżki edukacyjne
    • Szlaki piesze:
    • Niebieska ścieżka dydaktyczna Piła Młyn”
      • Rozpoczyna się w miejscowości Bachorze, tuż przy pętli autobusowej, a kończy na parkingu, przy ujściu Strugi Siedmiu Jezior do jeziora Charzykowskiego. Prowadzi ona przez najatrakcyjniejsze obszary Parku i pozwala na zapoznanie się z jego zróżnicowaniem florystyczno – faunistycznym, a także z różnymi typami genetycznymi i limnologicznymi jezior. Aby przejść cała trasę należy pokonać ok. 6,5 km, co zajmie ok. 3 h. Przebieg całej ścieżki oznakowany jest w terenie kwadratami o boku 10 cm koloru białego z niebieskim paskiem szerokości 3 cm. Zaplanowano na niej dziewięć przystanków, przy czym nie oznakowano ich w terenie tablicami. Są to:
        • I. Rośliny chronione
        • II. Jezioro dystroficzne Kacze Oko
        • III. Pomniki przyrody
        • IV. Jezioro Płęsno
        • V. Ols porzeczkowy
        • VI. Jezioro Skrzynka
        • VII. Jezioro Charzykowskie
        • VIII. Ujście Strugi Siedmiu Jezior
        • IX. Śródleśny parking przy jeziorze Charzykowskim (byłe pole namiotowe „Strużka”)
        • Odnalezienie w/w przystanków nie powinno nastręczać trudności, gdy skorzystamy z przewodnika autorstwa Beata Grabowskiej pt.: Piła Młyn  
    • Czerwona ścieżka dydaktyczna Łąki Józefowskie
      • Zaczyna się i kończy przy śródleśnym parkingu - ok. 3 km na północ od wsi Klosnowo. Długość tej ścieżki wynosi ok. 6 km, dlatego też czas przejścia nie powinien zająć więcej niż 2,5 godziny. W terenie trasa została oznakowana białymi kwadratami z czerwonymi ukośnymi paskami. Ścieżka prowadzi przez różnorodne ekosystemy Parku – las, łąkę i jezioro. Przygotowano tu dziewięć następujących punktów dydaktycznych, które nie są oznakowane w terenie:
        • I. Bór świeży
        • II. Martwe drzewa jako przykład ekosystemu na niewielkiej powierzchni
        • III. Znaczenie mrówek w lesie
        • IV. Bobry
        • V. Jezioro Ostrowite
        • VI. Łąki jako antropogeniczny ekosystem nieleśny
        • VII. Drzewa i krzewy Parku
        • VIII. Budowa piętrowa lasu
        • IX. Rośliny dna lasu
      • Szczegółowych informacji o ścieżce należy szukać w przewodniku przygotowanym przez Magdalenę Kochanowską, Ewę Szopińską oraz Wojciecha Błoniarza pt.: Łąki Józefowskie.  
    • Zielona ścieżka dydaktyczna Wokół jeziora lobeliowego Wielkie Gacno”
      • Ta najdłuższa ścieżka dydaktyczna Parku zaczyna się w miejscowości Funka, w miejscu gdzie krzyżuje się droga asfaltowa z drogą prowadzącą do Klosnowa, a kończy się w Bachorzu przy pętli autobusowej. Aby przejść cała trasę trzeba pokonać 7,5 km, co zajmuje ok. 3,5 h. Zobaczyć tu możemy jeziora lobeliowe z charakterystyczną dla nich roślinnością, sukcesję w strefie przyjeziornej i na wydmie. To najlepsze miejsce by zapoznać się z mieszkańcami lasu, wydmy i jezior. Podobnie jak poprzednie ścieżki, w terenie oznakowano ją białymi kwadratami, tym razem jednak z zielonymi ukośnymi paskami. Oprócz oznakowania warto wesprzeć się wiedzą zawartą w przewodniku pt.: „Wokół jeziora lobeliowego Wielkie Gacno”, autorstwa Mariusza Grzempy. Publikacja omawia osiem wyznaczonych przy tej ścieżce przystanków:
        • I. Krajobraz okolic jeziora Wielkie Gacno
        • II. Jezioro lobeliowe Wielkie Gacno
        • III. Lobelia
        • IV. Poryblin
        • V. Sukcesja w strefie pojeziernej
        • VI. Brzozy, martwe drzewo i ogłodek
        • VII. Dziuple
        • VIII. Sukcesja na wydmie
    • Botaniczna ścieżka dydaktyczna dla osób niepełnosprawnych
      • Jest to najkrótsza ścieżka Parku Narodowego „Bory Tucholskie”. Znajduje się przy siedzibie Parku w Charzykowach. Jej powierzchnia nie przekracza 0,5 ha. Przeznaczona jest dla tych wszystkich, którzy pragną zapoznać się z florą regionu Borów Tucholskich, a nie mogą odbywać dłuższych wędrówek. Mogą z nij korzystać również osoby na wózkach inwalidzkich. Na niewielkim obszarze posadzono typowe i jednocześnie kluczowe gatunki dla flory Borów Tucholskich, stosunkowo łatwe do rozpoznawania. Zadbano, aby przy ścieżce znalazła się ekspozycja roślin łatwo rozpoznawalnych po dotyku i lub zapachu. Powstała ona przede wszystkim z myślą o osobach niedowidzących i niewidomych. Na ścieżce wyznaczono dwanaście punktów:
        • I. Dziko rosnące rośliny trujące i użytkowe
        • II. Siedliska borowe
        • III. Paprotniki
        • IV. Zbiorowiska lasu liściastego: grąd, dąbrowa i buczyna
        • V. Lasy łęgowe i olsy
        • VI. Rośliny rzadki i chronione
        • VII. Zbiorowiska wodne i rośliny szuwarowe
        • VIII. Torfowisko
        • IX. Rośliny łąkowe
        • X. Rośliny towarzyszące człowiekowi
        • XI. Rośliny muraw piaskowych, wrzosowisk i wydm
        • XII. Ogród zmysłów
      • Więcej informacji nt. w/w ścieżki można znaleźć w przewodniku pt.: Botaniczna ścieżka dydaktyczna, którego autorami są Beata Grabowska, Mariusz Grzempa oraz Magdalena Kochanowska.
    • szlak zielony – BY 2061: Szlak Strugi Siedmiu Jezior”: Chojnice- Jarcewo – Klosnowo – Dębowa Góra – Małe Swornegacie – Chojniczki – Charzykowy (46 km)
    • szlak czerwony – BY 2016c: „Szlak Kaszubski im. Juliana Rydzkowskiego”: Chojnice – Chojniczki – Bachorze – Stara Piła – Męcikał – Giełdon - Wiele  (51 km) –
    • szlak niebieski – BY 2059n, „Szlak Zbrzycy”: Swornegacie – Zbrzyca – Kłoniecznica – Laska – Widno – Rolbik – Kaszuba – Leśno – Orlik – Lamk (33 km) przebiegający dalej do Wdzydz Kiszewskich
    • szlak zielony – BY2056: Brusy – Zalesie – Leśno – Parzyn – Kruszyn – Kubianowo – Laska – Płęsno – Drzewicz (41 km)
    • szlak żółty – im. Józefa Bruskiego: Charzykowy – Wolność – Babilon – j. Duże Łowne – Charzykowy  -   o długości 27 km;
    • szlak niebieski – BY 202n, „Szlak Brdy”: Konarzyny – Małe Swornegacie – Swornegacie  - Drzewicz – Męcikał – Mylof – Rytel, szlak przebiega dalej do Bydgoszczy
    • szlak żółty „Kasztelański”: Rytel –Lotyń – Wysoka, szlak dochodzi do miejscowości Gostycyn
    • Szlaki wodne:
    • Brda – dostępna do spływów kajakowych na długości 233 km, szlak zaczyna się od Jeziora Głębokiego i wiedzie przez jeziora Szczytno, Końskie, Krępsko, Charzykowskie, Długie, Karsińskie, Witoczno, Małołąckie, Dybrzk, dalej przez Tucholski Park Krajobrazowy do Zalewu Koronowskiego i Bydgoszczy,
    • Zbrzyca – długość 45 km – rozpoczyna się  na Jeziorze Sarnowiczym Wielkim, prowadzi przez jeziora: Dywan, Somińskie, Kruszyńskie, Parzyn, Michałowo, Laska, Książe, Parszczenica i łączy się z Brdą w Jeziorze Witoczno.
    • Szlaki wodne lokalne jednodniowe:
    • Szlak Chociny z miejscowości Zielona Huta do Swornegaci
    • Szlak Charzykowski z Charzyków wzdłuż brzegów jeziora do Małych Swornegaci, gdzie łączy się ze Szlakiem Brdy.
    • Trasy rowerowe znakowane
      • Trasa czarna po Borach Tucholskich - długość 113 km – Tuchola – Raciąż – Lutom – Woziwoda – Czersk – Odry – Karsin – Wiele – Leśno – Czapiewice – Drzewicz – PN „Bory Tucholskie” – Bachorze – Chojnice lub alternatywnie ze wsi Leśno przez Kaszubę – Rolbik – Laskę – Śluzę – Swornegacie – Chociński Młyn do Bachorza
      • Trasa niebieska – długość 166km -  Bydgoszcz – Tuchola – Woziwoda – Lutom – Rytel – Mylof – Klosnowo – Drzewicz – Swornegacie – Chociński Młyn – Bachorze – Charzykowy – Chojnice
  • Wycieczki z przewodnikiem  - Brak danych
  • Prelekcje Brak danych
  • Wydawnictwa – podać:
    • Spotkania z przyrodą. Park Narodowy „Bory Tucholskie”
    • Osobliwości przyrody Parku Narodowego „Bory Tucholskie”
    • Tabela lichenoindykacyjna
    • Poznaj Park Narodowy „Bory Tucholskie”
Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych

Brak informacji

Powiat Człuchowski

Formy ochrony przyrody

Park Narodowy  brak
Rezerwat przyrody

Nazwa

Lokalizacja

Wielkość

Główne walory przyrodnicze

Rezerwat przyrody “Bocheńskie Błoto”

na gruntach należących do Nadleśnictwa LP Niedźwiady

15,86 ha

Główne walory przyrodnicze: Celem tego przedsięwzięcia było zachowanie torfowiska przejściowego z charakterystycznymi zespołami roślin bagiennych oraz zachowanie naturalnych warunków gniazdowania m.in. żurawia, kormorana, czapli siwej i bociana czarnego. Wśród występujących na terenie rezerwatu roślin wymienić trzeba: żurawinę błotną, bagno zwyczajne, wełniankę pochwowatą, rosiczkę okrągłą, bażynę czarnojagodową oraz borówkę bagienną.

Rezerwat przyrody “Cisy w Czarnem”

na gruntach należących do Nadleśnictwa LP Czarne Człuchowskie

25,2 ha

Jedno z największych w Polsce stanowisk Cisa (Taxus baccata). Na uwagę zasługują (obok cisa) także gatunki chronione, takie jak: wawrzynek, wilczełyko, bluszcz pospolity i widłak jałowcowaty. Należy nadmienić, że rezerwat ten stanowi drugie co do wielkości skupisko cisów w Polsce.

 

 

 

Rezerwat przyrody “Międzybórz”

na gruntach należących do Nadleśnictwa LP Czarne Człuchowskie

1,63 ha

Las mieszany w jego pierwotnym charakterze. Składa się on w większości z buka (Fagus silvatica) z domieszką sosny (Pinus silvestris), brzozy (Betula verrucosa), jesiona (Fraxinus excelsior), daglezji (Pseudotsuga Douglasii) oraz dęba (Quercus robur).

 

Bagnisko Niedźwiady

Leśnictwo Żołna

47,76 ha

rezerwat leśno – torfowiskowy,

Celem ochrony jest zachowanie fragmentu boru bagiennego oraz torfowisk z rzadkimi roślinami, a także obszaru naturalnej retencji
Warstwę drzew tworzy sosna zwyczajna (wysokość drzew 12 – 14 m, średnica pni 15 – 20 cm). W poszyciu rzadko występują pojedyncze okazy brzozy omszonej i kruszyny. Dobrze rozwinięte runo leśne o strukturze kępkowej tworzą krzewinki: bagno zwyczajne, żurawina, wrzos, borówka czarna i rzadziej borówka bagienna. Na obrzeżach rezerwatu występują zbiorowiska torfowiskowe, na których dominują: wełnianka pochwowata, żurawina i miejscami trzęślica modra.
 

Jezioro Krasne

Nowa Wieś

28 ha

rezerwat wodny,

Jezioro jest wydłużone, o kształcie maczugi rozszerzającej się z północy na południe (dł. 1200, szer. 400 m). Nie ma dopływu ani odpływu. Linia brzegowa urozmaicona, brzeg na ogół płaski, piaszczysty. Woda w cienkich warstwach bezbarwna, przeźroczystość duża – wynosi co najmniej 4 metry. Jezioro należy do grupy zbiorników skąpospożywczych, a więc ubogich w składniki odżywcze. W takich warunkach żyje niewiele gatunków, ale za to specyficznych i godnych uwagi. Najbardziej charakterystyczny jest zespół lobelii (tu lobelia jeziorna) i poryblinu jeziornego; ponadto rosną brzeżyca jednokwiatowa oraz na obrzeżach typowa roślinność bagienna, jak żurawina błotna, bagno zwyczajne, modrzewica zwyczajna, mech torfowiec, rosiczka okrągłolistna, pałka szerokolistna i pałka wąskolistna. W miarę wzrostu głębokości coraz inny składnik obejmuje panowanie: najpierw brzeżyca, potem lobelia, a w miejscach jeszcze głębszych poryblin. Znaczną część dna porasta mech. Z tych roślin najłatwiej zauważyć lobelię, która w okresie kwitnienia wynosi delikatne kwiatostany nad powierzchnię jeziora. Wszystkie składniki tego zbiorowiska, choć niepozorne i ukryte pod wodą, stanowią przedmiot zainteresowania botaników, gdyż tworzą zbiorowiska reliktowe i należą u nas do rzadkości. Atrakcyjność turystyczna tego rezerwatu polega nie tylko na obecności tych interesujących zespołów roślin, lecz także na możliwości podziwiania prawdziwie urokliwego krajobrazu leśnego i nadwodnego.

Przytoń – Wąwóz Brdy

Leśnictwo Przechlewko i Łabędzie Bagno

18,05 ha

rezerwat leśny,

W rezerwacie chroni się naturalne zbiorowiska leśne z udziałem buka, charakterystyczne dla terenów morenowych, a w szczególności dobrze wykształcone płaty buczyny niżowej z wieloma drzewami pomnikowymi oraz przełomowy odcinek Brdy. Długość rezerwatu w linii prostej wynosi około 900 m. a z biegiem meandrującej Brdy około 1200 m. Brda przecina teren rezerwatu na dwie nierówne części, o powierzchniach 6,20 ha i 11,85 ha. Rzeka na tym odcinku ma charakter górski, występują tu liczne bystrotoki, utrudniające spływy kajakowe. Dodatkowego uroku nadają okolicy zatory zwalonych do koryta rzeki drzew. Skarpa od strony południowej jest bardzo stroma, skarpa przeciwległa jest łagodniejsza. Liczne okazy sosny pospolitej osiągają około 200 cm obwodu (szacunkowy wiek najstarszych – około 200 lat). Na brzegu Brdy występuje lipa drobnolistna oraz olsza i rzadka warstwa krzewów (także olsza czarna). Gatunkiem lasotwórczym w rezerwacie jest jednak buk. Przeciętny wiek drzew sięga 125 lat; do osobliwości należy postać zboczowa, rozwijająca się na stromej skarpie o wystawie północnej. W podszyciu występuje sosna i buk, a także jałowiec pospolity, brzoza i jarząb pospolity. Runo jest dobrze rozwinięte, dominują borówka czarna i śmiałek pogięty. Występują tu naturalne stanowiska chronionych gatunków roślin, takich jak: wawrzynek wilcze łyko, porzeczka czarna, marzanka wonna, konwalia majowa, paprotka i bluszcz pospolity.

Osiedle Kormoranów,

Pakotulsko

22,3 ha

rezerwat ornitologiczno – leśny,
Powierzchnię rezerwatu wynoszącą 22,3 ha, pokrywał pierwotnie drzewostan bukowy z pojedynczymi drzewami powyżej 250 lat. Obecnie jest on w dużej części zniszczony przez ptaki. W 1963 roku znajdowały się w nim 392 gniazda kormoranów, które jednak od kilku lat nie wracają na miejsca gniazdowania. Inwentaryzacja przeprowadzona w 1969 roku wykazała obecność około ośmiuset kormoranów czarnych i czterystu osiemdziesięciu czapli siwych. Liczebność ptaków nie była jednak stała. Tak duże ich nagromadzenie na niewielkiej przestrzeni spowodowało zniszczenie środowiska ich żrącymi ekskrementami. W konsekwencji po zniszczeniu lasu bukowego ptaki same opuściły rezerwat, przenosząc się w inne dogodne do lęgów miejsca. W 1984 roku kormoranów w Pakotulsku już nie było. Nieco dłużej, bo do końca lat osiemdziesiątych na lęgi zlatywały się tu jeszcze czaple siwe.

Jezioro Sporackie

 

11,36

  • „Jezioro Sporackie” nr 8, utworzony w 1965 r, jeden z najstarszych rezerwatów zajmuje powierzchnię 11,36 ha. Położony w Nadleśnictwie Człuchów, obręb Polnica. Powołany w celu ochrony jeziora lobeliowego z fragmentami torfowiska przejściowego położonego w kompleksie borów sosnowych,

Jezioro Bardze Małe

 

7,37 ha

„Jezioro Bardze Małe” nr 17, utworzony w 1981 r, rezerwat wodny o powierzchni 7,37 ha położony w Nadleśnictwie Człuchów, obręb Polnica. Obejmuje jezioro lobeliowe, bezodpływowe, w kompleksie borów sosnowych,

Sosny

 

 

„Sosny” nr 33, rezerwat leśny utworzony w 1984 r, położony w Nadleśnictwie Człuchów obręb Lipie. Przedmiotem ochrony jest fragment lasu o charakterze zespołu naturalnego z licznymi pomnikowych rozmiarów sosnami w drzewostanie sosnowo – bukowym. Na terenie rezerwatu „Sosny” znajduje się jedyny w gminie pomnik przyrody chroniony prawem.

Jezioro Cęgi Małe

gmina Koczała

4,06 ha

  • jezioro lobeliowe, oraz stanowiska rzadkich roślin wodnych i bagiennych na obrzeżach jeziora

Razem               181,59 ha





Park krajobrazowy-brak

 

Obszary chronionego krajobrazu

Nazwa

Lokalizacja

Wielkość

Główne walory przyrodnicze

Obszar Chronionego Krajobrazu “Obszar położony na południowy-wschód od jeziora Bielsko koło Brzezia”

teren położony na południowy-wschód od jeziora Bielsko koło m. Brzezie

388 ha

Obszar ochronny z 34% lesistością. Teren wznosi się tu na wysokość 150 – 160 m n.p.m. Jest to obszar chroniony atrakcyjny dla turystów szczególnie ze względu na dostępność (droga krajowa nr 22) oraz na bezpośrednie sąsiedztwo malowniczo położonego jeziora Bielsko.

Fragment Borów Tucholskich,

kompleks lasów wokół jezior Lipczyno i Krasne

16 632 ha, na terenie powiatu człuchowskiego 550ha(okolice Jez. Lipczyno)

Utworzony został w 1981 roku. Powierzchnia tego OChK wynosi 16 632 ha. Należy do niego jedynie północno – wschodni skraj gminy Przechlewo, tj. kompleks lasów wokół jezior Lipczyno i Krasne. Celem powołania obszaru było zachowanie unikatowych krajobrazów Pomorza Środkowego z zabezpieczeniem ich dla turystyki i wypoczynku

Okolice Jezior Krępsko i Szczytno

doliny rzeki Brdy, Lipczynki i Czerwonej Strugi

12 428 ha , na terenie powiatu człuchowskiego -11 578ha

Utworzony został w 1981 roku. Powierzchnia tego Obszaru Chronionego Krajobrazu wynosi 12 428 ha. Obejmuje swym zasięgiem doliny rzeki Brdy, Lipczynki i Czerwonej Strugi. Na obszarze tym występują liczne jeziora rynnowe oraz śródleśne oczka wodne. Lasy tworzą zwarte kompleksy leśne, w których dominują siedliska borowe, głównie bór świeży, a wzdłuż cieków wodnych - ols. Występuje tu wiele cennych gatunków roślin i zwierząt, które w sposób istotny podnoszą jego walory przyrodnicze. Wyspy jeziorne stanowią najatrakcyjniejsze miejsce lęgów dla ptaków wodnych. Tworzą one tradycyjne miejsce gniazdowania gągoła i tracza nurogęsi mających tu największe lokalne lęgowiska. W trzcinowiskach wokół wyspy gniazduje należący do zagrożonych w Europie błotniak stawowy, a ponadto, jest to siedlisko lęgowe wykorzystywane przez inne gatunki ptaków wodnych - perkoza dwuczubowego, łabędzia niemego i trzcinaka. Występują tu również lęgowiska bąka, wąsatki i remiza. W pobliżu gniazdują kania rdzawa i bocian czarny. Na torfowiskach i wilgotnych łąkach wykryto stanowiska kosaćca syberyjskiego - unikatu w skali Pomorza Zachodniego oraz widłaka torfowego - gatunku wymierającego na Pomorzu Zachodnim. Zadrzewienia na wyspach stanowią potencjalny biotop lęgowy kormoranów, które po ponad 10 latach nieobecności ponownie pojawiły się na obydwu jeziorach.

OChK

Zespół jezior człuchowskich na południowy wschód od Człuchowa”

1108 ha-całość powiat człuchowski

 

Źródliskowy Obszar Brdy i Wieprzy na Wschód od Miastka

 

 

11 776 ha , na terenie powiatu-1500ha(okolice Pietrzykowa)

unikalne obszary krajobrazu Pomorza środkowego

Dolina Debrzynki

Gmina Debrzno

1745 ha, na terenie powiatu- 1007 ha

 

 

Pomniki przyrody 4 pomniki

  • Głaz narzutowy w Grodzisku,
  • Głaz narzutowy w Olszanowie,
  • Cis pospolity w Międzyborzu,
  • Dąb szypułkowy w  Międzyborzu.
  • 3 dęby szypułkowe w Pakotulsku ,
  • 1 dąb szypułkowy w Zawadzie
  • 1 dąb szypułkowy w Suszce,
  • 1 dąb szypułkowy Żołnie
  • 2 dęby bezszypułkowe w Wandzinie
  • 2 świerki pospolite w Wandzinie
  • 1 jedlica zielona w Wandzinie
  • 1 głaz narzutowy o obwodzie ok. 6 m w Pakotulsku,
  • 4 dęby uwzględnieniem rodzaju czarne gmina
  • 1 głaz narzutowy czarne gmina
  • 21 Dąb szypułkowy koczła
  • 1 Klon zwyczajny koczała
  • 10 drzewa   debrzno
  • 31 drzew Człuchów miasto


Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe-brak

Użytki ekologiczne
Nazwa    Mokradła Żurawie                Lokalizacja    Wandzin    Wielkość 2,1ha
Półwysep Dymin                                                                Koczała           1,06 ha
Źródlisko Rzeki Ruda                                                                Koczała                            2,82 ha
Fragment środowiska przyrodniczego na działce oddziału 16 p o pow. 0,85 ha w leśnictwie Niesiłowo, Nadleśnictwo Miastko
Szuwary Jeziora Łazienkowskiego 
                                                           Człuchów                          6,41 ha

Obszary objęte ochroną w ramach sieci Natura 2000

Powiat człuchowski SOO – Specjalne  Obszary Ochrony 

Nazwa obszaru

Kod obszaru

Typ obszaru

Jezioro Piasek

PLH220013

B

Jezioro Krasne

PLH220035

B

Dolina Wieprzy i Studnicy

PLH220038

B

 

Na terenie Gminy Przechlewo znajduje się specjalny obszar ochrony siedlisk PLH 220035 Jezioro Krasne
Obszar ten obejmuje niewielkie, bezodpływowe jezioro lobeliowe położone wśród zwartych borów świeżych, kompleksu Borów Tucholskich. Ma ono słabo rozwiniętą linię brzegową, jest płytkie o piaszczysto – mulistym litoralu i bardzo kwaśnej ale bardzo dobrze natlenionej wodzie. Na obrzeżach jeziora wykształciły się fitocenozy brzeziny bagiennej i torfowisk przejściowych. Jezioro jest otoczone głównie borami sosnowymi, porastającymi gleby pseudobielicowe.


Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody

16325,83 ha poza obszarami Natura 2000 w tym:
2282,69 ha Rzeczenica  - 116,11 ha Przechlewo

Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000
Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody
  • Ścieżki edukacyjne
    • Ścieżka rowerowa z elementami edukacyjnymi    ok. 6 km      Koczała            jezioro, las, ekosystemy
  • Wycieczki z przewodnikiem-brak informacji
    • Prelekcje - brak informacji
  • Wydawnictwa
    • tytuł Mrówka Radzi
    • wydawnictwo  jednorazowe
    • tytuł Przyrodnicze Rozmaitości Człuchowa
Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych
  • Rewaloryzacja Zieleni Zabytkowej Założenia Parkowego „Lasek Luizy” w Człuchowie
    • czas realizacji 5 lat
    • wartość całego projektu 4 mln zł

Powiat Gdański

Formy ochrony przyrody

Park Narodowy: nie występuje

Rezerwaty przyrody:

Rezerwat leśny „Dolina Rzeki Kłodawy”

  • Lokalizacja: gmina Przywidz
  • Wielkość: 10 888 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
    obszar rezerwatu obejmuje fragment doliny rzeki Kłodawy, silnie wciętej w wysoczyznę morenową ( ok. 20 m) zbocza doliny są strome i są one miejscem występowania licznych obszarów źródliskowych

Rezerwat krajobrazowy „Wyspa na Jeziorze Przywidz”

  • Lokalizacja: Przywidz
  • Wielkość: 4,55 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
    200 - letni drzewostam bukowy z domieszką lipy i innych drzew liściastych

Rezerwat krajobrazowy „Jar rzeki Reknicy”

  • Lokalizacja: gmina Kolbudy
  • Wielkość: 66,11 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
    przełomowy odcinek doliny rzecznej z licznymi okazami pomnikowych drzew i cennych gatunków roślin zielnych

Rezerwat przyrody nieożywionej "Bursztynowa Góra"

  • Lokalizacja: gmina Kolbudy
  • Wielkość: 5,03 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
    Wyrobiska dawnej kopalni bursztynu

Park krajobrazowy - brak

Obszary chronionego krajobrazu:

OChK Żuław Gdańskich

  • Lokalizacja: gmina Cedry, Suchy Dąb, Pruszcz Gd.
  • Wielkość: pow. całk. 30 092 km2 (27500 na terenie powiatu)
  • Główne walory przyrodnicze: Obszar ten obejmuje równinę deltową Wisły ze skomplikowanym systemem hydrograficznym (polderowo-grawitacyjnym). Obszar charakteryzuje się dominacją użytków zielonych i pól uprawnych.

Przywidzki Obszar Chronionego Krajobrazu

  • Lokalizacja: gmina Przywidz
  • Wielkość: całk. pow. 10 888 ha (8 900 ha na terenie powiatu)
  • Główne walory przyrodnicze: Urozmaicone ukształtowanie terenu, duży powierzchniowy udział lasow i znaczna jeziorność

OChK Doliny Raduni

  • Lokalizacja: Kolbudy, Pruszcz Gdański, całk.
  • Wielkość: Pow. 3 340 ha (1 450 ha na terenie powiatu)
  • Główne walory przyrodnicze: Złożona struktura goemorfologiczna tworzona przez baseny i przełomy rzeczne

Otomiński Obszar Chronionego Krajobrazu

  • Lokalizacja: gmina Kolbudy,
  • Wielkość: pow. 2 072 ha (1 400 w granicach powiatu)
  • Główne walory przyrodnicze: Urozmaicony krajobraz okolic jeziora Otomińskiego

Pomniki przyrody: Na terenie powiatu znajduje się 75 pomników przyrody, z czego: 48 pojedynczych drzew, 18 grup drzew, 2 aleje, 7 głazów narzutowych.

Zespoły przyrodniczo - krajobrazowe: brak

Użytki ekologiczne: 2 powołane Uchwałami Rady Gminy:

  • "Park Wiejski" w miejscowości Jankowo
  • "Sarnia Góra" w Kolbudach
Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000
  • Powiat gdański - SSO – Specjalne  Obszary Ochrony

Nazwa obszaru
Kod obszaru
Dolina Reknicy
PLH220008
B
Przywidz
PLH220025
B
Dolina Kłodawy
PLH220007
B

  •  W ramach tworzonego systemu ochrony przyrody Natura 2000 z terenu Powiatu Gdańskiego włączone mają być do niego OSO „Dolina Dolnej Wisły” (na podstawie Dyrektywy Ptasiej RE) oraz dwa SOO: „Dolina Kłodawy” i „Dolina Reknicy” (na podstawie Dyrektywy Siedliskowej RE). Ponadto planowane jest powiększenie Przywidzkiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz utworzenie dwóch nowych Skarszewskiego i Kociewskiego (wszystkie częściowo na obszarze Powiatu Gdańskiego).
  • Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody 39 336,6 ha 
Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody
  • Ścieżki edukacyjne
    • Wycieczki szlakami pieszymi regionu gdańskiego
    • Trasy Rowerowe na Żuławach Gdańskich, Motława przez Żuławy Gdańskie
  • Wycieczki z przewodnikiem - brak danych
  • Prelekcje - brak danych
  • Wydawnictwa –  brak
Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych

brak

Powiat Kartuski

Formy ochrony przyrody

Park Narodowy – nie występuje

 

Rezerwat przyrody

  • Stare Modrzewie - gm. Kartuzy – wielkość: brak danych
  • Kurze Grzędy - gm. Kartuzy
  • Jezioro Lubygość - gm. Sierakowice
  • Główne walory przyrodnicze – brak danych

 

Park krajobrazowy

  • Kaszubski Park Krajobrazowy – 33 256 ha
  • Główne walory przyrodnicze – brak danych

 

Obszary chronionego krajobrazu

  • Gowidliński Obszar Chronionego Krajobrazu
  • Główne walory przyrodnicze – brak danych

 

Pomniki przyrody – ilość z uwzględnieniem rodzaju - brak informacji z powiatu

 

Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe - brak informacji z powiatu

 

Użytki ekologiczne - brak informacji z powiatu

 

Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000
Nazwa obszaru
Kod obszaru
Dolina Górnej Łeby
PLH220006
K
Kurze Grzędy
PLH220014
I
Staniszewskie Błoto
PLH220027
I
Jar Rzeki Raduni
PLH220011
B
Hopowo
PLH220010
B
Jeziorka Chośnickie
PLH220012
B
Mechowiska Sulęczyńskie
PLH220017
B

Powiat kartuski  - OSO – Obszary Specjalnej  Ochrony  (ptasie)

 

Nazwa obszaru
Kod obszaru
Lasy Mirachowskie
PLB220008
F
Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody

brak informacji z powiatu

Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych

brak informacji z powiatu

Powiat Kościerski

Formy ochrony przyrody

Rezerwaty przyrody:

  • Strzelnica
    • Lokalizacja: Miasto Kościerzyna
    • Wielkość: 3,6 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Rezerwat leśny. Chroni fragment lasu mieszanego (liściasto - iglastego) o cechach naturalnych ze skupieniami pomnikowych dębów z okazałymi bukami, sosnami i innymi drzewami. Występujące tu drzewostany, w przewadze dwupiętrowe, budują oba rodzime dęby w wieku 120 - 210 lat, rzadziej młodsze, a także zróżnicowany wiekowo buk, którego najstarsze osobniki osiągają około 180 lat oraz posadzona tu w przeszłości 180-letnia sosna. Skład drzewostanów wzbogacają kilkudziesięcioletnie osobniki grabu, brzozy brodawkowatej, rzadziej innych gatunków.
 
  • Czapliniec we Wierzysku
    • Lokalizacja: Gmina Kościerzyna
    • Wielkość: 10,5 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Rezerwat ptasi. Chroni kolonię czapli siwej nad jeziorem Książe. Kolonia lęgowa czapli we Wierzysku należy do nielicznych starych czaplińców w Polsce, które posiadają cenne dane o liczbie gniazdujących ptaków w okresie ostatnich 100 lat. Obejmuje również fragment boru mieszanego i kwaśnej buczyny w wieku ok. 200 lat. Obecność starodrzewów sprawia, że zespół ptaków rezerwatu charakteryzuje się znacznym udziałem dziuplaków z dzięciołem czarnym i gołębiem siniakiem włącznie.
 
  • Orle nad Jeziorem Dużym
    • Lokalizacja: Gmina Liniewo
    • Wielkość: 1,7 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Rezerwat leśny chroniący grupę 200-letnich dębów na siedlisku grądu nad brzegiem jeziora Dużego. Dęby w wieku około 250 lat, a niektóre i starsze są zdrowe i powinny zachować się wiele lat.
 
  • Brzęczek
    • Lokalizacja: Gmina Liniewo
    • Wielkość: 17,3 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Rezerwat leśny. Obejmuje ochroną zbiorowiska żyznej i kwaśnej buczyny pomorskiej z okazałym 150-letnim drzewostanem. Są tu stanowiska rzadkich i chronionych roślin naczyniowych. Las bukowy w rezerwacie, szczególnie płaty żyznej buczyny są jednymi z najlepiej zachowanych fragmentów tego zbiorowiska w skali województwa pomorskiego.

 

  • Krwawe Doły
    • Lokalizacja: Gmina Stara Kiszewa
    • Wielkość: 13,0 ha.
    • Główne walory przyrodnicze:
      Rezerwat leśny, obejmujący fragment boru świeżego z około 130-letnim drzewostanem i licznymi drzewami o wymiarach pomnikowych. Jest to miejsce występowania szeregu rzadkich gatunków chronionych porostów. W rezerwacie stwierdzono występowanie ok. 21 gatunków roślin naczyniowych, 12 gatunków mszaków i aż 48 gatunków porostów. Wśród porostów aż 18 taksonów objętych jest ścisłą ochroną prawną, z czego 5 jest rodzaju chrobotka, 3 brodaczki, 3 płucnice, 2 płaskotki oraz po 1 mąkliku, mąkli, pustułce, różyczce i włostce. W runie często spotkać można śmiałka pogiętego, wrzos, borówkę czarną, młode siewki sosny.
Parki krajobrazowe:
  • Wdzydzki Park Krajobrazowy 
    • Lokalizacja: Gmina Dziemiany, Gmina Karsin, Gmina Kościerzyna, Gmina Stara Kiszewa
    • Wielkość: 17 857 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Wdzydzki Park Krajobrazowy (WPK) obejmuje północną część Borów Tucholskich z zespołem rynnowych jezior wdzydzkich, uformowanych w kształcie krzyża. Są to jeziora: Wdzydze, Jelenie, Radolne i Gołuń.  Otaczają je zespoły leśne wraz z ponad 160 jeziorami i oczkami wodnymi. Centralną część parku stanowi jezioro Wdzydze połączone z rzeką Wdą. Obfitość lasów i jezior powiązanych z Wdą i jej dopływami, urozmaicona rzeźba terenu, a także niskie zaludnienie decydują o dużych walorach rekreacyjno-turystycznych tego terenu. Zespół jezior wdzydzkich jest jedynym zbiornikiem w Polsce z endemiczną odmianą troci jeziornej, zwanej wdzydzką, która na tarło udaje się do Wdy i Trzebiochy. Lasy zajmują ok. 60% powierzchni parku. Przeważają siedliska boru suchego i boru świeżego. Dominującym gatunkiem jest sosna porastająca ok. 90% powierzchni leśnej, a nieliczną domieszkę stanowi dąb i buk, głównie na obrzeżach rzek i jezior. Florę WPK stanowi ponad 600 gatunków roślin naczyniowych, w tym liczne objęte ochroną gatunkową, m.in. storczyki: krwisty, szerokolistny i plamisty; rosiczki, lobelia jeziorna i poryblin jeziorny, widłaki i liczne porosty. Faunę parku stanowią m.in. bóbr, wydra, wiele ptaków m.in. orzeł bielik, dudek, puchacz, sowa uszata, myszołów i tracz długodzioby. Odnotowano gniazdowanie 121 gatunków ptaków. Do gatunków ptaków zagrożonych w Europie i w Polsce należy 39 gatunków ptaków występujących na terenie WPK : bąk, bocian biały, cyraneczka, cyranka, gągoł, szlachar, nurogęś, bielik, błotniak stawowy, jastrząb, krogulec, kuropatwa, derkacz, kropiatka, kokoszka, żuraw, samotnik, piskliwiec, turkawka, puchacz, włochatka, lelek, zimorodek, dudek, krętogłów, dzięcioł zielony, lerka, skowronek, brzegówka, dymówka, świergotek polny, pluszcz, droździk, wójcik, muchołówka szara i mała, gąsiorek, kruk. Na terenie parku zanotowano ponadto wystepowanie następujących gatunków płazów: traszka zwyczajna i grzebieniasta, kumak nizinny, ropucha szara i zielona, żaba jeziorkowa, żaba wodna, żaba śmieszka, żaba moczarowa, żaba trawna.
      Wykaz gadów na terenie parku: jaszczurka zwinka i żyworodna, padalec, zaskroniec zwyczajny, żmija zygzakowata.
      Wykaz ssaków zamieszkujących tereny parku: jeż wschodni, kret, ryjówka aksamitna i malutka, rzęsorek rzeczek i mniejszy, mroczek późny, karlik malutki i większy, borowiec wielki, gacek wielkouch, dziki królik, zając szarak, wiewiórka, bóbr europejski, piżmak, nornica ruda, karczownik ziemnowodny, polnik północny, bury i zwyczajny, mysz domowa, szczur wędrowny, badylarka, mysz polna, mysz zaroślowa, mysz leśna, lis, borsuk, wydra, kuna leśna i domowa, łasica, tchórz, norka amerykańska, łasica, dzik, sarna i jeleń europejski. Następną grupą zwierząt na terenie parku są zwierzęta wodne objęte gospodarką rybacką. Na jego terenie występuje 35 gatunków ryb, w tym troć jeziorowa. Te 35 gatunków reprezentuje 12 rodzin. Oprócz tego z minogowatych występuje minóg strumieniowy. W obiektach hodowlanych pojawiły się 2 nowe gatunki - pstrąg tęczowy i jesiotr syberyjski. Pstrąg tęczowy występuje obecnie już w rzece. Z gatunków introdukowanych występują ponadto amur biały, tołpyga biała, karp, karaś srebrzysty i peluga. Z tych gatunków jedynie dwa ostatnie rozmnażają się w warunkach naturalnych. Wśród gatunków pospolitych istnieje znaczna grupa gatunków użytkowych, eksploatowanych gospodarczo oraz grupa gatunków nieużytkowych, o których liczebności można sądzić jedynie z wywiadów z rybakami, brak jest natomiast danych bardziej szczegółowych. Teren parku zamieszkują również raki szlachetne i błotne oraz raki pręgowane. Gatunki chronione ryb i minogów są dość licznie reprezentowane w faunie parku. Lista tych pierwszych zawiera 6 gatunków, z minogów występuje tu jedynie minóg strumieniowy. Najbardziej interesującym gatunkiem w ichtiofaunie parku jest troć jeziorowa. Jej liczebność osiągnęła maksimum w latach sześćdziesiątych po wprowadzeniu ochrony i intensywnego zarybiania. Po tym okresie wskutek braku zainteresowania tym gatunkiem, jej liczebność uległa znacznemu obniżeniu.
      Do gatunków ryb i minogów chronionych występujących na terenie Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego zalicza się następujące gatunki: różanka, koza, strzebla błotna, minóg strumieniowy, strzebla potokowa, śliz, piskorz.
      Gatunki użytkowe rzadkie i pospolite: troć jeziorowa, węgorz, sielawa, okoń, szczupak, płoć, wzdręga, leszcz, krąp, lin, karaś, miętus, sieja, sandacz, pstrąg potokowy.
      Gatunki nieużytkowe rzadkie i pospolite: ukleja, kiełb, ciernik, jazgarz, słonecznica.
      Gatunki introdukowane: peluga, amur biały, karaś srebrzysty, karp, tołpyga biała, pstrąg tęczowy, jesiotr syberyjski.
Otulina Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego
    • Lokalizacja: Gmina Dziemiany, Gmina Karsin, Gmina Kościerzyna, Gmina Stara Kiszewa
    • Wielkość: 15 208 ha
Kaszubski Park Krajobrazowy
    • Lokalizacja: Gmina Kościerzyna, Gmina Nowa Karczma
    • Wielkość: 192 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Kaszubski Park Krajobrazowy (KPK) położony jest w centralnej części Pojezierza Kaszubskiego. Środowisko przyrodnicze KPK reprezentuje zestaw cech typowych dla obszarów młodoglacjalnych, do których należą genetycznie i morfometrycznie urozmaicone rzeźby terenu, połączone z dużą różnorodnością zbiorowisk roślinnych. Stanowi obszar łąk i szuwarów oraz zbiorowisk torfowiskowych z szeregiem rzadkich i chronionych gatunków roślin oraz drzewostany sosnowe.
Obszary chronionego krajobrazu (OChK) :

OChK Borów Tucholskich

    • Lokalizacja: Gmina Karsin, Gmina Kościerzyna, Gmina Stara Kiszewa (pd. -wsch. część powiatu)
    • Wielkość: 13 481 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Obejmuje równiny sandrowe urozmaicone jeziorami wytopiskowymi i rynnowymi. Oś hydrograficzną obszaru stanowi Wda, płynąca wąską doliną, silnie meandrującą, tworzącą piaszczyste łachy i bystrza. Wśród lasów przeważają bory mieszane i świeże. Licznie występują torfowiska. Obszar ten obejmuje m.in. jeziora: Drzęczno, Wygonin, Długie, Grzybno, Prusionki Małe, Prusionki Duże, Wyspa, Białe Błoto i inne oraz rzekę Wdę i Kanał Wdy.
OChK Doliny Wierzycy
    • Lokalizacja: Gmina Kościerzyna, Gmina Liniewo, Gmina Stara Kiszewa
    • Wielkość: 6 602 ha
    • Główne walory przyrodnicze
      Obejmuje środkowy odcinek doliny z licznymi starorzeczami i dopływami Wierzycy łączącymi szereg jezior. Znajdują się tu fragmenty kompleksów leśnych oraz wartościowa roślinność nieleśna na dnie doliny i jej zboczach. Dolina Wierzycy obejmuje obszar rzeki Wierzycy od granicy drogi we wsi Sarnowy na Wielki Podleś poprzez jezioro Zagnanie, aż do granic powiatu za wsią Górne Maliki. Ponadto OChK Doliny Wierzycy obejmuje swym zasięgiem na terenie powiatu następujące jeziora: Zagnanie, Przywłóczno, Czerwonko, Kozielnia, Krąg, Czyżoń i Wielkie.
OChK Doliny Wietcisy
    • Lokalizacja: Gmina Liniewo, Gmina Nowa Karczma
    • Wielkość: 2 552 ha
    • Główne walory przyrodnicze
      Obszar stanowi głęboko wciętą dolinę meandrującej Wietcisy. Na wierzchowinie kompleksy leśne oraz nieźle zachowane zbiorowiska łąkowe i ziołoroślowe na dnie doliny. Na terenie powiatu kościerskiego obejmuje swym zasięgiem obszar rzeki Wietcisy od granic drogi Nowa Karczma - Szumleś Szlachecki w kierunku wsi Lubieszyn, aż do granic powiatu za wsią Stary Wiec.
Gowidliński OChK
    • Lokalizacja: Gmina Kościerzyna, Gmina Lipusz (pn.-zach. część powiatu)
    • Wielkość: 1 187 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Obszar o młodoglacjalnym krajobrazie wzgórz morenowych i rozległych równin sandrowych. Wśród lasów przeważają bory mieszane i świeże. Obejmuje jezioro Gostomskie i część rzeki Borowa.
Lipuski OChK
    • Lokalizacja: Gmina Dziemiany, Gmina Kościerzyna, Gmina Lipusz
    • Wielkość: 17 148 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Obejmuje obszar zalesionych równin sandrowych z licznymi jeziorami rynnowymi (wytopiskowymi, porośnięte borami mieszanymi z enklawami buczyn i lasów dębowo-bukowych. Znaczne są tu też powierzchnie borów świeżych. Obszar ten znajduje się w zachodniej i zachodnio-północnej części powiatu kościerskiego. Swym zasięgiem obejmuje m.in. jeziora: Brzeźno, Raduńskie, Rzunno, Wielkie Sarnowicze, Małe Sarnowicze, Ostronko, Wieckie, Lubiszewskie, Karpno, Sudomie, Krampe, Radolino, Dzierstno, Duży-Zbełk, Słone, Księże, Duże Skrzynki, Sudomie, Mielnica, Żółnowo, Sominko, Kutkówko, Czarne, Babiniec, Moczadła oraz rzekę Czarna Woda.
Polaszkowski OChK
    • Lokalizacja: Gmina Kościerzyna, Gmina Liniewo, Gmina Stara Kiszewa (wsch. część powiatu)
    • Wielkość: 2 448 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Znajduje się tu zespół malowniczo położonych rynien jeziornych, połączonych Małą Wierzycą. W otoczeniu przeważa falista wierzchowina morenowa. Jest tu kilka kompleksów leśnych zdominowanych przez buczyny i grądy. Obszar ten obejmuje  m.in. jeziora: Hutowe, Gatno, Polaszkowskie, Duże, Długie, Wykówko, Piaseczno, Sobąckie, Liniewskie, Wierzchołek, Średnik i Gubel oraz część rzeki Kamionki.
Przywidzki OChK
    • Lokalizacja: Gmina Nowa Karczma (pn. - wsch. część powiatu)
    • Wielkość: 20 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Obszar ten stanowi silnie urozmaiconą rzeźbę terenu z rynnami jeziornymi, wzgórzami morenowymi obejmującymi jeziora Grabówko i Małe Kamionki oraz odnogi rzeki Wietcisy. Część Przywidzkiego OChK znajdująca się na terenie powiatu jest stosunkowo mało zalesiona. Głównie spotkać tu można drzewostany, w których dominują buczyny, dęby, graby i lipy.
Szarlocki OChK
    • Lokalizacja: Gmina Kościerzyna (na pd.-zach. i pd. od Kościerzyny)
    • Wielkość: 2 585 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Obejmuje obszar zalesionych równin sandrowych z licznymi jeziorami rynnowymi. Znaczne są tu powierzchnie borów suchych i świeżych.
AKTUALNIE NIE ISTNIEJE (zlikwidowany uchwałą Rady Gminy Kościerzyna z dnia 6 czerwca 2007)
 
Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju
  • Za pomniki przyrody uznano:
    • pojedyncze drzewa: 41
    • grupy drzew: 14
    • aleje: 2
    • głazy narzutowe: 5
  • Zespoły przyrodniczo - krajobrazowe
    • Nazwa : Rynna Raduńska
      • Lokalizacja: gmina Kościerzyna
      • Wielkość: 22 ha
      • Główne walory przyrodnicze
        Rynna Raduńska stanowi zespół jezior raduńskich - północna część powiatu kościerskiego.
    • Nazwa : Rynna Dąbrowsko-Ostrzycka
      • Lokalizacja: gmina Kościerzyna
      • Wielkość: 50 ha.
      • Główne walory przyrodnicze
        Rynna Dąbrowsko-Ostrzycka stanowi zespół jezior dąbrowsko-ostrzyckich - północna część powiatu kościerskiego.
  • Użytki ekologiczne
    • Nazwa : Wësków Bagna
      • Lokalizacja: Loryniec
      • Wielkość: 2,42 ha
      • Główne walory przyrodnicze
        Stanowią śródleśne oczka wodne, położone w miejscowości Loryniec, gmina Kościerzyna. Celem ochrony jest zachowanie charakterystycznych dla torfowisk wysokich i przejściowych zbiorowisk roślinnych.
    • Nazwa : Żôbińsczich Błoto
      • Lokalizacja: Loryniec, Kalisz
      • Wielkość: 1,43 ha
      • Główne walory przyrodnicze
        Stanowią śródleśne oczka wodne z płem mszarnym, położone w miejscowości Loryniec i Kalisz, na terenie gmin Kościerzyna i Dziemiany. Celem ochrony jest zachowanie charakterystycznych dla torfowisk wysokich i przejściowych zbiorowisk roślinnych.
    • Nazwa : Jezioro Pikowe
      • Lokalizacja: Konarzyny
      • Wielkość: 6,68 ha
      • Główne walory przyrodnicze
        Stanowi śródleśne oczko wodne i torfowisko, położone w miejscowości Konarzyny, na terenie gminy Stara Kiszewa.
    • Nazwa : Jezioro Lemańskie
      • Lokalizacja: Konarzyny
      • Wielkość: 4,29 ha
      • Główne walory przyrodnicze
        Stanowi śródleśne oczko wodne i torfowisko, położone w miejscowości Konarzyny, na terenie gminy Stara Kiszewa.
  • Obszary objęte ochroną prawną sieci Natura 2000

 

Powiat kościerski - SOO – Specjalne  Obszary Ochrony  (siedliskowe)

Nazwa obszaru
Kod obszaru
Dolina Środkowej Wietcisy
PLH220009
B
Jeziora Wdzydzkie
PLH220034
B

PLH220034 Jeziora Wdzydzkie 12919,10 ha-patrz wyżej Wdzydzki Park Krajobrazowy
PLH220009 Dolina Środkowej Wietcisy  362,8 ha


Obszar ten (kod obszaru PLH220009) obejmuje środkowy odcinek doliny Wietcisy, wraz z jej przełomem. Fragment doliny charakteryzuje się dużym spadkiem (ok. 30 m) i znacznymi różnicami w wysokości względnej między dnem doliny a otaczającymi ją kulminacjami terenu (50-60 m). Dno doliny porośnięte jest głównie przez wilgotne łąki oraz lasy łęgowe. Zbocze doliny zajmują głównie lasy grądowe, u ich podnóży występują liczne wysięki wód. Dominują tutaj dobrze zachowane łęgi olszowe w kompleksie ze zbiorowiskami źródliskowymi i łąkowymi. Większość obszaru położona jest na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Wietcisy a niewielka część na terenie Przywidzkiego Obszaru

Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody poza obszarami Natura 2000 ok. 80 606 ha

 

Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000
Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody
  • Ścieżki edukacyjne                  
    • Ścieżka rowerowa „Dookoła Jezior Wdzydzkich”
      • długość 48,5 km       
      • podstawowa tematyka    Szlak ten biegnie wzdłuż skarp jeziornych, jak również duktami wśród borów sosnowych. Przebiega przez tętniące życiem wsie, ale i również mija zapomniane, opuszczone osady. Ukazuje zróżnicowane elementy przyrodniczo-krajobrazowe: łąki, pola, torfowiska, strumienie. Szlak rozpoczyna się w Wąglikowicach, następnie biegnie przez Czarlinę, Przerębska Hutę, Rów, Wygodę, Przytarnię, Wiele, Górki, Borsk, Wdzydze Tucholskie, Gołuń, Juszki do Wąglikowic.
      • Tablice dydaktyczne na trasie:
        • Starzejące się jeziora – jezioro Strupino
        • Opis dot. miejscowości Loryniec
        • Troć wdzydzka
        • Opis dot. miejscowości Wąglikowice
        • Jezioro Wdzydze
        • Tracz długodzioby
        • Opis dot. miejscowości Przytarnia
        • Opis dot. miejscowości Wdzydze Tucholskie
        • Tradycyjna zabudowa regionalna
      • Odnowienie oznakowania ścieżek przyrodniczo-edukacyjnych na obszarze WPK i otuliny
      • podstawowa tematyka: odnowienie oznakowania  rowerowych i pieszych ścieżek na terenie WPK i otuliny za pomocą drogowskazów i tabliczek, jak również znaków malowanych na drzewach, zgodnie z wytycznymi PTTK

 

  • Oznakowano następujące ścieżki rowerowe:
    • Ścieżka rowerowa „Dookoła Jezior Wdzydzkich” 48,5 km
    • Przyrodnicza ścieżka rowerowa Kościerzyna – Wdzydze Kiszewskie 20 km
    • Przyrodnicza ścieżka rowerowa Schodno – Wdzydze Kiszewskie 24 km
    • Przyrodnicza ścieżka rowerowa „Pętla Lipno” 27 km
    • Przyrodnicza ścieżka rowerowa „Pętla Przytarnia” 21 km

 

  • Ścieżki piesze:
    • Piesza ścieżka przyrodnicza we Wdzydzach Kiszewskich 4 km
    • Piesza ścieżka przyrodniczo - edukacyjna „Szlakiem pięciu jezior” w Wąglikowicach 6 km
    • Piesza ścieżka przyrodnicza wokół jeziora Schodno 8 km
    • Piesza ścieżka przyrodnicza wokół Jeziora Rzuno w Dziemianach 3,5 km

 

  • Renowacja pieszej ścieżki przyrodniczej we Wdzydzach Kiszewskich
    • podstawowa tematyka:  Renowacja polegająca na wymianie wszystkich tablic informacyjnych z opracowaniem
    • nowej treści tablic, ustawienie dwóch map ścieżki, wymiana ławek i postawienie wiaty nad jeziorem. (długość 4 km)
    • Tematyka tablic:
      • Ochrona przyrody we Wdzydzkim Parku Krajobrazowym
      • Roślinność łąkowa
      • Mchy, paprocie i widłaki
      • Ols
      • Ptaki WPK
      • Jezioro Jelenie
      • Pożyteczne grzyby
      • Torfowiska we Wdzydzkim PK

 

  • Wycieczki z przewodnikiem - brak informacji.
  • Prelekcje - brak informacji.
  • Wydawnictwa - podać:
    • „Przewodnik po ścieżkach przyrodniczo-edukacyjnych we Wdzydzkim Parku Krajobrazowym”  - 1000 szt. –  jednorazowe
    •  „Informator  w pigułce” WPK - 1000 szt. - jednorazowe
    • Kalendarz na 2008 r. - 1000 szt. - jednorazowe

 

Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych
  • Czynna ochrona planowanego rezerwatu przyrody Wda – Trzebiocha we Wdzydzkim Parku Krajobrazowym
    • czas realizacji: 2003 - 2006
    • poniesione dotychczas nakłady: 204 317 PLN
    • wartość całego projektu: 204 317 PLN
  • Inwentaryzacja miejsc występowania strzebli błotnej na terenie WPK i otuliny
    • czas realizacji: 2007
    • poniesione dotychczas nakłady; 4500 PLN
    • wartość całego projektu: 4500 PLN
  • Czynna ochrona ptaków lęgowych na terenie WPK
    • czas realizacji: 2007
    • poniesione dotychczas nakłady: 2000 PLN
    • wartość całego projektu: 2000 PLN
  • Czynna ochrona skalnicy torfowiskowej
    • czas realizacji: 2007 - 2008
    • poniesione dotychczas nakłady: 2000 PLN
    • wartość całego projektu: 11 000 PLN

Powiat Kwidzynski

Formy ochrony przyrody
  • Park Narodowy - brak

Rezerwat przyrody

  • Nazwa: Kwidzyńskie Ostnice
    • Lokalizacja m.Kwidzyn
    • Wielkość 0,2 ha
    • Główne walory przyrodnicze:

      Rezerwat florystyczny utworzony dla ochrony najbardziej wysuniętego na północ stanowiska ostnicy Jana oraz kilku gatunków roślin ciepłolubnych. W obrębie rezerwatu niezbędna jest ochrona czynna polegająca na eliminacji drzew, krzewów i trzcinnika piaskowego, a także utworzenie otuliny wokół rezerwatu, szczególnie od strony południowej

  • Nazwa: Jezioro Liwieniec
    • Lokalizacja gm. Prabuty
    • Wielkość 82,8 ha

      Rezerwat ptasi chroniący ostoje ptaków wodno- błotnych i miejsc gniazdowania łabędzia niemego oraz kolonie lęgowe mewy śmieszki

  • Park krajobrazowy - brak

Obszary chronionego krajobrazu

  • Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu Doliny Kwidzyńskiej
    • Lokalizacja część Żuław Wiślanych w dolinie Dolnej Wisły
    • Wielkość 1 597 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Rozbudowana sieć hydrograficzna. Cechą charakterystyczną jest silnie zróżnicowana roślinnośc terenów podmokłych
  • Nazwa: Ryjewski Obszar Chronionego Krajobrazu
    • Lokalizacja gm. Ryjewo
    • Wielkość: 3 065 ha / z czego w powiecie kwidzyńskim 3 025 ha/
    • Główne walory przyrodnicze:
      Zajmuje zbocza Doliny Wisły i jej strefe krawędziową ze zbiorowiskami grądów subkontynentalnych i borów mieszanych.
  • Nazwa: Sadliński Obszar Chronionego Krajobrazu
    • Lokalizacja gm. Sadlinki
    • Wielkość: 6 879 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Obejmuje grądy subkontynentalne na zboczach doliny Wisły oraz fragment doliny Liwy
  • Nazwa: Morawski Obszar Chronionego Krajobrazu
    • Lokalizacja gm. Gardeja
    • Wielkość: 2 909 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Fragment Pojezierza Iławskiego o łagodnych wzgórzach morenowych, wokół zespołu tzw. Jezior Morawskich: Morawy, Klasztorne, Leśne, Kucki, Różan i Rybno. Są to tereny o dużych wartościach turystyczno- rekreacyjnych.
  • Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Dzierzgoń
    • Wielkość 5 630 ha (w powiecie kwidzyńskim 1 603 ha)
    • Główne walory przyrodnicze:
      Elementami krajobrazotwórczymi tego obszaru są niecki jezior rynnowych : Dzierzgoń i Balewskie wraz z terenami przyjeziornymi oraz dwa kompleksy leśne: las mieszany świeży, miejscami las wilgotny i ols
  • Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu Białej Góry
    • Wielkość 3 971 ha (w powiecie kwidzyńskim 518 ha)
    • Obejmuje międzyrzecza Wisły- Leniwki i Nogatu oraz tereny położone między Nogatem a ścianą lasu rosnącego na zboczu doliny Wisły. Brzegi porastają oczerety i szuwary stwarzające dogodne warunki bytowania i lęgu ptactwa wodnego i błotnego.
  • Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu rzeki Liwy
    • Wielkość 5 397 ha (w powiecie kwidzyńskim 1 213 ha)
    • Główne walory przyrodnicze:
      Fragment Pojezierza Iławskiego obejmujący dolinę Liwy ze znacznym kompleksem subkontynentalnych prądów.

 

  • Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju
    • m. Kwidzyn - 45 szt. w tym:
      • trzy pomniki w postaci głazów narzutowych
      • drzewa: dęby szypułkowe, grab pospolity, wiąz, jesion wyniosły, kasztanowiec zwyczajny, grusza pospolita, topola biała, wiązy górskie, lipy drobnolistne, klony pospolite, miłorzęby dwuklapowe, cisy pospolite, buk pospolity
    • gm. Kwidzyn- 10 szt / w tym 2 grupy drzew - 3 szt. i 2 szt. . / - drzewa: dęby szypułkowe, topole białe, buk pospolity
    • gm. Gardeja - 23 szt. - drzewa: buk pospolity, lipa drobnolistna, dęby szypułkowe
    • gm. i m. Prabuty - 26 szt.- drzewa : świerk pospolity, buk pospolity, lipy drobnolitne, sosny pospolite, dęby szypułkowe,
    • gm. Ryjewo- 9 szt.- drzewa: żywotnik olbrzymi, dęby szypułkowe
    • gm. Sadlinki - 13 szt. w tym:drzewa: wierzba, topola biała, kasztanowiec biały, sosna pospolita, buki pospolite
      • 1 grupa drzew: topole, osiki
      • głaz
  • Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe - brak

Użytki ekologiczne

  • w gminie Gardeja o powierzchni 36,7 ha ( tereny bagienne i łąka śródleśna)

    w gminie Sadlinki o powierzchni 4,18 ha (lasy łęgowe)

    "Strzeblowe Oczka" w gminie Ryjewo o powierzchni 3,64 ha (zachowanie strzebli błotnej i biocenoz torfowych)

Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000

Powiat kwidzyński  - SSO – Specjalne  Obszary Ochrony 
Dolna Wisła    PLH220033    K
Według Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody.

Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków PLB040003 – Dolina Dolnej Wisły. Całkowita powierzchnia tego obszaru wynosi 33.559,0, z czego 10.839,0 w województwie pomorskim, a pozostała cześć w województwie kujawsko-pomorskim. Na terenie Powiatu kwidzyńskiego OSOP obejmuje głównie międzywale Wisły pokrywając się z Obszarem Chronionego Krajobrazu Doliny Kwidzyńskiej. Występują tu co najmniej 44 gatunki ptaków z Załącznika i Dyrektywy Ptasiej, 4 gatunki z Polskiej Czerwonej Księgi. Bardzo ważna ostoja dla ptaków migrujących i zimujących. W okresie lęgowym obszar ten zasiedla: nurogęś, ohar, rybitwa białoczelna, rybitwa rzeczna, zimorodek, ostrygojad, derkacz, siweczka rzeczna. W okresie zimy spotkamy tu: bielika, gągoła, nurogęsi, bielaczki i inne gatunki wodno-błotne.

Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody.    25878 ha

Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody
  • Ścieżki edukacyjne
    • Nazwa: Ścieżka przyrodniczo –leśna w Sadlinkach
      • Długość: 2,2 km   
      • Podstawowa tematyka: Trasa powstała w 1997 roku na terenie Sadlińskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Gospodarzem ścieżki jest Nadleśnictwo Kwidzyn. Wytyczona ścieżka daje możliwość poznania ciekawych obiektów przyrodniczych, podziwiania widoków z tarasu widokowego na Dolinę Wisły. Trasa ma cel także edukacyjny – znajdują się 22 przystanki tematyczne i tablice informacyjne przedstawiające m.in. profil glebowy, budowę drzewostanu, gatunki drzew leśnych, życie w martwym pniu, ptasi budzik.
    • Nazwa: Piesza ścieżka leśna w Rodowie
      • Długość: od 2,2 do 5,5 km w zależności od wariantu przejścia
      • Podstawowa tematyka: Początek i koniec trasy ma miejsce przy siedzibie Centrum Artystyczno - Ekologicznego w Rodowie, gmina Prabuty. Ścieżka daje możliwość poznania form ochrony przyrody, zróżnicowanych struktur przyrodniczych oraz tematykę hodowli lasu.
    • Nazwa: Ścieżka edukacyjna w Barcicach
      • Długość: 1,4 km   
      • Podstawowa tematyka: Ścieżka powstała przy współpracy Nadleśnictwa Kwidzyn i Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Barcicach. Ma na celu przybliżyć zainteresowanym tajniki przyrody i las. Tablice informacyjne przedstawiają m.in. budowę lasu, fazy wzrostu drzewostanu, mieszkańców lasu, ptasi budzik. Jest to również miejsce wypoczynku.
  • Wycieczki z przewodnikiem brak danych, 
  • Prelekcje brak danych, 
  • Wydawnictwa
    • Tytuł: ZIELONY SKARBIEC POWIATU KWIDZYŃSKIEGO      
      • Pod redakcją: Ewa Romanow
      • Wydawca: Stowarzyszenie "Eko-Inicjatywa"
      • Rok wydania: Kwidzyn, 2007
    • Tytuł: Śmieszka i śmieci     
      • Autor: Barbara Lipińska-Postawa
      • Wydawca: Stowarzyszenie "Eko-Inicjatywa"
      • Rok wydania: Kwidzyn, 2007
    • Tytuł: Mapa przyrodnicza powiatu Kwidzyńskiego
      • Autor: Ewa Romanow, Dominik Sudoł
      • Wydawca: Stowarzyszenie "Eko-Inicjatywa"
      • Rok wydania: Gdańsk, 2007
Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych

"Ochrona czynna roślinności kserotermicznej rezerwatów przyrody „Kwidzyńskie Ostnice” i „Biała Góra”
Cel projektu : Ochrona zagrożonego Stanowska trawy kserotermicznej Stipa Joannie; zachowanie kompleksu świeżych łąk, muraw napiaskowych i ciepłolubnych ziołorośli zagrożonych zalesieniem muraw kserotermicznych i zbiorowisk; podniesienie świadomości mieszkańców Kwidzyna i okolic w zakresie zrozumienia pojęcia bioróżnorodności i znaczenia dla przyrody pojedynczej rośliny. Główne źródło finansowania projektu UNDP GEF, koszt projektu 15.000 zł, termin realizacji czerwic 2005-pażdziewrnik 2007.

„Wisła czysta, bezpieczna, piękna” -  projekt edukacyjny na rzecz ochrony Wisły.
Główny cel Programu: Ukształtowanie właściwych względem przyrody postaw proekologicznych i wzbudzenie poczucia odpowiedzialności osobistej za Wisłę u dzieci. Konstrukcja projektu pozwoliła na masowe wdrożenie idei ochrony Wisły równocześnie w 180 nadwiślańskich szkołach podstawowych oraz zaangażowanie mieszkańców i samorządów lokalnych w działania na rzecz ochrony Wisły. Z projektem związane były jeszcze dwa projekty:


„Życie w harmonii z przyrodą nad Wisłą” (dofinansowanie z WFOŚiGW w Gdańsku), w ramach, którego na terenie woj. pomorskiego przeprowadzono cykl prelekcji w 33 szkołach oraz projekt „Wisła wpływa do Bałtyku – wymiana doświadczeń polsko-rosyjskich w tworzeniu sieci współpracy na rzecz ochrony rzek” (dofinansowanie z Euroregionu Bałtyk), podczas którego dzieliliśmy się polskimi doświadczeniami z realizacji programu „Wisła czysta, bezpieczna, piękna” ze szkołami z obwodu Kaliningradzkiego. 1 października 2006 rozpoczął się nowy program pt. „Strażnicy Wisły”, który jest kontynuacją działań prowadzonych przez szkoły na ochrony rzecz Wisły. Program ten jest dofinansowany z NFOŚiGW oraz WFOŚiGW w Gdańsku.
III edycja programu rozpoczęła się w czerwcu 2005 r., a zakończyła 30 września 2006 r. (dofinansowanie:
NFOŚiGW oraz WWF Polska). Koszt projektu 97650 zł.

„Informacja i edukacja na rzecz ochrony krajobrazu przyrodniczo-kulturowego Dolnego Powiśla”

Celem długofalowym projektu jest ochrona krajobrazu przyrodniczo- kulturowego Dolnego Powiśla w szczególności powiatu kwidzyńskiego. Poprzez przybliżenie młodzieży, mieszkańcom i turystom wartości kulturowo- przyrodniczych ze szczególnym naciskiem na tradycyjne budownictwo drewniane oraz przestrzeń kulturową towarzyszącą tej zabudowie- wiklinowe płoty, tradycyjne kwiaty polskie w ogrodach. Główną metodą realizacji jest edukacja mieszkańców, turystów oraz przedstawicieli władz lokalnych. Poprzez akcje promocyjne projektu (informacje prasowe, plakaty) zachęcać będziemy wszystkich członków społeczności
lokalnej do aktywnego udziału w działaniach projektu, którymi będą warsztaty, szkolenia i wycieczki. Termin realizacji projektu maj 2006r – kwiecień 2007r. Koszt 34000 zł.
 

Powiat Lęborski

Formy ochrony przyrody

Park Narodowy:

  • Nazwa: Słowiński Park Narodowy
    • Lokalizacja: jest położony w obszarze dwóch powiatów lęborskiego i słupskiego. W powiecie lęborskim znajduje się na terenie gminy Łeba, Wicko i zajmuje część Charbrowa
    • Wielkość: 32 744,03 ha w tym 11 171,14 ha stanowią wody Bałtyku, z tego w obszarze powiatu lęborskiego znajduje się 2 743,97 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Jeden ze Światowych Rezerwatów Biosfery, niezwykle atrakcyjny turystycznie z unikalnymi na skalę europejską wydmami ruchomymi przesuwającymi się z prędkością dochodzącą do 15 m rocznie, z przybrzeżnymi jeziorami Gardno i Łebsko oraz przylegającymi do nich terenami. Występuje tu bogactwo i różnorodność flory i fauny, min. endeniczny gatunek siei łebskiej. Prawie 20% zbiorowisk roślin wydmowych, borowych, torfowiskowych i łąkowych nie występuje poza terenem SPN lub ma w nim główne centrum rozmieszczenia w Polsce. Torfy wysokie położone w obrębie SPN zostały objęte rezerwatem przyrody o ogólnej powierzchni 314,63 ha z czego 30,76 ha znajduje się w powiecie lęborskim. Park obfituje w miejsca lęgowe i żerowiska około 250 gatunków ptaków, co stanowi prawie 75% awiafauny Polski. Kompleksy leśne i łąki są miejscem występowania bardzo licznej populacji jelenia, sarny, dzika, lisa i kuny. Rzadziej można spotkać gronostaje, wydry, daniele i łososie. W strefie przybrzeżnej Bałtyku obserwowane bywają zagrożone wyginięciem foki i morświny. Niezwykłą urodę SPN kształtują zaskakujące kontrasty. Sąsiadują tutaj bezpośrednio ze sobą skrajnie odmienne środowiska. Wzajemnie się przenikają biocenozy wydmowe, leśne, bagienne, wodne i łąkowe. Na terenie parku znajdują się rezerwaty przyrody z tego 30% obszarów objętych jest ochroną ścisłą i 14% częściową.

Rezerwaty przyrody:

  • Nazwa: Mierzeja Sarbska
    • Lokalizacja: Miasto Łeba
    • Wielkość: pow. 546,63 ha , z czego w mieście Łeba 300 ha, w gm. Wicko 29,09 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Rezerwat krajobrazowy położony na pograniczu powiatu lęborskiego i wejherowskiego. Poza Słowińskim Parkiem Narodowym, jedyna na polskim wybrzeżu z ruchomymi wydmami parabolicznymi. Znajdują się tu bardzo cenne zagłębienia wypełnione torfem i dobrze zachowane bory bażynowe oraz olsy. Ostoja puchacza. Jeden z najcenniejszych rezerwatów na polskim wybrzeżu.
  • Nazwa: Nowe Wicko
    • Lokalizacja gm. Wicko, położony w dolinie Łeby na zachód od wsi Wicko
    • Wielkość 24,49 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Rezerwat florystyczny, chroni silnie zarośnięte jezioro eutrofizyczne oraz zbiorowiska szuwarowe, zarośla łozowe, oles, łęg i brzezinę bagienną. Najcenniejsze elementy florystyczne to: narecznica grzebieniasta oraz chronione gatunki - woskownica europejska, porzeczka czarna i kruszyna pospolita.
  • Nazwa: Las Górkowski
    • Lokalizacja: Rezerwat położony w gm. Wicko, na terenie Nadleśnictwa Łeba w Obrębie Łeba, przy osadzie Górka
    • Wielkość: 99,36 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Rezerwat chroni zbiorowiska roślinne wykształcone na glebach torfowych oraz obszar naturalnej retencji wodnej. Rezerwat stanowi enklawę leśną położoną wśród rozległych połaci łąk doliny Łupawy. Tworzą ją fitocenozy brzeziny bagiennej z udziałem bagna zwyczajnego, boru mieszanego sosnowo - dębowego oraz olszyny bagiennej. W podszycie występuje wiele gatunków chronionych m. in. Konwalia majowa, paprotka zwyczajna, porzeczka czarna, kruszyna pospolita i kalina koralowa. Rezerwat stanowi ostoję licznych gatunków ptaków i ssaków.

Park krajobrazowy:

  • Nazwa: Lęborski Park Krajobrazowy (część)
    • Lokalizacja: m. Lębork
    • Wielkość: 263,76 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Największy powierzchniowo obiekt, który powinien zostać objęty ochroną. W jego skład wchodzą wzgórza morenowe w krawędziowej strefie Pojezierza Kaszubskiego, w południowej części miasta, a także stożki napływowe u podnóża wzgórz.

Obszary chronionego krajobrazu:

  • Nazwa: "Fragment Pradoliny Łeby i wzgórza morenowe na południe od Lęborka"
    • Lokalizacja: na południe od Lęborka
    • Wielkość: powierzchnia 16 731 ha, w tym 16 131 pow. lęborski, 600 ha - pow. słupski.
    • Główne walory przyrodnicze:
      Przeważa krajobraz strefy krawędziowej Pradoliny Łeby - Redy. Zbocza i krawędzie pradoliny oraz na południe od nich położone wzgórza morenowe porastają lasy o bogatym składzie gatunkowym i zróżnicowanej strukturze wiekowej. Urok tego obszaru podkreśla szeroka pradolina, przełomy rzek Unieszynki, Sitnicy i Okalicy oraz tereny położone po wschodniej stronie Jeziora Lubowidzkiego. Jest to miejsce rekreacji dla mieszkańców Lęborka.

 

  • Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju
    • istniejące - 127 drzew

 

  • Zespoły przyrodniczo - krajobrazowe
    • Dretowskie Buczyny – 34,80 ha
      Przedmiotem ochrony tego zespołu są zbiorowiska kwasnych buczyn z przeszło 100 -letnim drzewostanem, a także grądów pomorskich i lasów dębowo – bukowych. Jednocześnie jest to cenny krajobraz fragment obszaru Miasta obejmujący najwyższe tu wzgórza morenowe i dość wyraźnie wyróżniający się nawet w skali strefy krawędziowej Pojezierza Kaszubskiego.

 

Użytki ekologiczne

  • Dolina Świniuchy 
    • Lokalizacja Dolina położona wzdłuż cmentarza komunalnego w Lęborku 
    • Wielkość  4,16 ha
    • Dolina wąskiego (1,5 – 2,0 m), silnie meandrującego strumienia. Płaty grądu pomorskiego o zachowanej strukturze florystycznej i z ok. 120 – letnim drzewostanem, a także powierzchnie łegu przystrumykowego i boru miesznego. Na niewielkiej powierzchni (4,16 ha) występuje tu skupienie bardzo licznych chronionych i rzadkich gatunków roślin, m.in. Kokoryczka okółkowa Polygonatum verticillatuym, przetacznik górski Veronica montana, trędownik skrzydłowaty Scrophularia umbrosa, dąbrówka piramidalna Ajuga pyramidalis. Jest to najcenniejszy obiekt projektowany do ochrony indywidualnej o walorach przyrodniczych nawiązujących do rezerwatu przyrody. Ze względu na te wartości obiekt ten wymaga bezwzględnego zabezpieczenia.
  • Piacewskie Murawy 
    • Lokalizacja Lębork,  pod trakcją wysokiego napięcia 
    • Wielkość  1,44 ha
    • Niewielki fragment muraw napiaskowych. Powstały one na wylesionym siedlisku boru mieszanego, który wykształcił się na silnie przemytych i ubogich glebach rdzawych zalegających w obrębie stożka napływowego. Murawy te w nieznacznym stopniu zarastają sosną pochodzącą z samosiewu, w mniejszym stopniu także brzozą. W runie dominuje szczotlicha siwa Corynephorus canescens i kostewa czerwona Festuca rubra oraz jastrzębiec kosmaczek Hieracium pilosella. Jest to stanowisko bardzo bogatej populacji kocanek piaskowych Helichrysum arenarium i zawciągu pospolitego Armeria elongata.
  • Lęborskie Bluszcze 
    • Lokalizacja Lębork, ul. Władysława IV  
    • Wielkość  5,84 ha
    • Fragment zieleni  wysokiej. Drzewostan sosnowy pochodzący z sadzenia, wprowadzony na siedlisko grądu pomorskiego, o czym świadczy m.in. bardzo zróżnicowany skład gatunkowy podszytów z dębem, wiązem, leszczyną i grabem. Przedmiotem ochrony tego użytku jest ok. 200 egzemplarzy bluszczu pospolitego Hedera helix wspinającego się na drzewa, kwitnącego i owocującego. Niektóre z pędów bluszczu osiągają obwody do 20 cm. Walory obiektu podnosi tez stanowisko paprotki zwyczajnej Polypodium  vulgare.
  • Krakulice 
    • lokalizacja Krakulice, Gm. Wicko
    • wielkość 314,63 ha
    • komkleks torfowisk, mokradła
Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000
  • Powiat lęborski  - SOO – Specjalne  Obszary Ochrony  (siedliskowe)
    • Nazwa obszaru    Kod obszaru    Typ obszaru
    • Mierzeja Sarbska    PLH220018    E
    • Ostoja Słowińska    PLH220023    G
    • Białe Błoto    PLH220002    B
    • Łebskie Bagna    PLH220040    B
    • Górkowski Las    PLH220045    B
    • Dolina Łupawy    PLH220036    E
  • Powiat lęborski  - OSO – Obszary Specjalnej  Ochrony  (ptasie)
    • Nazwa obszaru    Kod obszaru    Typ obszaru
    • Przybrzeżne Wody Bałtyku    PLB990002    J
    • Ostoja Słowińska    PLB220003    H
       
Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody

brak informacji z powiatu

Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych

brak informacji z powiatu

Powiat Malborski

Formy ochrony przyrody
Park Narodowy – brak

 

Rezerwat przyrody:

 

·         Las Mątawski – lokalizacja – Miłoradz (gmina wiejska) Wielkość 231,78 ha 

·         Główne walory przyrodnicze:         

·         Unikatowy, największy i relatywnie najlepiej zachowany kompleks leśny, stanowiący relikt dawnych lasów delty Wisły – Żuław Wiślanych.

 

Park krajobrazowy – brak

 

Obszary chronionego krajobrazu

·         Nazwa – Środkowożuławski Obszar Chronionego Krajobrazu             

·         lokalizacja – Lichnowy (gm. wiejska), Miłoradz (gm. wiejska), Ostaszewo (gm. wiejska), Stegna (gm. wiejska),

·         Wielkość  2 513 ha

·         Główne walory przyrodnicze

·         W skład Środkowożuławskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu wchodzi międzywale Wisły (w obrębie Żuław Wiślanych) stanowiących strefę ochronną zabezpieczającą biotop rzeki.

 

·         Nazwa – Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat         

·         lokalizacja – Malbork (gm. wiejska), Nowy Dwór Gdański (gm. miejsko – wiejska), Nowy Staw (gm. miejsko –wiejska), Stare Pole (gm. wiejska), Sztum (gm. miejsko – wiejska)

·         Wielkość 11 578 ha

·         Główne walory przyrodnicze

·         Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat obejmuje tereny międzywala Nogatu wraz z okolicami wsi: Kmiecin, Solnica, Jazowa, Rakowo i Wierciny (powiat nowodworski), gdzie koncentrują się elementy etnograficzne związane z dawnym osadnictwem żuławskim. Elementami krajobrazotwórczymi tego obszaru są: toń wodna, pasy oczeretów, szuwarów i innej roślinności wodnej oraz strefa zadrzewień i zakrzewień nawodnych.

 

·         Nazwa – Obszar Chronionego Krajobrazu Białej Góry

·         lokalizacja – Miłoradz (gmina wiejska), Ryjewo (gmina wiejska) Sztum (gmina wiejsko-miejska               

·         Wielkość 3971 ha.

·         Główne walory przyrodnicze

·         Na terenach otwartych dominują pola uprawne i użytki zielone. Porośnięte brzegi rzek tworzą dogodne warunki do bytowania i lęgu ptactwa wodno-błotnego. Siedlisko istniejącego w międzyrzeczu lasu stanowi relikt dawnych Żuław; jest to las łęgowy jesionowo-wiązowy, a we fragmentach - las wierzbowo-topolowy.

·         Elementami krajobrazotwórczymi są:
tereny międzywala Wisły-Leniwki i Nogatu łącznie z korytami tych rzek;
resztki lasu żuławskiego w międzywalu Wisły-Leniwki oraz lasu na dnie doliny  Wisły między Białą Górą a wsią Uśnice.

 

Pomniki przyrody – ilość z uwzględnieniem rodzaju

Pomniki przyrody73 w tym 68 pojedynczych drzew i 5 grup drzew

·         Dąb piramidalny „Fastigata” – 2

·         Miłorząb dwuklapowy – 1

·         Dąb szypułkowy – 33

·         Dąb szypułkowy – (6szt.)

·         Dąb szypułkowy – (2szt.)

·         Lipa drobnolistna – 6

·         Lipa drobnolistna – (2 szt.)

·         Modrzew Europejski – 1

·         Topola – 3

·         Topola – (3 szt.)

·         Cis pospolity – 1

·         Topola szara – 1

·         Topola biała – 1

·         Jesion wyniosły – 6

·         Wierzba biała – 4

·         Klon jawor – 1

·         Klon pospolity – 4

·         Klon pospolity (3 szt.)

·         Klon srebrzysty – 1

·         Sosna czarna – 1

·         Platan klonolistny – 1

·         Buk pospolity – 1

 

Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

Gmina Malbork

·         „Korytarz ekologiczny doliny Nogatu”

·         Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat

 

Użytki ekologiczne

 

·         Nazwa – Mopkowy Most   Lokalizacja   Kończewice gm. Miłoradz - Wielkość  0,22 ha

·         Nazwa – Oczko wodne     Lokalizacja   Mątowy Małe gm. Miłoradz - Wielkość  0,22 ha

·         Nazwa: Szuwary i zarośla w dawnym miejscu wydobycia surowców ilastych – obręb Czerwone  Stogi, Gm.Malbork

·         Nazwa: szuwary i zarośla – zagłębienia bezodpływowe w dawnych torfowiskach wysokich – obręb Nowa Wieś, Gm.Malbork

 

Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000

Powiat malborski  - SOO – Specjalne  Obszary Ochrony (siedliskowe)
Nazwa obszaru    Kod obszaru    Typ obszaru
Dolna Wisła    PLH220033    K
Powiat malborski  -OSO – Obszary Specjalnej  Ochrony(ptasie) 
Nazwa obszaru    Kod obszaru    Typ obszaru
Dolna DolnejWisły    PLB040003    J

Dolna Wisła – Obszar obejmuje odcinek doliny Wisły w jej dolnym biegu, od południowej granicy woj. pomorskiego do mostu na Wiśle, na południe od Tczewa. W granicach ostoi znajduje się także obszar wideł Wisły i Nogatu w rejonie Białej Góry. Rzeka płynie korytem w dużym stopniu naturalnym, z namuliskami i łachami piaszczystymi. W dolinie zachowane są starorzecza, otoczone mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami zbocza doliny tworzą wysokie skarpy, na których utrzymują się ciepłolubne murawy napiaskowe i grądy zboczowe.

Dolina Dolnej Wisły – Odcinek doliny Wisły w jej dolnym biegu, od Włocławka do Przegaliny, zachowujący naturalny charakter i dynamikę rzeki swobodnie płynącej. Rzeka płynie w dużym stopniu naturalnym korytem, z namuliskami, łachami piaszczystymi i wysepkami, w dolinie zachowane są starorzecza i niewielkie torfowiska niskie; brzegi pokryte są mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami dolinę Wisły ograniczają wysokie skarpy, na których utrzymują się murawy kserotermiczne i grądy zboczowe. Wisła przepływa w granicach obszaru przez kilka dużych miast, jak: Toruń, Bydgoszcz, Grudziądz, Tczew. Planowana jest budowa nowej zapory - stopień wodny w Nieszawie.
 

 

 

Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody - Razem-2878 ha



 

Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody

Ścieżki edukacyjne – brak

 

Wycieczki z przewodnikiem

·         Badanie siedlisk bocianich -  ilość wycieczek  1

·         Badanie czystości wód - ilość wycieczek  1

·         Rezerwat przyrody- ilość wycieczek  1

 

Prelekcje – brak

 

Wydawnictwa – brak

 

Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych
  • nie realizowano żadnych projektów
     

Powiat Nowodworski

Formy ochrony przyrody

Park Narodowy - brak

Rezerwaty przyrody:

  • Buki Mierzei Wiślanej
    • Lokalizacja: Przebrno
    • Wielkość: 7,00 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      siedlisko buka zwyczajnego
  • Kąty Rybackie
    • Lokalizacja: Kąty Rybackie
    • Wielkość: 165,40 ha (z otuliną)
    • Główne walory przyrodnicze:
      kolonia lęgowa kormoranów czarnych
  • Mewia Łacha
    • Lokalizacja: Mikoszewo
    • Wielkość: 151,46 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      stanowisko lęgowe mew siewek oraz miejsce odpoczynku ptaków przelotnych

Park krajobrazowy:

·         Park Krajobrazowy „Mierzeja Wiślana

    • Lokalizacja: województwo pomorskie, powiat nowodworski, gminy Sztutowo (część w Parku, część w otulinie), Krynica Morska (w całości w Parku), Stegna (w otulinie)
    • Wielkość:  Park    4 410 ha,     Otulina 25 812 ha
      Główne walory przyrodnicze: Park położony jest na południowym wybrzeżu Bałtyku. Typ wybrzeża mierzejowo-wydmowy. Duża różnorodność siedliskowa z siedliskami priorytetowymi- zalew przymorski, wydma szara. Liczne gatunki chronionych roślin i zwierząt. Ważny punkt na trasie europejskich wędrówek ptaków.

       

Obszary chronionego krajobrazu:

  • Środkowożuławski OChK
    • Lokalizacja: środek Żuław
    • Wielkość: 2 513 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Krajobraz dolin rzecznych, krajobraz Żuław środkowych
  • OChK rzeki Nogat
    • Lokalizacja: dolina Nogatu
    • Wielkość: 11 578 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Krajobraz dolin rzecznych, krajobraz Żuław środkowych
  • OChK rzeki Szkarpowy
    • Lokalizacja: dolina Szkarpowy
    • Wielkość: 4 296 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Krajobraz dolin rzecznych, krajobraz Żuław środkowych

Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju

  • Na terenie powiatu nowodworskiego znajduje się 39 pomników przyrody, w tym:
    • drzewa: 39
       
  • Zespoły przyrodniczo - krajobrazowe
    nie występują
  • Użytki ekologiczne
    nie występują
Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000
  • Powiat nowodworski - SOO – Specjalne  Obszary Ochrony  (siedliska)
    • Nazwa obszaru    Kod obszaru    Typ obszaru
    • Zalew Wiślany i Mierzeja Wiś    PLH280007    K
    • Ostoja w Ujściu Wisły    PLH220044    K
  • Powiat nowodworski -OSO – Obszary Specjalnej  Ochrony  (ptasie)
    • Nazwa obszaru    Kod obszaru    Typ obszaru
    • Zalew Wiślany    PLB280010    J
    •  Ujście Wisły    PLB220004    J
    • Dolina Dolnej Wisły    PLB04 0003    J

PLB040003  Dolina Dolnej Wisły

Obejmuje prawie naturalną dolinę Wisły na odcinku pomiędzy Włocławkiem a Przegaliną. Rzeka płynie w naturalnym korycie prawie na całym odcinku, z namuliskami, łachami piaszczystymi i wysepkami, w dolinie zachowane są starorzecza z licznymi gatunkami zagrożonymi i prawnie chronionymi, silnie zróżnicowane zbiorowiska roślinne, w tym zachowane różne typy łęgów, a także cenne murawy kserotermiczne.Szczególne znaczenie mają populacje gatunków takich jak: bielik, gęś, nurogęś , ohar, rybitwa białoczelna, rybitwa rzeczna, zimorodek, ostrygojad, bielaczek. W stosunkowo wysokim zagęszczeniu występuje derkacz, mewa czarnogłowa, sieweczka rzeczna.

PLB220004 Ujście Wisły
Do obszaru włączono 12-kilometrowy pas wybrzeża Wyspy Sobieszewskiej, łączący oba ujścia oraz przyujściowy odcinek głównego koryta Wisły, tzw. Przekop, wraz z jej międzywalem, o długości ok. 6 km, rozciągający się od morza, na północy, do miejscowości Przegalina, na południu. Międzywale Wisły Przekopu zajęte jest przez otwarte pastwiska. Na przedpolu czynnego ujścia Wisły istnieje aktywny stożek ujściowy.
Występuje tu co najmniej 36 gatunków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej. Stwierdzono co najmniej 22 gatunki ptaków wodno-błotnych odbywające tu lęgi i przynajmniej 120 gatunków ptaków wodno-błotnych w okresie nielęgowym.

PLB280010  Zalew Wiślany
Obszar Zalew Wiślany obejmuje polską część płytkiego zalewu przymorskiego (śr. głębokość 2,3 m, maksym 4,6 m), o wodzie słonawej, odciętego od Bałtyku Mierzeją Wiślaną (obszary morskie 89% pow.). Obszar ten jest ostoją ptasią o randze europejskiej, zanotowano tu, co najmniej 27 gatunków ptaków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, co najmniej 9 gatunów z Polskiej Czerwonej Księgi (PCK).

Specjalne Obszary Ochrony Siedlisk
PLH280007 Zalew Wiślany i Mierzeja Wiślana
Ostoja znajduje się w północno - wschodniej Polsce i obejmuje Zalew Wiślany wraz z Mierzeją Wiślaną oddzielającą go od Bałtyku oraz wąskim pasem lądu. Zalew jest płytkim zbiornikiem o średniej głębokości 2,3 m. Zalew charakteryzuje się bogatą roślinnością zanurzoną oraz występowaniem rzadkich łąk podwodnych z kilkoma gatunkami ramienic. Na terenie Mierzei Wiślanej występują dobrze wykształcone pasy wydm białych i szarych - siedlisk ważnych w skali Europy. Większość terenu Mierzei pokrywają acydofilne dąbrowy oraz bór nadmorski. Natomiast w obniżeniach terenu występują brzeziny bagienne i olsy oraz rzadziej torfowiska wysokie i przejściowe

Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody 

108 393

ha

Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody
  • Ścieżki edukacyjne
    • Nazwa: Ścieżka edukacyjna w rezerwacie "Mewia Łacha"
    • długość: 2 km
    • podstawowa tematyka: opis środowiska wydmowego z charakterystyczną roślinnością i światem zwierząt  ( ptaki, bobry, flora)
  • Wycieczki z przewodnikiem 
    • Rezerwat Buki Mierzei Wiślanej - 5
    • Rezerwat Kąty Rybackie –  8
    • Rezerwat Mewia Łacha  -  6
    • Wielbłądzi Garb - 2
    • Prelekcje  pt.  „Nie wypalajmy traw” - 2
  • Wydawnictwa
    • Foldery edukacyjne – nakład 18 000 szt. – wydawnictwo jednorazowe
    • Kalendarze planszowe, nakład 750 szt. – wydawnictwo cykliczne
Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych
  • Ochrona ekosystemów leśnych poprzez ograniczenie liczebności kormoranów w kolonii lęgowej na Mierzei Wiślanej. Realizacja od 2005 r.  i  trwa  nadal.
  • Nakłady poniesione dotychczas 57 913,35

Powiat Pucki

Formy ochrony przyrody

 

 

 

 

 

Park Narodowy - nie ma

Rezerwaty przyrody:

  • Nazwa : "Białogóra"
    • Wielkość: 55,75 ha
    • Lokalizacja: gm. Krokowa
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania zbiorowisk atlantyckich w zatorfionych zagłębieniach międzywydmowych z rzadkimi gatunkami roślin
  • Nazwa : "Piaśnickie Łąki"
    • Wielkość: 56,23 ha
    • Lokalizacja: gm. Krokowa
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania bogatych florystycznie łąk z rzadkimi gatunkami flory
  • Nazwa : "Widowo"
    • Wielkość: 97,10 ha
    • Lokalizacja: gm. Krokowa
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania zespołu form wydmowych, nadmorskich zbiorowisk leśnych i rzadkich gatunków roślin
  • Nazwa : "Dolina Chłapowska"
    • Wielkość: 24,83 ha
    • Lokalizacja: m. Władysławowo
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania krajobrazu nadmorskiej doliny erozyjnej wraz z charakterystyczną roślinnością
  • Nazwa : "Przylądek Rozewski"
    • Wielkość: 12,15 ha
    • Lokalizacja: m. Władysławowo
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania stromego brzegu klifowego porośniętego starym lasem bukowym z bogatym runem
  • Nazwa : "Słone Łąki"
    • Wielkość: 27,76 ha
    • Lokalizacja: m. Władysławowo
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania łąk halofilnych, rzadkich gatunków roślin i siedlisk cennych dla ptaków
  • Nazwa : "Beka"
    • Wielkość: 193,01 ha
    • Lokalizacja: gm. Puck
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania bogatej awifauny lęgowej i przelotnej oraz wilgotnych słonych łąk, tzw. słonaw
  • Nazwa : "Mechelińskie Łąki"
    • Wielkość: 113,47 ha
    • Lokalizacja: gm. Kosakowo
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania bogatej awifauny lęgowej i przelotnej oraz łąk halofilnych, tzw. słonaw
  • Nazwa : "Babnica"
    • Wielkość: 2,04 ha
    • Lokalizacja: gm. Krokowa
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania lasu bukowo-dębowego z charakterystycznym zgrupowaniem porostów oraz innych rzadkich gatunków roślin
  • Nazwa : "Zielone"
    • Wielkość: 17,08 ha
    • Lokalizacja: gm. Krokowa
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania stanowiska wiciokrzewu pomorskiego Lonicera periclymenum w pobliżu wschodniej granicy zasięgu
  • Nazwa : "Bielawa"
    • Wielkość: 680,21 ha
    • Lokalizacja: m.Władysławowo, gm. Krokowa i Puck
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania torfowiska wysokiego typu atlantyckiego z charakterystyczną roślinnością, stanowiącego ostoję ptactwa wodno-błotnego
  • Nazwa : "Moroszka Bielawskiego Błota"
    • Wielkość: 8,40 ha
    • Lokalizacja: gm. Krokowa
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania maliny moroszki Rubus chamaemorus na torfowisku typu atlantyckiego
    • włączony do rezerwatu Bielawa
  • Nazwa : "Woskownica Bielawskiego Błota"
    • Wielkość: 33,00 ha
    • Lokalizacja: gm. Krokowa
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania stanowiska woskownicy europejskiej Myrica gale
    • włączony do rezerwatu Bielawa
  • Nazwa : "Długosz Królewski w Wierzchucinie"
    • Wielkość: 148,19 ha
    • Lokalizacja: gm. Krokowa
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania unikatowego stanowiska długosza królewskiego Osmunda regalis i największej w regionie populacji widłaka jałowcowatego Lycopodium annotinum.
  • Nazwa : "Źródliska Czarnej Wody"
    • Wielkość: 50,58 ha
    • Lokalizacja: gm. Krokowa
    • Główne walory przyrodnicze:
      Zespół źródlisk i rzadkich gleb zbliżonych do rędzin

Park krajobrazowy:

  • nazwa : Nadmorski Park Krajobrazowy
    • Lokalizacja: obejmuje granicami pas wybrzeża od Białogóry na zachodzie po Półwysep Helski, Wewnętrzne Zatokę Pucką wraz z jej zachodnimi wybrzeżami po Rewę i Mechelinki na południu. Park położony jest w strefie Pobrzeża Południowo- Bałyckiego w obrębie Pobrzeża Kaszubskiego
    • Wielkość: 18 804 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      We florze Parku spotykamy dużą grupę gatunków rzadkich w skali kraju oraz reliktowych. Należy do nich: babka nadmorska, jarnik solankowy, bagienny, woskownica europejska, malina moroszka, ponikło wielołodygowe, bażyna czarna, kosaciec syberyjski i mieczyk dachówkowaty.
      Bogata i zróżnicowana jest fauna, co jest efektem dużego zróżnicowania nisz ekologicznych. Bogata i ciekawa jest ornitofauna. Stwierdzono tu występowanie stu kilkudziesięciu gatunków ptaków. Występują tu myszołowy, krogulce, bataliony, brodóce, ohary, cyranki i inne. Liczna jest grupa mew, rybitw. Ich wielorakość jest związana ze zróżnicowaniem biocenotycznym Parku. Szczególnie masowe są wiosenne i jesienne przeloty ptaków wzdłuż Półwyspu Helskiego, który leży na trasie południowo bałtyckiego szlaku wędrówek ptaków. Na wodach Zatoki Puckiej przez cały rok przebywa wiele gatunków ptaków wodnych i błotnych. Jesienią zlatują się tutaj gromadnie miedzy innymi łabędzie i dzikie kaczki, aby tutaj spędzić zimę.
       

Obszary chronionego krajobrazu:

  • Na terenie otuliny NPK znajduje się Nadmorski Obszar Chronionego Krajobrazu (pow. pucki, pow. wejherowski) - wielkość powierzchni i charakterystyka wraz z przebiegiem granic w załączniku nr 3 Rozporządzenia Nr 5/94 Wojewody Gdańskiego z dnia 8 listopada 1994 r.

 

  • Pomniki przyrody
    108 w powiecie

Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe - brak

Użytki ekologiczne

  • Nazwa : "Helskie Wydmy"
    • Lokalizacja: m. Hel
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania zróżnicowanych zbiorowisk roślinnych charakterystycznych dla obszarów wydmowych Półwyspu Helskiego oraz ochrony kształtujących je procesów brzegowych, eolicznych i glebotwórczych.
  • Nazwa: "Torfowe Kłyle"
    • Lokalizacja: m. Jastarnia
    • Główne walory przyrodnicze:
      utworzony w celu zachowania miejsca żerowania i odpoczynku ptaków przelotnych oraz zróżnicowanych nieleśnych zbiorowisk roślinnych charakterystycznych dla ekstensywnie użytkowanych, zatorfionych wybrzeży niskich Półwyspu Helskiego.
    • Dotychczas utworzono jedno stanowisko dokumentacyjne (w otulinie Parku) :
    • "Kopalna Bielica w Szarym Dworze" (gm. Krokowa) - w celu zachowania odkrywki poeksploatacyjnej z dobrze wykształconą kopalną bielicą.
Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000

 

Brak danych z powiatu.

Powiat pucki   - SOO – Specjalne  Obszary Ochrony 

Nazwa obszaru

Kod obszaru

Typ obszaru

Piaśnickie Łąki

PLH220021

E

Białogóra

PLH220003

E

Trzy Młyny

PLH220029

B

Zatoka Pucka i Półwysep Hel

PLH220032

K

Widowo

PLH220054

B

Powiat pucki   - OSO – Obszary Specjalnej  Ochrony 

Nazwa obszaru

Kod obszaru

Typ obszaru

Bielawskie Błota

PLB220010

A

Przybrzeżne Wody Bałtyku

PLB900002

J

Zatoka Pucka

PLB220005

J

Puszcza Darżlubska

PLB220007

A

Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody

brak danych

Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych

brak danych

Powiat Starogardzki

Formy ochrony przyrody

Park narodowy - nie występuje.

Rezerwat przyrody
Gmina Skarszewy:
Brzęczek, leśnictwo Jastrzębce,

  • pow. 25,49 ha (Gmina Skarszewy: 9,95 ha)           
  • Główne walory przyrodnicze:
    • Nadleśnictwo Starogard - Zbiorowiska Buczyny pomorskiej z okazałymi fragmentami starodrzewu bukowego 160 letniego.

Gmina Osiek:
Jezioro Udzierz, leśnictwo Leśna Jania,

  • pow. 229,88 ha,
  • Główne walory przyrodnicze:
    • Ochrono ornitofauny i zbiorowisk roślinno-wodnych

Krzywe Koło w Pętli Wdy, leśnictwo Błędno,

  • pow. 10,00 ha,
  • Główne walory przyrodnicze:
    • Naturalne lasy, ochrona krajobrazów ekologicznych

Czapli Wierch, leśnictwo Kałębnica,

  • pow. 5,26 ha,
  • Główne walory przyrodnicze:
    • Kolonia Czapli siwej w starodrzewiu sosnowym

Zdrójno, leśnictwo Błędno, Długie, Brzeźnica

  • pow. 168,97 ha,
  • Główne walory przyrodnicze:
    • Stanowisko reintrodukcji bobra europejskiego.

Park krajobrazowy - nie występuje.

Obszary chronionego krajobrazu
OChK Borów Tucholskich teren Nadleśnictwa Lubichowo,

  • pow. 27570,25 ha.
  • Główne walory przyrodnicze:
    • Duża lesistość, lite drzewostany sosnowe, niespotykane specyficzne krajobrazy.

OChK Borów Tucholskich, cała gmina Osieczna,

  • pow. 12330 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
    • Duża lesistość, brak dużych zakładów przemysłowych, specyficzne krajobrazy, istotne miejsce lęgowe dla wielu ptaków

OChK Borów Tucholskich, większość terenu Nadleśnictwa Kaliska,

  • pow. 12264.2 ha

Północny OChK cz. Wschodnia, zach. część terenu Nadleśnictwa Kaliska,

  • pow. 2461.1 ha

OChK Doliny Wierzycy, północna część. terenu Nadleśnictwa Kaliska,

  • pow. 172.6 ha

OChK Doliny Wierzycy, Nadleśnictwo Starogard,

  • pow. 2697,02 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
    • Obszar obejmuje kilkudziesięciu kilometrowy odcinek rzeki Wierzycy z jej doliną, wieloma jeziorami. Charakteryzuje się on urozmaiconą rzeźbą terenu oraz interesującą florą i fauną.

OChK Doliny Wietcisy, Nadleśnictwo Starogard,

  • pow. 795,13 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
    • Obszar obejmuje środkowy odcinek rzeki Wietcisy i dolny odcinek rzeki Rutkownicy wraz z przyległymi lasami. Chroni się tu urozmaicony krajobraz oraz doliny rzek z cenną roślinnością.


Pomniki przyrody – ilość z uwzględnieniem rodzaju

  • pojedyncze drzewa 62
  • grupy drzew 7
  • aleje 1
  • głazy 14


Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe: brak

Użytki ekologiczne

Nazwa

Lokalizacja

Wielkość

Lisie Jamy

Leśnictwo Sowi Dół oddz. 163f

5.19 ha

 

Leśnictwo Baby oddz.177b, 176d

4.50 ha

Zgniłki

Leśnictwo Baby oddz. 216d, 217d

1.99 ha

Jeleni Moczar

Leśnictwo Baby oddz. 171b, 172a

3.59 ha

Jezioro Pikowe

Leśnictwo Uroża oddz. 60c,d

6.68 ha

Jezioro Lemańskie

Leśnictwo Drzewiny oddz. 99j

4.29 ha

Jezioro Małe Nierybno

Leśnictwo Cieciorka oddz.303g, 304(cz.)

2.72 ha

Jezioro Piaszczyste

Leśnictwo Okoniny część oddz. 205

2.46 ha

Jezioro Piaseczenko

Leśnictwo Cieciorka część oddz.262

3.52 ha

Kaczaki

Leśnictwo Cis oddz. 371c,d

6.37 ha

Łoza nad Piesienicą

Leśnictwo Wirty 12Ai,j,o,p

3.99 ha

Czyżnie nad Jez. Borzechowskim

Leśnictwo Borzechowo przy oddz.33

2.98 ha

Niedzierzwa

Leśnictwo Borzechowo 22j,j(cz.)

6.53 ha

Płocicki Moczar

obszar torfowiska przejściowego i fragment boru bagiennego (obręb Bartel Wielki)

3,04 ha



Obszary objęte ochroną w ramach sieci Natura 2000 (istniejące i projektowane) – krótka charakterystyka
Powiat starogardzki  - SSO – Specjalne  Obszary Ochrony  wg Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody.

Nazwa obszaru

Kod obszaru

Typ obszaru

Krzewiny

PLH040022

B

Sandr Wdy

PLH040017

B

 

Krzewiny (kod PLH040022), typ ostoi: B, pow. 4989773 ha, ogólna charakterystyka obszaru: Obszar obejmuje trzy cenne obiekty torfowiskowe na wschodnim kraju Borów Tucholskich. Są to: rozległe torfowisko przy leśniczówce Krzewiny (użytek ekologiczny), torfowisko przejściowe miejscami z elementami torfowiska wysokiego, miejsce regularnie organizowanego (prof. Z. Tobolski) `GeoTrip Day` jako przykład geologii torfowisk; - jezioro Rumacz i zarastające je torfowisko z borem bagiennym (bór bag. chroniony w rez. przyr. Kuźnica) - eutroficzne jezioro Udzierz, rezerwat przyrody, status ochrony: W znacznej części chronione w formie użytku ekologicznego i 2 rezerwatów przyrody

PLH040022: Klasy siedlisk

Siedlisko

Pokrycie [%]

bagna

49

lasy iglaste

24

zbiorniki wodne

15

łąki i pastwiska

7

tereny rolnicze z dużym udziałem elementów naturalnych

5

lasy mieszane

0

złożone systemy upraw i działek

0

 

Sandr Wdy (kod PLH040017), typ ostoi: B, pow. 6320.749 ha
Ogólna charakterystyka obszaru: Jeden z najcenniejszych przyrodniczo fragmentów Borów Tucholskich, dolina i sandr Wdy. Obszar położony na równinie sandrowej, w którą głęboko wcina się Wda i jej dopływy, w rynnach polodowcowych i zagłębieniach wytopiskowych położone są rozmaite cenne ekosystemy wodne i bagienne. Obszar obejmuje rdzeniowe części Wdeckiego Parku Krajobrazowego i jest reprezentatywny dla przyrody Borów Tucholskich. W drzewostanach dominuje sosna, ale występuje tu także wyspa lasów grądowych (rez. "Brzęki" - z udziałem brekinii Sorbus torminalis!), status ochrony: Rdzeniem obszaru jest duży projektowany rezerwat przyrody Dolina Rzeki Wdy - granice obszaru na dużych odcinkach poprowadzono po granicach projektowanego rezerwatu. Obszar obejmuje także istniejące rezerwaty przyrody: Zdrójno, Krzywe Koło w Pętli Wdy, Jezioro Piaseczno, Brzęki im Z. Czubińskiego, Jeziorka Dury, Jezioro Miedzno. Kujawsko-pomorska część obszaru zawiera się w całości w granicach Wdeckiego Parku Krajobrazowego, a część pomorska - w granicach Chojnicko-Tucholskiego OChK.

PLH040017: Klasy siedlisk

Siedlisko

Pokrycie [%]

lasy iglaste

79

łąki i pastwiska

7

tereny rolnicze z dużym udziałem elementów naturalnych

7

lasy liściaste

4

bagna

2

zbiorniki wodne

1

grunty orne

0

złożone systemy upraw i działek

0

Lasy w stanie zmian

0

 

Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody.
Razem tereny prawnie chronione oprócz obszarów Natura 2000 - 58.762,26 ha

 

Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000
Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody

Gmina Wiejska Smętowo Graniczne:
edukacja ekologiczna w szkołach podstawowych, gimnazjum,
Koła Ligi Ochrony Przyrody
Gmina Wiejska Lubichowo:
zajęcia w szkołach podstawowych i gimnazjum,
Gmina Wiejska Kaliska:
Akcja sprzątania świata,
Zajęcia plenerowe w Wirtach na ścieżce dydaktycznej w Arboretum organizowane przez Szkołę Podstawową,
Gimnazjada ekologiczna organizowana przez Szkołę Podstawową w Kaliskach poprzedzona zajęciami w Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Laboratorium,
Dzień Ziemi,
Zapraszanie leśniczych z Nadleśnictwa Kaliska do Szkoły Podstawowej w Kaliskach,
Ścisła współpraca ze Stacją Sanitarno-Epidemiologiczną – wspólne uroczystości szkolne

Ścieżki edukacyjne
Nadleśnictwo Kaliska - Leśna szkoła 2,7 km; życie lasu

Wycieczki z przewodnikiem
Gmina Kaliska:
Zajęcia terenowe w Wirtach – Racjonalna gospodarka odpadami
Nazwa obiektu chronionego: Arboretum Wirty

Nadleśnictwo Kaliska:
Arboretum Wirty    125 – 15 300 osób

Prelekcje
Nadleśnictwo Starogard:
Tematyka prelekcji: przyrodnicza, gospodarka leśna, ochrona przeciwpożarowa
Ilość prelekcji: 45

Nadleśnictwo Lubichowo:
Ilość prelekcji: 46

Gmina Wiejska Kaliska:
Zajęcia w klasach I-IV szkoły podstawowej z udziałem leśniczych: „Zagrożenia w lesie”
„Tropy zwierząt”

Tematyka prelekcji: „Rozpoznawanie drzew iglastych i liściastych”     
Ilość prelekcji: 8

Wydawnictwa – podać:
Stowarzyszenie Instytut Kociewski:
Tytuł: Krajobrazy Kociewia
Nakład: 2 000
Wydawnictwo jednorazowe

Inne
Gmina Miejska Czarna Woda: Stała wystawa przyrody doliny rzeki Wdy i Borów Tucholskich


 

Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych

Reintrodukcja cisa pospolitego na obszarze leśnictwa Cisowa Góra, gmina Osiek
Czas realizacji 2003-2006 rok, przedłużony do roku 2009
Poniesione dotychczas nakłady- 28 500 zł,
Wartość całego projektu- 45 000 zł.
Mała retencja na terenie Nadleśnictwa Lubichowo.
Czas realizacji 2007-2012,
Poniesione nakłady- 10 000 zł.
Wartość całego projektu – 280 000 zł.

Powiat Sztumski

Formy ochrony przyrody

Rezerwaty przyrody

Nazwa : Rezerwat "Parów Węgry"

  • Lokalizacja: gm. Sztum
  • Wielkość: 22,15 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
    rezerwat leśno - krajobrazowy, Prawie cały obszar porośnięty jest drzewostanem mieszanym, z małą domieszką gatunków iglastych. Występują tu okazałych rozmiarów stare dęby, buki, lipy, brzozy oraz świerki i modrzewie. Dodatkową osobliwością tego terenu jest występująca tu bogato roślinność zielna, a na północnym stoku - stepowa.

Nazwa : Rezerwat "Biała Góra"

  • Lokalizacja: gm. Sztum
  • Wielkość: 3,81 ha
  • Główne walory przyrodnicze:
    rezerwat florystyczny, w którym ochronie podlegają zbiorowiska roślin kserotermicznych na fragmentach odsłoniętych zboczy doliny Wisły.

     

Park krajobrazowy

Nazwa : Park krajobrazowy Pojezierza Iławskiego

  • Lokalizacja: pd część gm. Stary Dzierzgoń
  • Wielkość: 26,41 km2 + 16,19 km2 otuliny (na terenie gminy tj.10,5% całkowitej powierzchni parku)
  • Główne walory przyrodnicze:
    utworzony w celu ochrony krajobrazu pojeziernego hydrotypów jezior
    i biotopu leśnego (są to tereny o szczególnych walorach ekologicznych - obejmują obszary węzła ekologicznego rangi międzynarodowej (według Koncepcji Krajowej Sieci Ekologicznej ECONET-Polska).

     

Obszary chronionego krajobrazu:

Nazwa : Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Dzierzgoń

  • Lokalizacja: dorzecze rzeki Dzierzgoń (gm. Dzierzgoń oraz gm. Stary Dzierzgoń)
  • Wielkość: 28,18 km2 na terenie gmin
  • Główne walory przyrodnicze:
    Utworzony został w 1985 roku w celu ochrony walorów przyrodniczych i krajobrazowych. Obszar chroniony rzeki ma na całej długości charakter przyrzecza w strefie czołowo-morenowej. W części pd przeważa rzeźba pagórkowa i falista, w środkowej - wzgórz czołowo-morenowych.

Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Dzierzgoń.

  • Lokalizacja: gm. Mikołajki Pom. i Stary Targ
  • Wielkość: całkowita pow. 56,3 km2
  • Główne walory przyrodnicze:
    Utworzony został w 1985 roku w celu ochrony walorów krajobrazowych. Elementami krajobrazotwórczymi tego obszaru są niecki jezior rynnowych: Dzierzgoń i Balewskie wraz z terenami przyjeziornymi oraz dwa kompleksy leśne: las mieszany świeży, miejscami las wilgotny i ols.

Nazwa : Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Nogat

  • Lokalizacja: w gm. Sztum znajduje się pd fragment obszaru i obejmuje pas o szerokości do
    2 km w otoczeniu rzeki Nogat i fragment lasów leśnictwa Wilki
  • Wielkość: całkowita pow.115,78 km2
  • Główne walory przyrodnicze:
    Ochronie podlegają biotop międzywala i ujścia Nogatu a także zabytki etnograficzne. Elementami krajobrazotwórczymi tego obszaru są: toń wodna, pasy oczeretów, szuwarów i innej roślinności wodnej oraz strefa zadrzewień i zakrzewień nadwodnych.

Nazwa : Obszar Chronionego Krajobrazu Białej Góry

  • Lokalizacja: 70% znajduje się na terenie gm. Sztum (obręby wiejskie Piekło i Biała Góra)
  • Wielkość: całkowita pow. 39,71 km2
  • Główne walory przyrodnicze: Utworzony został w 1985 roku w celu ochrony walorów krajobrazowych. Obszar obejmuje tereny międzyrzecza Wisły-Leniwki i Nogatu oraz tereny położone między Nogatem, a ścianą lasu rosnącego na zboczu doliny Wisły. Brzegi rzek porastają oczerety i szuwary stwarzając dogodne warunki do bytowania i lęgu ptactwa wodnego i błotnego.

 

Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju razem 70 sztuk (ożywiona: 69 i głazy: 1) , w tym:

  • gm. Sztum - 15
  • gm. Dzierzgoń - 28
  • gm. Stary Targ - 13
  • gm. Mikołajki Pomorskie - 2
  • gm. Stary Dzierzgoń - 12



Obszary objęte ochroną w ramach sieci Natura 2000
 

Powiat sztumski - SOO – Specjalne Obszary Ochrony
Nazwa obszaru                             Kod obszaru                                 Typ obszaru
Dolna Wisła                                   PLH220033                                   K
 
Powiat sztumski - OSO – Obszary Specjalnej Ochrony 
Nazwa obszaru                             Kod obszaru                                 Typ obszaru
Dolina Dolnej Wisły                        PLB040003                                   J
Lasy Iławskie                                 PLB280005                                   A
 
Na terenie powiatu wyznaczone zostały dwa obszary NATURA 2000 pod nazwą Dolina Dolnej Wisły i Lasy Iławskie. W gminie Sztum, wieś Biała Góra i Piekło w pasach rzek Wisły i Nogatu stanowią obszar Natura 2000, występuje również na tym terenie sieć ekologiczna ECONET-Polska. Na terenie gminy Stary Dzierzgoń granice obszaru Natura 2000 zamykają się w terenie nieuprzemysłowionym.
 
Nazwa ostoi
Kod ostoi
Powierzchnia ogółem w powiecie [ha]
Opis i znaczenie obszaru
Dolina Dolnej Wisły
PLB040003
1108,1
Ostoja ptasia o randze europejskiej E39. występują co najmniej 44 gatunki ptaków z załącznika Dyrektywy Ptasiej, 4 gatunki z Polskiej Czerwonej Księgi. Gniazduje ok. 180 gatunków ptaków.
Lasy Iławskie
PLB280005
2601,7
Ostoja ptasia o randze europejskiej E16. występują co najmniej 29 gatunki ptaków z załącznika Dyrektywy Ptasiej, 10 gatunków z Polskiej Czerwonej Księgi. W okresie lęgowym obszar zasiedla rybołów.
 

Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody:

Powierzchnia o szczególnych walorach przyrodniczych prawnie chroniona
ogółem
w tym
Rezerwaty przyrody
Parki krajobrazowe
Obszary chronionego krajobrazu
Użytki ekologiczne
w ha
16 361,8
33,6
2641,2
13683,4
3,6

 

Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000
Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody
  • Powiatowy Konkurs Wiedzy Ekologiczno-Przyrodniczo-Łowieckiej
  • Konkurs plastyczny - Jak chronić zwierzynę i jak pomagać w lesie i na polach
  • Konkurs wiedzy ekologicznej „Powiat sztumski przyjazny środowisku”
  • Gmina Dzierzgoń
    •  „Drzewko za makulaturę”
    •  Ogród dendrologiczny
    •  Program „Przyjaciele ziemi”
  • Gmina Stary Dzierzgoń
    •  Akcja „Sprzątanie Świata”
    • Mikołajki Pomorskie
    •  „Sprzątanie Świata”
    •  „Drzewko na makulaturę”
  • Ścieżki edukacyjne
    • Ogród Dendrologiczny w Dzierzgoniu długość 2 km podstawowa tematyka zaznajomienie dzieci i młodzieży z budową, rodzajami oraz rolą drzew i krzewów, bioróżnorodnością świata zwierzęcego i roślinnego. Głównym efektem ekologicznym jest promocja świata roślinnego i zwierzęcego poprzez stworzenie miejsca o znacznej różnorodności organizmów.
  • Wydawnictwa
    • tytuł Ogród dendrologiczny w Dzierzgoniu
    • nakład 1000 sztuk
    • wydawnictwo cykliczne, czy jedno razowe - jednorazowe
       
Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych

brak danych

Powiat Słupski

Formy ochrony przyrody

Park Narodowy:

  • Nazwa : Słowiński Park Narodowy
    • Lokalizacja: położony jest w północnej części województwa pomorskiego na Wybrzeżu Słowińskim, które wchodzi w zasięg Pobrzeża Słowińskiego.
    • Wielkość: 18 247 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      Unikatowy w skali Europy obszar ruchomych wydm zwanych "Białymi Górami" wraz z przymorskimi jeziorami: Łebsko, Gardno, Dołgie Małe, Dołgie Duże.
      Występują cenne zbiorowiska leśne takie jak: bór bażynowy, brzezina bagienna, świeży bór bagienny, oraz bardzo rzadkie gatunki fauny, w tym awifauny, jak orzeł bielik i orzeł przedni.
      Występują także gatunki roślin reprezentujące grupy wymienione w załączniku II do Dyrektywy Siedliskowej UE oraz 28 gatunków ptaków z listy załącznika I do Dyrektywy Ptasiej UE, co dało podstawę do włączenia Parku do sieci obszarów chronionych Natura 2000.
      Park jest włączony do sieci Światowych Rezerwatów Biosfery i obszarów chronionych w ramach Konwencji Ramsarskiej.

Rezerwaty przyrody:

  • Nazwa : Bagna Izbickie
    • Lokalizacja: gm. Główczyce, obręb Główczyce
    • Wielkość: 281,18 ha.
    • Główne walory przyrodnicze:
      Występuje tu sześć dominujących zespołów roślinnych, charakteryzujących środowisko wilgotne,- bardziej interesujące rośliny rezerwatu to: wrzosiec bagienny, woskownica europejska, rosiczka okrągłolistna, przygiełka biała, turzyca bagienna, modrzewnica, bażyna czarna, bagno zwyczajne.
  • Nazwa : Torfowisko Pobłockie
    • Lokalizacja: gm. Główczyce, N-ctwo Damnica
    • Wielkość: 112,31 ha.
    • Główne walory przyrodnicze:
      Rezerwat jest cennym obszarem retencji wodnej,- wśród najbardziej interesujących roślin występują tu m. in.: woskownica europejska, wrzosiec bagienny, modrzewnica, rosiczka okrągłolistna, bagno zwyczajne.
  • Nazwa : Jezioro Modła
    • Lokalizacja: gm. Ustka obręb Lędowo
    • Wielkość: 194,80 ha.
    • Główne walory przyrodnicze:
      Miejsce lęgowania ptactwa wodnego np. mewy śmieszki, mewy srebrzystej, mewy pospolitej, rybitwy czarnej, kaczki krzyżówki, łabędzia niemego, błotniaka łąkowego, remiza, kwiczoła,- występowanie roślinności będącej podstawowym elementem decydującym o warunkach lęgowania ptaków, a także zespołów roślinności wodnej i szuwarowej typowej dla płytkiego, zarastającego jeziora przymorskiego.
  • Nazwa : Torfowisko Potoczek
    • Lokalizacja: gm. Kępice obręb Obłęże
    • Wielkość: 15,24 ha.
    • Główne walory przyrodnicze:
      Bór bagienny o powierzchni 3,86 ha,- rezerwat usytuowany jest w malowniczej dolinie otoczonej zalesionymi stokami wzniesień,- ostoja zwierzyny płowej i czarnej.
  • Nazwa : Wzgórze Rowokół
    • Lokalizacja: gm. Smołdzino obręb Smołdzino
    • Wielkość: 562,81 ha.
    • Główne walory przyrodnicze:
      Położenie stożka Rowokołu (115 m n.p.m.) w odległości zaledwie 6 km od morza wywołuje w nizinnym krajobrazie nadmorskim nieoczekiwane urozmaicenie oraz widokowy kontrast,- las na stokach wzgórza sprawia miejscami wrażenie regla dolnego (udział buka i jodły).
  • Nazwa : Buczyna Nad Słupią
    • Lokalizacja: gm. Ustka N-ctwo Ustka
    • Wielkość: 18,92 ha.
    • Główne walory przyrodnicze:
      Obiekt stanowi interesujący przykład drzewostanu bukowego.
  • Nazwa : Wierzchocińskie Jałowce
    • Lokalizacja: gm. Smołdzino N-ctwo Damnica
    • Wielkość: 1,29 ha.
    • Główne walory przyrodnicze:
      Na skaju lasu z drzewostanem sosnowym występuje halizna ze skupieniem około 150 egzemplarzy jałowców,- poszczególne okazy jałowca wytwarzają tu różne formy - kolumnowe, piramidalne, stożkowe i t. p. do wysokości 10 m.

Park krajobrazowy:

  • Nazwa : Dolina Słupi
    • Lokalizacja: oś parku stanowi dolina rzeki Słupi w jej środkowym biegu wraz z dorzeczem
    • Wielkość: 37 040 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      - w granicach Parku znajduje się 60 jezior z których najcenniejsze pod względem przyrodniczym to: Jasień, Skotawskie Małe i Durze, Głębokie, Borzytuchomskie Duże, Konradowo, Krzynia,
      - siedliska roślinne o cechach zbiorowisk naturalnych i półnaturalnych,
      - występowanie rzadkich roślin: np. wawrzynek wilczełyko, pływacz zwyczajny, rosiczka,
      - najcenniejsze przyrodniczo fragmenty Parku i jego otuliny zostały wydzielone w postaci ośmiu rezerwatów przyrody.

Obszary chronionego krajobrazu:

  • Nazwa : Pas pobrzeża na wschódod Ustki
    • Lokalizacja: Na wschód od ujścia rzeki Słupi, wzdłuż wybrzeża do jeziora Gardno
    • Wielkość: 3 336 ha
    • Główne walory przyrodnicze
      - wybrzeże morskie z plażami wydmami i klifem,
      - cała gama roślinności nadmorskiej, od maleńkiej wydmotwórczej honkenii, aż po zespoły leśne jak: bory nadmorskie i buczyny.
  • Nazwa : Pas pobrzeża na zachód od Ustki (wschodnia część)
    • Lokalizacja: Na zachód od ujścia rzeki Słupi, wzdłuż wybrzeża do granicy powiatu
    • Wielkość: 7 520 ha (pow.całk.)
    • Główne walory przyrodnicze
      - bezpośrednie sąsiedztwo morza i związany z tym urozmaicony świat roślinny - roślinność wydmowa, bagienna, bory nadmorskie,
      - kryptodepresyjne jezioro przymorskie: Modła,
      - rezerwat przyrodniczy obejmujący najbliższe otoczenie Jeziora Modła.
  • Nazwa : Jezioro Łętowskie oraz okolice Kępic wraz z fragmentem doliny rzeki Wieprzy
    • Lokalizacja: Obszar na północny zachód od Kępic do miejscowości Łętowo oraz ok. 7 km na południowy wschód od Kępic
    • Wielkość: 6 880 ha
    • Główne walory przyrodnicze
      - dwa duże jeziora: Łętowskie w północno-zachodniej części obszaru oraz Obłęskie na północno-wschodnim krańcu obszaru,
      - bardzo duża lesistość obszaru - 76%,
      - duża ilość pomników przyrody (13 szt.),
      - interesujące obiekty przyrodnicze jak sędziwe drzewa i okazałe głazy polodowcowe (eratyki).

Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju

  • ogółem 236 w tym:
    • pojedyncze drzewa: 177
    • grupy drzew: 42
    • aleje: 3
    • głazy narzutowe: 14

Zespoły przyrodniczo - krajobrazowe

  • Nazwa : Ostoja Łabędzi w m. Ustka

Użytki ekologiczne

  • Nazwa : Łąki nad Ciekiem Gogolewskim
    • Lokalizacja: Gm. Dębnica Kaszubska obr. Gogolewko
    • Wielkość: 23,39 ha
  • Nazwa : Krakulice
    • Lokalizacja: Gm. Główczyce obr. Gać
    • Wielkość: 314,63 ha
  • Nazwa : Łokciowe Sitowiska
    • Lokalizacja: Gm. Smołdzino obr. Łokciowe
    • Wielkość: 192,82 ha
  • Nazwa : Gardzieńskie Łęgi
    • Lokalizacja: Gm. Ustka obr. Rowy
    • Wielkość: 185,56 ha
  • Nazwa : Żelazo
    • Lokalizacja: Gm. Smołdzino obr. Smołdzino
    • Wielkość: 299,77 ha
  • Nazwa : Krasne Łączki
    • Lokalizacja: Gm. Smołdzino obr. Łokciowe
    • Wielkość: 187,75 ha
  • Nazwa : Ciemińskie Prusznice
    • Lokalizacja: Gm. Smołdzino obr. Skórzyno
    • Wielkość: 103,87 ha
  • Nazwa : Czołpińskie Łęgi
    • Lokalizacja: Gm. Smołdzino obr. Smołdziński Las
    • Wielkość: 254,76 ha.
  • Nazwa : Torfowisko
    • Lokalizacja: Gm. Dębnica Kaszubska obr. Dobra
    • Wielkość: 4,55 ha
  • Nazwa : Bagno Śródleśne
    • Lokalizacja: Gm. Potęgow oobr. Grąbkowo
    • Wielkość: 10,03 ha
  • Nazwa : Torfowisko
    • Lokalizacja: Gm. Potęgowo obr. Karżnica
    • Wielkość: 7,57 ha
  • Nazwa : Bagno z lustrem wody
    • Lokalizacja: Gm. Potęgowo obr. Dąbrówno
    • Wielkość: 4,87 ha
  • Nazwa : Śródleśne bagno
    • Lokalizacja: Gm. Potęgowo obr. Łupawa
    • Wielkość: 2,57 ha
Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000
Nazwa obszaru
Kod obszaru
Ostoja Słowińska
PLH220023
G
Bagna Izbickie
PLH220001
E
Torfowisko Pobłockie
PLH220042
B
Przymorskie Błota
PLH220024
B
Dolina Grabowej
PLH320003
E
Dolina Łupawy
PLH220036
E
Dolina Wieprzy i Studnicy
PLH220038
B

 Powiat słupski -OSO – Obszary Specjalnej  Ochrony (ptasie)

Nazwa obszaru
Kod obszaru
Ostoja Słowińska
PLB220003
H
Przybrzeżne Wody Bałtyku
PLB990002
J
Dolina Słupi
PLB220002
F
Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody

brak danych z powiatu

Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych

brak danych z powiatu

Powiat Tczewski

Formy ochrony przyrody
  •  Park Narodowy – brak
  • Rezerwat przyrody
  • Nazwa: “Opalenie Dolne” 
    • Lokalizacja: Opalenie, gmina Gniew w obrębie teras nadrzecznych Młyńskiej Strugi
    • Wielkość:  1, 75 ha
    • Główne walory przyrodnicze: utworzony w celu ochrony ciepłolubnej roślinności leśno-stepowej na krańcowo północnych stanowiskach. Część rezerwatu porasta ok. 80-letni las świerkowy, a resztę las mieszany z licznymi gatunkami roślin ciepłolubnych w runie, m.in. paprotnik kolczysty, pluskiwca europejska, groszek wielkoprzylistkowy, pięciornik biały, jaskier wielokwiatowy, orlik pospolity i wawrzynek wilczełyko.
  • Nazwa: “Opalenie Górne” 
    • Lokalizacja: Opalenie, gmina Gniew
    • Wielkość: 1,62 ha
    • Główne walory przyrodnicze: obejmuje ochroną las grądowy w wieku 150-170 lat. W runie leśnym występują gatunki roślin ciepłolubnych takich jak: pluskwica europejska, groszek wielkoprzylistkowy oraz lilia złotogłów.
  • Nazwa: “Wiosło Duże”   
    • Lokalizacja: Widlice, gmina Gniew 
    • Wielkość: 29,88 ha
    • Główne walory przyrodnicze: obejmuje ochroną bór świetlisty i las mieszany z gatunkami ksenotermicznymi, leśno – stepowymi i innymi rzadko występującymi jak: pełnik europejski, koniczyna długokłosa, kruszczyk rdzawoczerwony, wężymord stepowy, głowienka wielokwiatowa i czosnek skalny.
  • Nazwa: “Wiosło Małe”  
    • Lokalizacja: Widlice, gmina Gniew 
    • Wielkość: 24,69 ha
    • Główne walory przyrodnicze: obejmuje ochroną las mieszany na wierzchowinie i bór mieszany na zboczu,        z udziałem gatunków kserotermicznych i leśno stepowych, jak: aster gawędka, gorysz siny i czosnek skalny. Drzewostan liczy 90 – 130 lat. Przeważa w nim sosna, jest też dąb, lipa, gr4ab, klon, modrzew, świerk, a na zboczach akacja, osika i olcha.
    • Park krajobrazowy – brak
  • Obszary chronionego krajobrazu
    • Nazwa: Gniewski Obszar Chronionego Krajobrazu   
    • Lokalizacja: gmina Gniew, tereny gmin Morzeszczyn i Pelplin, obejmuje końcowy odcinek doliny rzeki Wierzycy od Janiszewa (gm. Pelplin) do ujścia do Wisły. 
    • Wielkość: 2 586 ha
    • Główne walory przyrodnicze oprócz doliny Wierzycy występują tu fragmenty silnie sfalowanej, zalesionej wysoczyzny morenowej. Główną wartość przyrodniczą obszaru stanowi dolina rzeczna z całym zestawem elementów morfologicznych i ze zróżnicowanymi zbiorowiskami roślinności. Szczególnie istotna jest rola doliny jako tzw. korytarza ekologicznego.
    • Nazwa: Nadwiślański Obszar Chronionego Krajobrazu
    • Lokalizacja: południowo-wschodnia część gminy GniewWielkość: 4 676 ha
    • Główne walory przyrodnicze powstał w celu ochrony cennego przyrodniczo, zróżnicowanego morfologicznie terenu nadwiślańskiego. Silnie sfalowaną wysoczyznę morenową rozcinają doliny erozyjne. Obszar jest prawie całkowicie zalesiony. Przeważają bory sosnowe, ale występują także lasy dębowo-grabowe i ciepłolubne dąbrowy.
    • Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu Żuław Gdańskich
      Lokalizacja: Wschodnia część gminy tj. sołectwo Tczewskie Łąki i Czatkowy
    • Wielkość: 1550 ha
    • Główne walory przyrodnicze naturalne i półnaturalne zbiorowiska łąkowe i szuwarowe
  • Pomniki przyrody – ilość z uwzględnieniem rodzaju
    • pojedyncze drzewa: 39
    • grupy drzew: 14
    • głazy narzutowe: 3
  • Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe
    • projektowane “Dolina Węgiermucy”, gmina Morzeszczyn
  • Użytki ekologiczne
    • Miasto i Gmina Gniew
    • Nazwa: “Trzcinowisko”   
    • Lokalizacja: Ciepłe, gmina Gniew 
    • Wielkość: 16 ha
      • Nazwa: “Parowa”  
      • Lokalizacja: Ciepłe, gmina Gniew
      • Wielkość: 4 ha
      • Nazwa: “Borawa”      
      • Lokalizacja: Kuchnia, gmina Gniew     
      • Wielkość: 20 ha
  • Gmina Morzeszczyn
  • projektowane:
    • zbiorniki wodne, szuwary i łozowiska Borkowo,
    • szuwary i łozowiska Borkowo,
    • zbiorniki wodne Borkowo,
    • szuwar trzcinowy Rzeżęcin Nagórowie,
    • biornik wodny i łozowiska Rzeżęcin,
    • szuwar trzcinowy i zbiornik wodny Rzeżęcin,
    • łozowiska Królów Las,
    • zbiorniki wodne i szuwary Bielsk,
    • zbiorniki wodne i szuwary Dzierżążno.

 

Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000

Powiat tczewski -  SSO – Specjalne  Obszary Ochrony wg Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody

Nazwa obszaru
Kod obszaru
Waćmierz
PLH220031
B
Dolna Wisła
PLH220033
K

 Gmina Subkowy
- Obszary Natura 2000 znajdują się w obrębie wsi Waćmierz o kodzie obszaru PLH220031
Obszar położony jest około 150 m na południowy zachód od drogi łączącej miejscowość Waćmierz i Brzuśce     z kilkoma oczkami wodnymi. Oczka wodne porośnięte są roślinnością tataraku, trzciną pospolitą, skrzypu błotnego, marką szerokolistną oraz rdestnicą pływającą. Obrzeża zbiorników porośnięte są wierzbą szarą, brzozą i robinią akacjową. Powierzchnia w/w obszaru wynosi 23,4 ha.
- Obszar “Dolna Wisła” o kodzie PLH 220033. Fragment stosunkowo dobrze zachowanej doliny rzeki               z naturalnym układem roślinności. Na tym obszarze występują zróżnicowane zbiorowiska roślinne, w tym dobrze wykształcone i zachowane różne typy łęgów. Wyróżniono ty 8 rodzajów siedlisk z załącznika                  i Dyrektywy Siedliskowej i 13 gatunków z załącznika II tej Dyrektywy. We florze roślin naczyniowych stwierdzono liczne gatunki zagrożone i prawnie chronione. Jest to fragment ostoi ptasiej o randze europejskiej. Powierzchnia całego obszaru wynosi 8 571,7 ha.

Miasto Tczew
kod obszaru PLB040003 – Dolina Dolnej Wisły – Tczew – gmina miejska - obszar specjalnej ochrony ptaków

SOO Dolna Wisła – obszar obejmuje odcinek doliny Wisły w jej dolnym biegu, od południowej granicy woj. pomorskiego do mostu na Wiśle, na południe od Tczewa. W granicach ostoi znajduje się także obszar wideł Wisły i Nogatu w rejonie Białej Góry. Rzeka płynie korytem w dużym stopniu naturalnym, z namuliskami         i łachami piaszczystymi. W dolinie zachowane są starorzecza, otoczone mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami zbocza doliny tworzą wysokie skarpy, na których utrzymują się ciepłolubne murawy napiaskowe i grądy zboczowe.
Na tym obszarze występują zróżnicowane zbiorowiska roślinne, w tym dobrze wykształcone i zachowane różne typy łęgów. Wyróżniono tu 9 rodzajów siedlisk z załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG i odnotowano 13 gatunków z Załącznika II tej dyrektywy. Szczególnie bogata i cenna jest ichtiofauna. We florze roślin naczyniowych stwierdzono liczne gatunki zagrożone i prawnie chronione w Polsce. Jest to fragment ostoi ptasiej o randze europejskiej. 
 
Miasto i Gmina Pelplin
Obszar objęty siecią NATURA 2000 leży wzdłuż rzeki Wisły, we wsiach Małe Walichnowy i Międzyłęż. Jest to obszar chroniony ze względu na siedliska ptaków. Łącznie teren ten obejmuje powierzchnię 241, 2 ha.
Gmina Tczew
Obszar “Natura 2000” PLB040003
Obszar obejmuje odcinek doliny Wisły w jej dolnym biegu, od południowej granicy woj. pomorskiego             do mostu na Wiśle na południe od Tczewa. W granicach ostoi znajduje się także cenny obszar wideł Wisły          i Nogatu w rejonie Białej Góry. Rzeka płynie korytem w dużym stopniu naturalnym, z namuliskami i łachami piaszczystymi. W dolinie zachowane są starorzecza, otoczone mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych i pastwisk. Miejscami zbocza doliny tworzą wysokie skarpy, na których utrzymują się interesujące, ciepłolubne murawy napiaskowe i grądy zboczowe.

OSO – Obszary Specjalnej  Ochrony

 

Nazwa obszaru

Kod obszaru

Typ obszaru

Dolina Dolnej Wisły

PLB040003

J

Miasto i Gmina Gniew
OSO Dolina Dolnej Wisły – odcinek Wisły w jej dolnym biegu od Włocławka do Przegaliny, zachowujący naturalny charakter i dynamikę rzeki swobodnie płynącej. Rzeka płynie w dużym stopniu naturalnym korytem, z namuliskami, łachami piaszczystymi i wysepkami, w dolinie zachowane są starorzecza i niewielkie torfowiska niskie; brzegi pokryte są mozaiką zarośli wierzbowych i lasów łęgowych, a także pól uprawnych       i pastwisk. Miejscami dolinę Wisły ograniczają wysokie skarpy, na których utrzymują się murawy kserotermiczne i grądy zboczowe. Wisła przepływa w granicach obszaru przez kilka dużych miast jak: Toruń, Bydgoszcz, Grudziądz, Tczew.
Dolina Dolnej Wisły jest ostoją ptasią o randze europejskiej E 39.
Występuje tu co najmniej 46 gatunków ptaków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, 4 gatunki z Polskiej Czerwonej Księgi (PCK).
Gniazduje ok. 180 gatunków ptaków. Jest to bardzo ważna ostoja ptaków migrujących i zimujących oraz bardzo ważny teren zimowiskowy bielika.
W okresie lęgowym obszar zasiedla co najmniej 1% populacji krajowej następujących gatunków ptaków: nurogęś, ohar, rybitwa białoczelna, rybitwa rzeczna, zimorodek, ostrygojad; w stosunkowo wysokim zagęszczeniu występuje derkacz, mewa czarnogłowa, siweczka rzeczna.
W okresie wędrówek ptaki wodno – błotne występują w koncentracjach do 50 000 osobników.  W okresie zimy występuje co najmniej 1% populacji szlaku wędrówkowego następujących gatunków ptaków: bielik, gągoł, nurogęś, stosunkowo licznie występuje bielaczek, ptaki wodno – błotne występują w koncentracjach do 40 000 osobników.
Awifauna obszaru nie jest dostatecznie poznana.
Występuje tu bogata fauna innych zwierząt kręgowych, bogata flora roślin naczyniowych (ok. 1350 gatunków) z licznymi gatunkami zagrożonymi i prawnie chronionymi, silnie zróżnicowane roślinne, w tym zachowane różne typy łęgów, a także cenne murawy kserotermiczne.

Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody
  • Ścieżki edukacyjne
    • nazwa „Nad Drybokiem”- w obrębie Zespołu Szkół w Subkowach została zbudowana „Terenowa ścieżka dydaktyczna nad Drybokiem. Podstawowa tematyka przyrodnicza (park podworski z pomnikowym drzewostanem, dolina rzeki Drybok) i kulturowa (szkoła podstawowa – budynek pałacu biskupiego, XIV – wieczny kościół) . Długość w/w ścieżki wynosi około 1,5 km,
    • nazwa Szlak Lasów Dębińskich – długość 8,5 km,    
    • nazwa Szlak Dolnej Wisły – długość 14 km,
    • nazwa Szlak Opaleński – długość 7,5 km,
    • nazwa Szlak Rzeki Wierzycy – długość 22 km,
    • nazwa „Wiosło Małe”  długość 4,3 km, podstawowa tematyka rezerwat florystyczny, krawędź doliny Wisły, rękodzieło ludowe (wikliniarstwo)
  • Wycieczki z przewodnikiem
    • Miasto i Gmina Pelplin – w 2007 r. zorganizowano wycieczkę do Rezerwatu Kormoranów i Czapli Siwej w Kątach Rybackich
    • Miasto Tczew - Centrum Wystawienniczo-Regionalne Dolnej Wisły w Tczewie. Wycieczki po Tczewie z licencjonowanym przewodnikiem uwzględniające położone na terenie Tczewa pomniki przyrody:
    • Dąb szypułkowy przy Urzędzie Miejskim – 46
    • Buki czerwone i lipa amerykańska w parku miejskim – 12
    • Pozostałe gminy – brak danych
  • Prelekcje – brak danych
  • Wydawnictwa – podać:
    • Miasto i Gmina Pelplin – Wydawca: Urząd Miasta i Gminy Pelplin wraz z Urzędem Miasta i Gminy Gniew (Druk    Wydawnictwo “Bernardinum: S.A.), Tytuł : „Piesze Szlaki Turystyczne Gniew, Pelplin i Okolice”,  Nakład: 5000 sztuk.
    • - Jolanta Barton – Piórkowska, Danuta Styp – Rekowska, Bogna Lipińska i Bogdan Ciecholewski na zlecenie Urzędu Gminy i Miasta Pelplin, Tytuł: “ Pelplin i Ziemia Pelplińska – Dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze”. Naklad: 500 sztuk
Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych

brak danych

Powiat Wejherowski

Formy ochrony przyrody

Park Narodowy - na terenie powiatu nie utworzono

Rezerwaty przyrody:

  • Nazwa: Choczewskie Cisy
    • Lokalizacja: gm. Choczewo
    • Wielkość: 9,19 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      stanowisko cisa oraz stanowiska szeregu rzadkich i chronionych roślin naczyniowych
  • Nazwa: Mierzeja Sarbska
    • Lokalizacja: gm. Choczewo, gm. Wicko i gm. M. Łeba
    • Wielkość: 546,93 ha (w tym w pow. wejherowskim - 217,86 ha)
    • Główne walory przyrodnicze:
      ruchome wydmy paraboliczne, zagłębienia torfowiskowe, bory bażynowe, olsy, ostoja puchacza
  • Nazwa: Długosz Królewski w Łęczynie
    • Lokalizacja: gm. Łęczyce
    • Wielkość: 1,17 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      zatorfione zagłębienia terenu z dość liczna populacją długosza królewskiego
  • Nazwa: Lewice
    • Lokalizacja: gm. Wejherowo
    • Wielkość: 22,90 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      torfowiska przejściowe zarastające sosną, kwaśne buczyny, lasy dębowo-bukowe, bór i brzezina bagienna, stanowiska rzadkich i chronionych roślin naczyniowych
  • Nazwa: Gałęźna Góra
    • Lokalizacja: gm. Wejherowo
    • Wielkość: 34,06 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      kwaśna buczyna niżowa z szeregiem rzadkich i chronionych gatunków roślin, fragmenty lasów łęgowych, pozostałości średniowiecznego grodziska
  • Nazwa: Pełcznica
    • Lokalizacja: gm. Wejherowo i gm. Szemud
    • Wielkość: 57,53 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      śródleśne jeziora lobeliowe: Pałsznik, Wygoda i Krypko z otaczającym je drzewostanem, zbiorowiska roślinności bagiennej i rzadki gatunki roślin naczyniowych
  • Nazwa: Cisowa
    • Lokalizacja: gm. Wejherowo i gm. M. Gdynia
    • Wielkość: 24,76 ha (w tym w pow. wejherowskim - 2,7 ha)
    • Główne walory przyrodnicze:
      dolina potoku Cisowa z zachowanymi zbiorowiskami roślinnymi: żyzna buczyna pomorska, łęg jesionowo-olszowy i roślinność źródliskowa; liczne gatunki roślin chronionych i rośliny górsko-podgórskie
  • Nazwa: Paraszyńskie Wąwozy
    • Lokalizacja: Gm. Łęczyce - Nadleśnictwo Strzebielino, Obręb Bożepole, Leśnictwo Paraszynek, oddz. 201m; 208d, f; 209b, f, g, h, i; 210b, i; 211h, i, j
    • Wielkość: 55,22 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      biocenozy leśne i źródliskowe z rzadkimi i chronionymi gatunkami roślin i zwierząt, a także liczne źródliska i silnie urozmaicona rzeźba terenu
  • Nazwa: Pużyckie Łęgi
    • Lokalizacja: Gm. Łęczyce - Nadleśnictwo Choczewo, Obręb Młot, Leśnictwo Dębina, pododdz. 93Cg, i, j (z wyłącz. cz. zach.) oraz 93Dh, i.
    • Wielkość: 4,93 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      leśny obszar źródliskowy
  • Nazwa: Wielistowskie Łęgi
    • Lokalizacja: Gm. Łęczyce - Nadleśnictwo Strzebielino, Obręb Bożepole, Leśnictwo Wielistowo, oddz. 105b, c, g; na południowy wschód od m. Wielistowo
    • Wielkość: 2,89 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      kompleks zbiorowisk źródliskowych i lasów łęgowych oraz licznych nisz źródłowych
  • Nazwa: Wielistowskie Źródliska
    • Lokalizacja: Gm. Łęczyce - Nadleśnictwo Strzebielino, Obręb Bożepole, Leśnictwo Godętowo, oddz. 108c. f, g; na południowy zachód od m. Wielistowo
    • Wielkość: 11,68 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      biocenozy źródliskowe i leśne, a także elementy środowiska abiotycznego, w tym przede wszystkim zespół źródlisk oraz silnie urozmaicona rzeźba terenu

Park krajobrazowy:

  • Nazwa: Trójmiejski Park Krajobrazowy
    • Lokalizacja: w powiecie wejherowskim na terenie gmin: Wejherowo, Szemud, Miasto Wejherowo, Miasto Reda, Miasto Rumia
    • Wielkość: 19 930 ha (w tym w pow. wejherowskim - 12 576 ha)
    • Główne walory przyrodnicze:
      Park obejmuje strefę krawędziową Pojezierza Kaszubskiego z urozmaiconą rzeźbą terenu i licznymi ciekami wodnymi. Lasy stanowią ponad 90% powierzchni parku. Dominującym zbiorowiskiem leśnym są buczyny (kwaśna i żyzna buczyna pomorska), lasy bukowo-dębowe, i lasy grądowe. W dnach dolin występują także lasy łęgowe olszowo-jesionowe. Spotykane są również liczne gatunki roślin i zwierząt rzadkich i chronionych. Do najcenniejszych obiektów florystycznych zalicza się jeziora lobeliowe Pałsznik i Wygoda, położone na terenie rezerwatu "Pełcznica".
  • Nazwa: Kaszubski Park Krajobrazowy
    • Lokalizacja: w powiecie wejherowskim na terenie gminy Linia
    • Wielkość: 33 202 ha (w tym w pow. wejherowskim - 1 652 ha)
    • Główne walory przyrodnicze:
      Park obejmuje centralną część Pojezierza Kaszubskiego o urozmaiconej rzeźbie terenu z licznymi wzgórzami morenowymi, rynnami jeziornymi, dolinami rzecznymi i fragmentami pól sandrowych. Posiada silnie rozbudowaną sieć hydrograficzną ze źródliskowymi odcinkami rzek (m.in.: Łeby i Raduni) oraz licznymi jeziorami, w tym jeziorami lobeliowymi. Na obszarach leśnych dominują buczyny i lasy bukowo-dębowe, w części południowej - bory mieszane. Na terenie parku występują przyrodniczo cenne zbiorowiska roślinności nieleśnej (łąki, torfowiska).
       

Obszary chronionego krajobrazu:

  • Nazwa: Nadmorski Obszar Chronionego Krajobrazu
    • Lokalizacja: w powiecie wejherowskim na terenie gminy Choczewo
    • Wielkość: 14 940 ha (w tym w pow. wejherowskim - 5 546 ha)
    • Główne walory przyrodnicze:
      zespoły roślinności wydmowej, nadmorski bór sosnowy, zespoły roślinności torfowiskowej i łąkowej
  • Nazwa: Choczewsko-Saliński Obszar Chronionego Krajobrazu
    • Lokalizacja: gm. Choczewo, gm. Gniewino i gm. Łęczyce
    • Wielkość: 8 684 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      zróżnicowana rzeźba terenu (wysoczyzna morenowa w postaci kęp, morena denna płaska i falista, obniżenia pradolinne i rynnowe), lasy o wysokiej wartości biocenotycznej (lasy mieszane, wilgotne z przewagą buka), jeziora: Choczewskie, Salińskie i Czarne
  • Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu Puszcza Darżlubska
    • Lokalizacja: w powiecie wejherowskim na terenie gminy Wejherowo
    • Wielkość: 15 908 ha (w tym w pow. wejherowskim - 6 777 ha)
    • Główne walory przyrodnicze:
      lasy o wysokiej wartości biocenotycznej (bory, buczyny i grądy), źródła rzek: Piaśnicy, Gizdepki, Czarnej Wdy
  • Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu Pradolina Redy-Łeby
    • Lokalizacja: gm. Łęczyce, gm. Gniewino, gm. Luzino, gm. Wejherowo
    • Wielkość: 19 516 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      rzeki Łeba i Reda, roślinność łąkowa, zespoły leśne (buczyny i bory mieszane), zróżnicowana rzeźba terenu
  • Nazwa: Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Łeby
    • Lokalizacja: gm. Linia, gm. Łęczyce i gm. Luzino
    • Wielkość: 5 456 ha
    • Główne walory przyrodnicze:
      dolina Łeby z licznymi meandrami, przełomami i bystrzami, kwaśne buczyny niżowe

Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju

  • Na terenie powiatu wejherowskiego znajduje się 230 pomników przyrody, w tym:
    • głazy i grupy głazów: 52
    • grupy drzew: 44
    • drzewa: 125
    • pnącza: 7
    • aleje: 2
       

Zespoły przyrodniczo - krajobrazowe

  • Nazwa: Rynna Potęgowska
    • Lokalizacja: na obszarze Kaszubskiego Parku Krajobrazowego
    • Wielkość: 1 300 ha (w tym w pow. wejherowskim - 290 ha)
    • Główne walory przyrodnicze:
      unikalna w skali Pojezierza Kaszubskiego rynna jeziorna obejmująca różnorodne struktury przyrodnicze naturalne i seminaturalne o dużych walorach kulturowych i fizjonomicznych
  • Nazwa: Dolina Łeby w Kaszubskim Parku Krajobrazowym
    • Lokalizacja: na obszarze Kaszubskiego Parku Krajobrazowego
    • Wielkość: 3 412 ha (w tym w pow. wejherowskim - 755 ha)
    • Główne walory przyrodnicze:
      poligenetyczna forma dolinna rz. Łeby z licznymi ostojami ptaków wodno-błotnych

Użytki ekologiczne

  • Nazwa: Dargolewski Moczar
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Strzebielino, obręb Luzino, Leśnictwo Leobór, oddz. 220f
    • Wielkość: 4,92 ha
    • Przedmiot ochrony: zbiorowisko mszarne i bagienne;
  • Nazwa: Bór w Betlejem
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Strzebielino, obręb Luzino, Leśnictwo Leobór, oddz. 224f
    • Wielkość: 8,71 ha
    • Przedmiot ochrony: torfowisko przejściowe;
  • Nazwa: Torfowisko w Strzepczu
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Strzebielino, obręb Luzino, Leśnictwo Leobór, oddz. 244f, 246b
    • Wielkość: 5,09 ha
    • Przedmiot ochrony: torfowisko przejściowe;
  • Nazwa: Robakowski Moczar
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Strzebielino, obręb Luzino, Leśnictwo Luzino, oddz. 88n
    • Wielkość: 2,01 ha
    • Przedmiot ochrony: torfowisko przejściowe;
  • Nazwa: Torfowisko w Zielonym Dworze
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Strzebielino, obręb Luzino, Leśnictwo Luzino, oddz. 90d
    • Wielkość: 1,09 ha
    • Przedmiot ochrony: torfowisko przejściowe;
  • Nazwa: Luziński Moczar
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Strzebielino, obręb Luzino, Leśnictwo Luzino, oddz. 91a
    • Wielkość: 1,79 ha
    • Przedmiot ochrony: zbiorowisko torfowiskowe i mszarne;
  • Nazwa: Torfowisko w Rozłazinku
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Strzebielino, obręb Bożepole, Leśnictwo Godętowo, oddz. 177k
    • Wielkość: 1,41 ha
    • Przedmiot ochrony: torfowisko przejściowe;
  • Nazwa: Źródliskowa Łąka
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Strzebielino, obręb Bożepole, Leśnictwo Karczemki, oddz. 241j, 254b
    • Wielkość: 4,56 ha
    • Przedmiot ochrony: źródlisko i górny bieg strumienia otoczony zbiorowiskiem łęgowym;
  • Nazwa: Źródliska Redy
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Strzebielino, obręb Luzino, Leśnictwo Strzebielino, oddz. 77f
    • Wielkość: 2,07 ha
    • Przedmiot ochrony: źródliska rzeki Redy;
  • Nazwa: Brzeziński Moczar
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Strzebielino, obręb Bożepole, Leśnictwo Świetlino, oddz. 8d
    • Wielkość: 1,14 ha
    • Przedmiot ochrony: torfowisko przejściowe;
  • Nazwa: Kacza Łąka
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Strzebielino, obręb Bożepole, Leśnictwo Świetlino, oddz. 8w
    • Wielkość: 2,48 ha
    • Przedmiot ochrony: torfowisko;
  • Nazwa: Dwojaczki
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Strzebielino, obręb Bożepole, Leśnictwo Świetlino, oddz. 14b, i, k, o
    • Wielkość: 14,47 ha
    • Przedmiot ochrony: zbiorowiska torfowiskowe i bagienne;
  • Nazwa: Łęczycki Moczar
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Strzebielino, obręb Bożepole, Leśnictwo Wysokie, oddz. 83g
    • Wielkość: 6,65 ha
    • Przedmiot ochrony: zbiorowiska torfowiskowe i bagienne;
  • Nazwa: Gajówka
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Choczewo, obręb Choczewo, Leśnictwo Szklana Huta, oddz. 223c
    • Wielkość: 1,78 ha
    • Przedmiot ochrony: torfowisko przejściowe;
  • Nazwa: Osoczne Oczko
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Choczewo, obręb Choczewo, Leśnictwo Szklana Huta, oddz. 120o
    • Wielkość: 1,36 ha
    • Przedmiot ochrony: zbiornik wodny z osoką aloesową;
  • Nazwa: Torfowisko w Szklanej Hucie
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Choczewo, obręb Choczewo, Leśnictwo Biała Góra, oddz. 42c, 43b
    • Wielkość: 0,86 ha
    • Przedmiot ochrony: torfowisko przejściowe;
  • Nazwa: Źródliska Bezimiennej
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Choczewo, obręb Choczewo, Leśnictwo Biała Góra, oddz. 94m, 111c
    • Wielkość: 1,30 ha
    • Przedmiot ochrony: źródlisko;
  • Nazwa: Zwarcienko
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Choczewo, obręb Młot, Leśnictwo Dębina, oddz. 25f
    • Wielkość: 2,18 ha
    • Przedmiot ochrony: torfowisko przejściowe;
  • Nazwa: Diabelski Opar
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Choczewo, obręb Młot, Leśnictwo Dębina, oddz. 83j, 90b
    • Wielkość: 6,17 ha
    • Przedmiot ochrony: torfowisko przejściowe;
  • Nazwa: Maluszek
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Choczewo, obręb Młot, Leśnictwo Brodnica, oddz. 164f
    • Wielkość: 1,60 ha
    • Przedmiot ochrony: torfowisko przejściowe, stanowiska rzadkich i chronionych roślin;
  • Nazwa: Zolnica
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Strzebielino, obręb Bożepole, Leśnictwo Wysokie, oddz. 2b
    • Wielkość: 2,98 ha
    • Przedmiot ochrony: torfowisko przejściowe, stanowiska rzadkich i chronionych roślin;
  • Nazwa: Nanicka Łąka
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Wejherowo, obręb Wejherowo, Leśnictwo Nanice, oddz. 166j, 189j
    • Wielkość: 4,60 ha
    • Przedmiot ochrony: łąka ziołoroślowa;
  • Nazwa: Nanicki Szuwar
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Wejherowo, obręb Wejherowo, Leśnictwo Nanice, oddz. 168k
    • Wielkość: 1,41 ha
    • Przedmiot ochrony: łąka ziołoroślowa;
  • Nazwa: Piaśnickie Oparzeliska
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Wejherowo, obręb Darżlubie, Leśnictwo Leśniewo, oddz. 220c,d, 166a,x
    • Wielkość: 1,41 ha
    • Przedmiot ochrony: łąka ziołoroślowa;
  • Nazwa: Kępiński Moczar
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Wejherowo, obręb Kąpino, Leśnictwo Kępino, oddz. 103c
    • Wielkość: 2,16 ha
    • Przedmiot ochrony: torfowisko przejściowe;
  • Nazwa: Pryśniewska Łąka
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Wejherowo, obręb Wejherowo, Leśnictwo Orle, oddz. 47s. t, y
    • Wielkość: 3,64 ha
    • Przedmiot ochrony: łąka ziołoroślowa i łąki nawapienne;
  • Nazwa: Migowa Łąka
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Wejherowo, obręb Wejherowo, Leśnictwo Orle, oddz. 160b
    • Wielkość: 7,06 ha
    • Przedmiot ochrony: łąka śródleśna;
  • Nazwa: Wysokie
    • Lokalizacja: Nadleśnictwo Choczewo, obręb Młot, Leśnictwo Brodnica, oddz. 164c
    • Wielkość: 5,44 ha
    • Przedmiot ochrony: torfowisko przejściowe;
  • Nazwa: Śmieszka w Bojanie
    • Lokalizacja: obr. Bojano: 155cz., 156, 157, 160cz., 161cz. - działki będące własnością prywatną
    • Wielkość: 7,31 ha
    • Przedmiot ochrony: kolonia lęgowa mewy śmieszki;

Obszary objęte ochroną w ramach sieci Natura 2000

Powiat wejherowski -  SOO – Specjalne  Obszary Ochrony  (siedliskowe)

Nazwa obszaru
Kod obszaru
Piaśnickie Łąki
PLH220021
E
Białogóra
PLH220003
E
Mierzeja Sarbska
PLH220018
E
Orle
PLH220019
B
Mawra-Bagno Biała
PLH220016
B
Dolina Górnej Łeby
PLH220006
K
Pełcznica
PLH220020
B
Białe Błoto
PLH220002
B
Kurze Grzędy
PLH220014
I

 

Powiat wejherowski - OSO –  Obszary Specjalnej Ochrony  (ptasie)

 

Nazwa obszaru
Kod obszaru
Przybrzeżne wody Bałtyku
PLB990002
J
Lasy Lęborskie
PLB220006
A
Puszcza Darżlubska
PLB220007
A
Lasy Mirachowskie
PLB220008
F

 

PLB990002  PRZYBRZEŻNE WODY BAŁTYKU-powierzchnia  194626,7 ha - Obejmuje wody przybrzeżne Bałtyku o głębokości od 0 do 20 m. Jej granice rozciągają się na odcinku 200 km, poczynając od nasady Półwyspu Helskiego, a na Zatoce Pomorskiej  kończąc. Dno morskie jest nierówne, deniwelacje sięgają 3 m. Brak ochrony. Położony jest na obszarze powiatów lęborskiego, puckiego, słupskiego, wejherowskiego, koszalińskiego, sławieńskiego.


PLB220006  LASY LĘBORSKIE-powierzchnia  8565,334 ha - Obszar leży w zlewni Bałtyku pomiędzy rzeką Piaśnicą a Łebą. Teren jest łagodnie falisty, sporadycznie poprzecinany zagłębieniami terenu i wzniesieniami o stromych zboczach. Występuje kilka jezior od 70-170 ha powierzchni. Nieliczne cieki mają charakter strumieni, z których największym jest Kanał Chełst. Występują obficie bagna oraz leśne siedliska wilgotne. W lasach ponad 60% powierzchni leśnej stanowią nasadzenia sosnowe, a na drugim miejscu jest świerk. Występują następujące formy ochrony: rezerwat przyrody: Długosz Królewski w Łęczynie (2,0 ha) obszary chronionego krajobrazu: Choczewsko-Saliński (8684,0 ha), Pradoliny Redy-Łeby (19156,0 ha). Położony na obszarze powiatu wejherowskiego.


PLB220007  PUSZCZA DARŻLUBSKA - powierzchnia  6452,629 ha - Obszar stanowi zwarty kompleks leśny, ograniczony od północy Równiną Błot Nadmorskich (Bielawskie i Karwińskie Błota), od wschodu brzegiem Zatoki Puckiej, od południa pradoliną rzeki Redy, a od zachodu nieregularnie biegnącą rynną jeziora Żarnowieckiego i częściowo doliną Piaśnicy. Występuje bardzo urozmaicona rzeźba terenu (tereny równinne i faliste stanowią około 50% powierzchni, resztę - tereny pagórkowate). Obszar należy do zlewni kilku rzek: Czarnej Wdy, Płutnicy, Piaśnicy, Redy i Gizdepki. W drzewostanach dominuje sosna, a na drugim miejscu jest buk. Występują następujące formy ochrony: Obszar Chronionego Krajobrazu Puszczy Darżlubskiej (15908,0 ha),  kilka użytków ekologicznych. Położony na obszarze powiatu puckiego i wejherowskiego. 


PLB220008  LASY MIRACHOWSKIE- powierzchnia  8232,377 ha - Ostoja Lasy Mirachowskie obejmuje kompleks lasów leżących w centralnej części Pojezierza Kaszubskiego na Wysoczyźnie Mirachowskiej. Lasy te są największym zwartym kompleksem leśnym na Pojezierzu. W środkowej i południowej części ostoi lasów jest mało, gdyż zostały one wycięte, a grunty zajęte pod uprawy rolne. Ostoja obejmuje fragment centralnej, najwyższej części pojezierza morenowego. Krajobraz ostoi charakteryzuje niezwykle urozmaicona rzeźba terenu, z charakterystycznymi głęboko wciętymi rynnami jezior, dolinami małych strumieni oraz stromymi stokami opadającymi ku dolinom rzecznym. Jest to obszar wododziałowy pomiędzy dwoma dużymi rzekami przymorskimi, biora tu poczatek Łupawa z Bukowiną. W północnej części przebiega równoleżnikowo głęboka rynna, w której układają się jeziora Lubygość i zespół jezior Potęgowskich. Jest tu też wiele małych jeziorek i oczek dystroficznych, otoczonych torfowiskami, z borami sosnowymi i brzezinami bagiennymi.  Przeważają siedliska lasu mieszanego świeżego, boru mieszanego świeżego, boru mieszanego bagiennego i lasu świeżego. W drzewostanie dominuje sosna (58% udziału), mniejszy udział świerka (17%), buka (18%) i brzozy (3%). Drzewostan jest stosunkowo młody, najstarsze płaty obejmują rezerwaty przyrody. Osadnictwo jest mocno rozwinięte na terenach nieleśnych w centralnej części Pojezierza Kaszubskiego na Wysoczyźnie Mirachowskiej. Lasy te są największym zwartym kompleksem leśnym na Pojezierzu. W środkowej i południowej części ostoi lasów jest mało, gdyż zostały one wycięte, a grunty zajęte pod uprawy rolne. Ostoja obejmuje fragment centralnej, najwyższej części pojezierza morenowego. Krajobraz ostoi charakteryzuje niezwykle urozmaicona rzeźba terenu, z charakterystycznymi głęboko wciętymi rynnami jezior, dolinami małych strumieni oraz stromymi stokami opadającymi ku dolinom rzecznym. Jest to obszar wododziałowy pomiędzy dwoma dużymi rzekami przymorskimi, biora tu poczatek Łupawa z Bukowiną. W północnej części przebiega równoleżnikowo głęboka rynna, w której układają się jeziora Lubygość i zespół jezior Potęgowskich. Jest tu też wiele małych jeziorek i oczek dystroficznych, otoczonych torfowiskami, z borami sosnowymi i brzezinami bagiennymi Przeważają siedliska lasu mieszanego świeżego, boru mieszanego świeżego, boru mieszanego bagiennego i lasu świeżego. W drzewostanie dominuje sosna (58% udziału), mniejszy udział świerka (17%), buka (18%) i brzozy (3%). Drzewostan jest stosunkowo młody, najstarsze płaty obejmują rezerwaty przyrody. Osadnictwo jest mocno rozwinięte na terenach nieleśnych.Rezerwat Przyrody: Jezioro Turzycowe (11,4 ha) Kurze Grzędy (170,7 ha) Leśne Oczko (31,7 ha) Lubygość (70,8 ha) Szczelina Lechicka (41,3 ha) Staniszewskie Błoto (130,4 ha) Staniszewskie Zdroje (37,5 ha) Żurawie Błoto (109,1 ha) Park Krajobrazowy: Kaszubski Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Łeby. Położony na obszarze powiatu kartuskiego i wejherowskiego.


PLH220021  PIAŚNICKIE ŁĄKI - powierzchnia  1084,987 ha - Obszar obejmuje fragment Równiny Błot Przymorskich. Jest ona pokryta w niewielkiej części zmiennowilgotnymi łąkami i szuwarami. W granicach obszaru znajdują się starorzecza Piaśnicy położone wśród urozmaiconej mozaiki zbiorowisk roślinności nieleśnej i leśnej (lasy głównie brzozowo-dębowe). Wśród nich pojawiają się płaty zarośli wierzbowych i woskownicy europejskiej. W granicach obszaru znajduje się też torfowisko wysokie Wierzchucińskie Bagno, niezalesione wydmy w okolicy ujścia Piaśnicy, estuarium Piaśnicy oraz fragment brzegu morskiego z typowym kompleksem siedlisk. pokryta w niewielkiej części zmiennowilgotnymi łąkami i szuwarami. W granicach obszaru znajdują się starorzecza Piaśnicy położone wśród urozmaiconej mozaiki zbiorowisk roślinności nieleśnej i leśnej (lasy głównie brzozowo-dębowe). Wśród nich pojawiają się płaty zarośli wierzbowych i woskownicy europejskiej. W granicach obszaru znajduje się też torfowisko wysokie Wierzchucińskie Bagno, niezalesione wydmy w okolicy ujścia Piaśnicy, estuarium Piaśnicy oraz fragment brzegu morskiego z typowym kompleksem siedlisk. Obszar położony na terenie Nadmorskiego Parku Krajobrazowego (18 804 ha; 1979), obejmuje rezerwat przyrody Piaśnickie Łąki (56,23 ha; 1959) oraz Długosz Królewski w Wierzchucinie (148 ha; 2004). Obszar położony częściowo na terenie Leśnego Kompleksu Promocyjnego Lasy Oliwsko-Darżlubskie (43 172 ha). Położony na obszarze powiatu wejherowskiego oraz powiatu puckiego. 

PLH220003  BIAŁOGÓRA -powierzchnia  1132,798 ha - Obszar obejmuje fragment Mierzei Słowińskiej, zbudowanej z różnorodnych form eolicznych, z dominacją wydm parabolicznych i dużych zagłębień międzywydmowych o zróżnicowanym poziomie zatorfienia. Zasadniczą część ostoi stanowi wydma paraboliczna z zagłębieniami deflacyjnymi, porośniętymi borem bagiennym i brzeziną bagienną. Ramiona wydmy zajęte są przez bory bażynowe. W obszarze występują wydmy wałowe białe i szare. Na zapleczu wału wydmowego znajduje się wilgotne, płytko zatorfione zagłębienie międzywydmowe, otoczone borem bagiennym. Obszar w większości położony na terenie Nadmorskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, obejmuje fragment Nadmorskiego Parku Krajobrazowego (16 579,8 ha; 1978) z rezerwatem przyrody Białogóra (55,75 ha; 1971) i Babnica (2,04 ha; 1996), 2 użytki ekologiczne: Białogórskie torfowisko (2,58 ha), Torfowisko w Szklanej Hucie (0,86 ha). Projektowane jest utworzenie rezerwatu przyrody Białogarda. Położony na obszarze powiatu wejherowskiego oraz powiatu puckiego.  

PLH220018  MIERZEJA SARBSKA - powierzchnia  1882,899 ha - Obszar obejmuje wąską mierzeję między Bałtykiem a kryptodepresyjnym Jez. Sarbsko, ponadto położoną na wschód od niego równinę błot przymorskich oraz samo jezioro, które jest jednym z 11 występujących w Polsce jezior przybrzeżnych. Ostoja stanowi unikatowy kompleks wydm wałowych i parabolicznych (w części ruchomych) oraz zróżnicowanych wilgotnościowo, porastających je borów bażynowych. Zagłębienia międzywydmowe są wypełnione torfem. Często wykształcają się w nich mokre wrzosowiska wierzbowo-wrzoścowe, zbiorowiska mające w Polsce zanikające, nieliczne stanowiska. Dużą część obszaru pokrywają zbiorowiska leśne. Oprócz borów bażynowych (ok. 75% powierzchni ostoi) występują tu olsy i brzeziny bagienne. Obszar w większości na terenie Nadmorskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu (15 238,6 ha; 1994); obejmuje rezerwat przyrody Mierzeja Sarbska (546,63 ha; 1976). Projektuje się utworzenie rezerwatu Wydmy w Stilo. Położony na obszarze powiatu lęborskiego i wejherowskiego.  

PLH220019  ORLE - powierzchnia  269, 9218 ha - Fragment kompleksu łąkowo-torfowiskowego wykształconego na największym w Polsce złożu postglacjalnych, jeziornych osadów wapiennych (miąższość 6,7 m) zalegających w Pradolinie Redy. W osadach stwierdzono ponad 50% udział węglanu wapnia . W części stropowej profilu litostratygraficznego znajduje się torf o miąższości 1,5 m. Dominującym typem roślinności porastającej ten obszar są zbiorowiska nieleśne, głównie łąkowe. Obszar położony na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pradoliny Redy - Łeby (18 933,5 ha; 1994); obszar obejmuje użytek ekologiczny Pryżniewska Łąka (3,6 ha). Projektuje się utworzenie rezerwatu przyrody Orle. Część obszaru znajduje się na terenie Leśnego Kompleksu Promocyjnego Lasy Oliwsko-Dażlubskie (43 171,97 ha).Położony na obszarze powiatu wejherowskiego. 

PLH220016  MAWRA-BAGNO BIAŁA  - powierzchnia  295,3917 ha - Obszar położony jest w strefie krawędziowej Pojezierza Kaszubskiego. Rzeźba terenu została ukształtowana przez lodowiec: falista, z lokalnymi kulminacjami moreny czołowej, miejscami urozmaicona rozcięciami erozyjnymi krawędzi wysoczyzny. Jest tu bogata sieć strumieni o charakterze górskich potoków. Teren ostoi stanowią głównie lasy. Są to lasy bukowe i mieszane z domieszką buka. W najwyżej położonych fragmentach strefy krawędziowej wysoczyzny dominują buczyny kwaśne. Są także płaty żyznej buczyny pomorskiej i zbiorowiska grądowe, oraz łęgowe, nawiązujące do łęgu podgórskiego. Ostoja obejmuje także niewielkie powierzchniowo torfowisko wysokie i przejściowe z fitocenozami boru bagiennego i brzeziny bagiennej.
Obszar w całości na terenie Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego (19 930 ha; 1979). Obejmuje rezerwaty przyrody: Gałęźna Góra (34,06 ha; 1990) i Lewice (22,90 ha; 1988). Obszar położony na terenie Leśnego Kompleksu Promocyjnego Lasy Oliwsko-Darżlubskie (43 172 ha).Położony na obszarze powiatu wejherowskiego.

PLH220006  DOLINA GÓRNEJ ŁEBY - powierzchnia  2550,065 ha - Obszar obejmuje dolinę rzeki Łeby, rozcinającą silnie sfałdowaną morenę denną, sandry i moreny czołowe. Rzeka płynie tu na dnie rynien subglacjalnych w różnym stopniu przekształconych przez rzekę, a w górnym odcinku przecina przepływowe Jezioro Sianowskie. W rozcięciach rygli tworzy przełomy, w których przybiera charakter rzeki podgórskiej. Jej spadek na odcinku ok. 50 km wynosi 96 m. Dno doliny tworzą piaski i gliny akumulacji lodowcowej oraz torfy niskie. Zbocza o wysokości nierzadko przekraczającej 100 m, mają nachylenie od ok. 15 stopni w odcinkach rynnowych do około 40 stopni w przełomach. Są one porozcinane przez liczne doliny erozyjne, przeważnie suche; u ich podstawy występują liczne wysięki i źródła. Rzeka zaliczana jest do pstrągowo-lipieniowych. Na dnie doliny panują wielogatunkowe wilgotne łąki; zachowały się też lasy łęgowe o cechach podgórskich oraz śródleśne i nieleśne wysięki i źródliska. W dolnych częściach stoków doliny między Stryszą Budą a Strzepczem licznie występują wiszące torfowiska źródłowe. Na zboczach doliny (od Jez. Reskowskiego do Stryszej Budy i od Osieka do Paraszyna) dominują lasy. W górnym odcinku są to buczyny, a na dnie doliny grądy i łęgi, a w dolnym - mieszane lasy z dużym udziałem sosny i świerka. Na mniej stromych zboczach w odcinkach rynnowych są pola uprawne.
Obszar w większości położony jest na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego (34 544 ha; 1983) - jego południowa część, natomiast część północna leży na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Łeby (5 456 ha; 1994). Na terenie obszaru znajduje się także rezerwat przyrody Staniszewskie Zdroje (37,52 ha, 1972), Projektuje się utworzenie rezerwatu Dolina Mirachowskiej Strugi oraz Lęborskiego Parku Krajobrazowego. Położony na obszarze powiatu kartuskiego oraz wejherowskiego.

PLH220020  PEŁCZNICA - powierzchnia  253,0557 ha - Obszar znajduje się na wysoczyźnie Pojezierza Kaszubskiego, na południe od Wejherowa. Obejmuje grupę jezior oligotroficznych i lobeliowych, otoczonych lasami, głównie bukowymi. Wśród nich znajdują się zagłębienia bezodpływowe zajęte przez śródleśne jeziora lobeliowe Pałsznik i Wygoda oraz jezioro Krypko. Jeziora charakteryzują się oligotroficznym środowiskiem wodnym o specyficznych właściwościach fizykochemicznych i rzadkimi zbiorowiskami roślinnymi z poryblinem jeziornym (Isoetes lacustris) i kolczastym (I. setacea) oraz lobelią jeziorną (Lobelia dortmanna). W bezpośrednim otoczeniu jezior występują torfowiska wysokie i przejściowe, w części porośnięte borami i brzezinami bagiennymi. Roślinność obszaru składa się ponadto ze zbiorowisk szuwarowych, lasów liściastych i mieszanych oraz borów sosnowych. Licznie występują tu też gatunki roślinności łąkowej.
Obszar w całości położony jest na terenie Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego (19 930 ha; 1979) i obejmuje rezerwat przyrody Pełcznica (57,53 ha; 1999). Obszar znajduje się na terenie Leśnego Kompleksu Promocyjnego Lasy Oliwsko-Darżlubskie (43 172 ha).Położony jest na obszarze powiatu wejherowskiego.

PLH220002  BIAŁE BŁOTO -powierzchnia  43,42376 ha - Obszar stanowi otoczone lasem torfowisko kotłowe, położone w krajobrazie sandrowym. W centralnej, wypiętrzającej się części torfowiska dominuje roślinność wysokotorfowiskowa. Stosunkowo dużą powierzchnię zajmują zbiorowiska dolinkowe.
Obszar nie jest chroniony. Projektuje się utworzenie rezerwatu przyrody. Położony jest na obszarze powiatu lęborskiego oraz wejherowskiego.

PLH220014  KURZE GRZĘDY -powierzchnia  1586,593 ha - Obszar obejmuje duży, zwarty kompleks leśny, zlokalizowany w krajobrazie postglacjalnym. Rzeźba terenu jest urozmaicona (efekt zlodowacenia Bałtyckiego). Wzniesienia morenowe zwykle porośnięte są buczynami. W obniżeniach znajduje się część zespołu Jezior Potęgowskich, a także kompleks torfowisk wysokich i przejściowych oraz jeziorka dystroficzne. Często otoczone są one przez lasy i bory bagienne. Obszar położony na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego (33 202 ha; 1983), obejmuje rezerwaty przyrody: Kurze Grzędy (170,70 ha; 1957), Jezioro Turzycowe (11,39 ha; 1959), Żurawie Błota (109,13 ha; 1990), Lubygość (70,75 ha; 1962), Lechicka Szczelina (41,32 ha; 1990). Położony jest na obszarze powiatu wejherowskiego i kartuskiego.
pltmp244 proszę skomentowaćPARASZYŃSKIE BUCZYNY - powierzchnia 3135,58ha - Obszar obejmuje kompleks leśny położony na wzgórzach morenowych, o wysokościach względnych dochodzących do 200 m. Obszar porozcinany jest dolinami rzecznymi i dolinkami erozyjnymi z bardzo licznymi źródliskami. Występujące tu potoki tworzą często wysokie wąwozy, przez co potoki te mają charakter strumieni podgórskich. Można je podziwiać m.in. w rezerwacie przyrody "Wielistowskie Źródliska”. W niszach źródliskowych obserwować można procesy erozji wstecznej. Na terenie ostoi dominują lasy mieszane i liściaste z dużym udziałem lasów bukowych. Spotyka się tu również fragmenty łęgów jesionowo-olchowych, w tym ich postacie źródliskowe, nawiązujące do łęgów podgórskich. Dobrze zachowały się tu fragmenty grądu pomorskiego oraz płaty kwaśnych i żyznych buczyn - siedlisk cennych dla UE. Na terenie ostoi występuje 5 rodzajów siedlisk cennych z europejskiego punktu widzenia. Najcenniejsze z nich są priorytetowe lasy łęgowe i nadrzeczne zarośla wierzbowe zajmujące około 2% powierzchni ostoi. Teren ten charakteryzuje się bogatą florą. Występują tu liczne stanowiska wielu rzadkich i zagrożonych gatunków roślin, w tym najliczniejsza na Pomorzu populacja paproci - podrzenia żebrowca znajdująca się w rezerwacie przyrody "Paraszyńskie Wąwozy". W rezerwacie "Wielistowskie Łęgi" występuje natomiast stanowisko wiciokrzewu pomorskiego. Zagrożenie dla wartości przyrodniczych tego obszaru stanowi gospodarka leśna prowadzona niezgodnie z zasadami ekologicznymi oraz planowany rozwój infrastruktury drogowej. Położony na obszarze powiatu wejherowkiego.
 

Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody - brak informacji z powiatu.   

Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000
Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody
  • Ścieżki edukacyjne
    • „Dolina Redy”    4,5 km    las i gospodarka leśna
    • „Jezioro Orle”    3,5 lub 5,5 siedliska wodno-błotne
    • „Kostkowo”    3,0 km    las
    • „Puszcza Darżlubska”    4,0 km las i gospodarka leśna
    • „Szklana Huta”    3 h pieszo las i gospodarka leśna
    • „Wokół rezerwatu”   las i gospodarka leśna w Leśnictwie Paraszynek
  • Wycieczki z przewodnikiem- brak danych z powiatu.
  • Prelekcje- brak danych z powiatu.
  • Wydawnictwa – brak danych z powiatu.
Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych

brak danych z powiatu

Sopot

Formy ochrony przyrody

Rezerwat przyrody - "Zajęcze Wzgórze"
Zlokalizowany jest w Górnym Sopocie, na południe od Stadionu Lekkoatletycznego. Powołano go w roku 1983 Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 22 kwietnia 1983 r. Powierzchnia Rezerwatu wynosi 11,74 ha. Ochronie podlega przede wszystkim buczyna oraz pomnikowe okazy sosen, dębów i buków w wieku 200 lat. Ze względu na znaczne rozmiary i wiek drzew Rezerwat stanowi rzadkość na terenie Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego.

Park krajobrazowy - Trójmiejski Park Krajobrazowy

Utworzony został w 1979 r. Należy do najstarszych parków krajobrazowych w Polsce. Na terenie Sopotu obszar TPK stanowi 184 ha. Występują tu głównie lasy bukowe lub mieszane z udziałem buka.

Pomniki przyrody - 32 pomniki przyrody ożywionej oraz1 głaz
Głównymi pomnikami przyrody ożywionej są okazałe drzewa, zlokalizowane w centrum Miasta lub w Trójmiejskim Parku Krajobrazowym.


Użytki ekologiczne

"Jar Sweliny”
Zlokalizowany jest na granicy Sopotu i Gdyni.. Obejmuje urwisty wąwóz utworzony przez potok Swelinę. Całkowita powierzchnia użytku to 1,48 ha. Użytek porośnięty jest głownie przez buki, dęby i olsze.  
 „Wąwozy Grodowe” 
Znajduje się w bezpośredniej okolicy Grodziska. Powierzchnia użytku to 0,94 ha. Cały teren jest zabagniony, występują liczne zimne, czyste źródełka tworzące wartkie potoczki. Teren porośnięty jest olsze, jesiony i wiązy.

Rezerwat archeologiczny - "Grodzisko"

 

Obszary objęte ochroną w ramach sieci Natura 2000

m.Sopot - OSO - Obszary Specjalnej   Ochrony

Nazwa obszaru: Zatoka Pucka
Kod obszaru: PLB220005
Typ obszaru: J


Miasto Sopot położone jest w obrębie Obszaru Specjalnej Ochrony Ptaków: Zatoka Pucka (kod ostoi PLB220005). W ostoi tej występuje ok. 23 gatunki ptaków, m.in.: biegus zmienny, siweczka obrożna, rybitwa czubata, perkozy, łabędzie, nurogęś, ptaki wodno-błotne.

Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody - 705 ha

Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000
Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody

Ścieżki edukacyjne

Szlak wiewiórek
Sanatorium „Leśnik” – Wielka Gwiazda – Droga Wielkokacka – Glinna Góra (Sępie Wzgórze) – Rezerwat starodrzewu Zajęcze Wzgórze – Stadion Lekkoatletyczny (ul. Wybickiego). Szlak w terenie wyznakowany kolorem białym (tło żółte) – mierzy 4 km i w całości przebiega lasem w strefie krawędziowej wysoczyzny, co przydaje mu walorów widokowych – szczególnie w końcowym jego odcinku.

Szlak dzików
Osiedle 23 Marca (pętla autobusowa) – Wielka Gwiazda – Dolina Świemirowska – Długa Dolina (Długi Grunt) – Dolina Kamiennego Potoku – Os. Brodwino Szlak, w terenie wyznakowany kolorem czarnym (tło żółte), łączy dwa sopockie osiedla 23 Marca i Brodwino, a jego długość wynosi 5,7 km.

Szlak mew
Przystanek ZKM ul. Bernardowska – wąwóz potoku Swelinia – Park Północny – ul. Powstańców Warszawy – ul. J. J. Haffnera – grodzisko – ul. Wosia Budzysza – ul. Powstańców Warszawy – Plac Zdrojowy – ul. Parkowa – ul. Poniatowskiego – Al. Wojska Polskiego – ul. Zdrój Świętego Wojciecha – Zdrój Świętego Wojciecha Szlak w terenie wyznakowany kolorem zielonym (tło żółte) – bierze początek na granicy Sopotu i Gdyni i liczy 5 km.

Szlak zajęcy
Szlak zajęcy Osiedle Brodwino (przystanek ZKM centrum handlowe) – Długa Dolina (Dolina Długi Grunt) – Gręzowo – Droga Nadleśniczych – Stawowie Szlak, w terenie wyznakowany kolorem czerwonym (tło żółte), liczy 9,5 km i przebiega zachodnią i południowo–zachodnią granicą miasta, malowniczymi leśnymi drogami od osiedla Brodwino do Stawowia.

Szlak saren
Osiedle Mickiewicza (ul. Żeromskiego) – Mała Gwiazda – Dolina Świemirowska – Dąb Esperantystów – Stawowie (ul. Smolna) Szlak, wyznakowany w terenie kolorem niebieskim (tło żółte), liczy 4 km.

Szlak lisów (Punktów widokowych)
SKM Sopot Kamienny Potok - ul. Małopolska - kościół pw. Zesłania Ducha Świętego* - Osiedla Brodwino - Rysie wzgórze - ul. Okrężna* - Wzniesienie Strzeleckie* - Wzgórze Olimpijskie - Łysa Góra* - Mała Gwiazda - Glinna Góra (Sępie Wzgórze)* - Dąb Esperantystów - Stawowie (ul. Smolna). Długość szlaku wynosi 9,5 km.

Wycieczki z przewodnikiem

  • „Bliżej Europy” – wycieczki do EKODOLINY
  • „Wyprawy Tropiciel Odpadów” -
  • „Ujmowanie i uzdatnianie wody”
  • Wycieczki do Muzeum Morskiego

Prelekcje

  • „Szkodliwość szrotówka kasztanowcowiaczka” – prelekcje dla mieszkańców i firm
  • „Cenne przyrodniczo zasoby przyrody Sopotu” – prelekcje dla mieszkańców

 Wydawnictwa:

  • Przewodnik turystyczny „Osobliwości sopockiej przyrody” 500 szt.
  • „Glony na sopockiej plaży” 3 000 szt.
  • Ulotki „Sprzątaj po psie” 15 000 szt.
  • Mapa „Sopockie szlaki spacerowe”
  • Informator o stanie środowiska w Sopocie
  • Ulotki „Piękno Sopotu”
  • Ulotki „Kasztanowiec i jego szkodnik”
Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych

brak

Słupsk

Formy ochrony przyrody
  • Park Narodowy - brak
  • Rezerwaty przyrody - brak
  • Park krajobrazowy - brak
  • Obszary chronionego krajobrazu - brak
  • Pomniki przyrody - ilość z uwzględnieniem rodzaju - na terenie miasta Słupska ochroną pomnikową objęto 281 drzewa, w tym 40 uznane przez Wojewodę i 241 uznane Radą Gminy 
  • http://www.slupsk.pl/info.php?id=152
  • Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe - brak
  • Użytki ekologiczne - Poldery nad Słupią” 1,2 ha
Obszary Ochrony Siedlisk (OOS) Natura 2000
  • projektowany obszar siedliskowy (Shadow List) „Dolina Słupi” (kod PLSH 00203, [PLH 220052])
  • Koryto rzeczne rzeki Słupi – na całej długości
  • Wielkość obszaru objętego prawną ochroną przyrody - brak danych

 

Formy edukacji ekologicznej dotyczącej realizowanej ochrony przyrody
  • Ścieżki edukacyjne:
    • nazwa-„Szlakiem Słupskich Pomników Przyrody”        długość długość 1500 m - mała pętla, 3000 duża pętla        podstawowa tematyka pomiki przyrody usytuowane w granicach administracyjnych Miasta Słupska
    • nazwa -„Wokół lasku Północnego i Oczyszczalni ścieków”, długość 4000 m
    • podstawowa tematyka ścieżka przyrodniczo- kulturowa: formy zagospodarowania przestrzeni, założenia parkowe, proces oczyszczania ścieków
  • Wycieczki z przewodnikiem
    • Na terenie miasta regularnie odbywają się wycieczki organizowane przez Koło Naukowe Botaników Akademii Pomorskiej szlakiem istniejących ścieżek przyrodniczych. Liczba zorganizowanych imprez na przestrzeni roku: 15.
  • Prelekcje - brak danych
  • Wydawnictwa – podać:
    • tytuły przewodników
    • „Chronione rzadkie rośliny naczyniowe m. Słupska”,
    •  „Wokół Lasku Północnego i Oczyszczalni ścieków”
    •  „Szlakiem Słupskich Pomników Przyrody”
    •  „Przyroda Słupska:”Poldery nad Słupią”
    • wydawnictwo jednorazowe

 

Realizowane projekty dotyczące obszarów chronionych
  • brak
Centrum Informacji i Edukacji
Ekologicznej w Gdańsku

80-837 Gdańsk, ul. Straganiarska 43-46

tel./fax (58) 301 80 99

strona www: www.ciee-gda.pl

e-mail: ciee@pomorskieparki.pl

x

Wybierz rok

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

2003

2002